Κρατς! Λατρεύω τον ήχο του φθινοπωρινού φύλλου κάτω από το παπούτσι μου. Με κάνει να νιώθω πως είμαι κυρίαρχος της κατάστασης. Αφήνω πίσω μου κάτι τελειωμένο και κάνω το επόμενο βήμα. Αυτό θα προσπαθούσα σε λίγο. Να βάλω τέλος σε μία σχέση «τελειωμένη».
Τα κουδουνάκια πάνω από την πόρτα του καφέ πρόδωσαν την άφιξή μου. Δεν γλιτώνει κανείς από αυτά. Εκείνος χαμήλωσε την εφημερίδα και αποκαλύφθηκαν τα μάτια του πάνω από έναν τίτλο με τεράστια μαύρα γράμματα: «Ή τώρα ή ποτέ». Το σύμπαν μου στέλνει μηνύματα σκέφτηκα και προχώρησα προς το μέρος του.
Ήμουν εκεί, ένα βήμα πριν να πατήσω άλλο ένα φθινοπωρινό φύλλο με το παπούτσι μου. Ακούμπησε το χέρι μου. Δεν ξέρω πώς, μα ήρθε η άνοιξη.
_
γράφει η Ελένη Δεληβοριά
0 Σχόλια