Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Είναι αυτή η συγκίνηση
που τόσο με προδίδει
και η ασυγκράτητη πεθυμιά
που ανταριάζει και βρυχάται
οι άνοιξες που σεργιανούν
πάνω στου πόθου μου το νήμα.
Είναι τ’ άστρα που φέγγουν και οδηγούν
αυτόν, τον προδότη Εφιάλτη
για να παραδώσει τις Θερμοπύλες!
Τα χείλη που πίνουν και μεθούν
από το νέκταρ των θεών
και την νοθευμένη αμβροσία!
Και το μαχαίρι απ’ το βλέμμα σου
που μέσα μου το ιχνηλατείς
και ελπίζεις να το δεις
σαν βγει τραυματισμένο…
_
γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/9skTRLRxG94?si=sQdNk01i1ckOrtBNΚαθημερινή https://youtu.be/zBXsgid2n3k?si=Y1x-OhrVwcyawY8i Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...
Βάψε πολύχρωμα τα φτερά Όσων πιστεύουν Ότι ζεις Και μνημόνευσε με ειρωνεία Αλλά και κατανόηση και θαλπωρή Όλους τους άλλους Να μην ξέρεις Πότε δύει ο ήλιος Είναι η πραγματική ανατροπή; Κρύψε καλά τα οστά Όλων των ζώων Που βρίσκουν καταφύγιο Στα πιο σημαντικά σου...
Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...
ΊχνηΠου το αίμα μου λέειΠως μάλλον είναι εφηβικά κατακάθιαΚρατώ καλά την μνήμη τουςΔιότι αν λησμονηθούνκαι τελέψει η ιδέα τουςΘα φύγει και η ελπίδαΝα αναστηθούν σε νέο χώμαΧώμα νοτισμένοΜε ιδρώτα από ζαχαρόνεροΣαν και κείνον που συνόδευεΠαιδιά χωρίς μπλούζες να...
Άλληλοι, παράλληλοι μέσα στου κόσμου ετούτη εδώ την τρέλα. Στην ίδια πόλη, στο ίδιο χάος, με άλλα βλέμματα και την αυτή αγωνία. Περνούμε δίπλα. Δεν ανταμώνουμε. Μοιραζόμαστε δρόμους, νύχτες, ανάσες, μα όχι εαυτούς. Εσύ στον κόσμο σου. Εγώ στον δικό μου. Κι ανάμεσά μας...
Πάρα πολύ όμορφο!!!