Η δικαιοσύνη εκδίκηση ζητάει,
εχάθηκε ψυχή.
Κοπέλι μόνο τραγουδάει,
της ηχούς μου ψέμα.
Δαίμονας παμπόνηρος,
αγγελική φωνή.
Η ζωή πίνακας σπάνιος
κι η μπογιά του αίμα.
Δεν ξέρω αν είναι όνειρο
ή πλούσια φαντασία.
Το σήμερα στο ημερολόγιο
δείχνει αληθινό.
Απ’ τους ουρανούς αποστέλλεται
μια έσχατη ευκαιρία.
Το τέλος αναγγέλλεται
και είναι κοντινό.
Αλήθειας αποκάλυψη
και των ψευδοπροφητών.
Των εντολών κατάργηση
που ‘φτιάξαν κληρικοί.
Ανήκουστες θα ‘ναι οι προσευχές
θυμάτων και θυτών
Αθώες και ένοχες ψυχές,
θάνατοι μαζικοί.
Κι εγώ υπογράφω αίτηση
παράταση ζωής
Ζητάω αμνιοκέντηση
τους φόβους σα γεννώ
Μαρτύριό μου η διαιώνιση
μιας κακιάς στιγμής
Και ηθικό της δίδαγμα
να μάθω να πονώ.
_
γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου
Ενα ποιημα ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ που μοιαζει με την πηγη καθαρσης…..
ΜΠΡΑΒΟ….
Ιδιαίτερα δυνατό…ιδιαίτερα πονάει… Μπράβο σας!!
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια
Πάρα πολύ ωραίο!!!