ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

(Από την ποιητική του συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ, Αθήνα 2006»)

Πάντα θά περισσεύει τό κρίμα σου

πάνω στή βουβή φιλοξενία τῆς γῆς.

Πάντα ἡ κακή σου γνώμη

θά σοῦ σαραβαλιάζει τά μάτια

νά τά κρατᾶς στά δυό σου χέρια

σά σπασμένα φανάρια.

Ὅμως θά παίρνεις τοῦ ἥλιου τό δρόμο

ὁδηγημένος ἀπό τῶν νερῶν τίς σφυριές

πού χτίζουν στούς βυθούς

τά σπίτια τῶν θεῶν καί τ’ ἀργαστήρια.

Θά παίρνεις τοῦ ἥλιου τό δρόμο

ἔχοντας συβουλατόρους τά παιδιά

πού σαλαγᾶνε τά κοπάδια τῶν ἴσκιων καί τῶν κεραυνῶν.

Γιά νά ᾽χεις ὁμοθάλαμη κάποια νεράϊδα

ντυμένη πρωινή ντροπαλοσύνη.

Γιά νά ἡγεμονεύεις

στίς καρπερές κομητεῖες τοῦ Ὀκτώβρη.

Κυνηγημένος κυνηγός

μέ τήν ἀδάμαστη ζώνη.

Τοῦ φόβου καί τοῦ πόθου μου ἀδερφός.

καί ἀδερφοποιτός.

–

Το ποίημα ΩΡΙΩΝ από την ποιητική του Συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ” του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη δημοσιεύεται στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net κατόπιν αδείας της συζύγου του και καθηγήτριας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολίτσας Γεωργοπούλου – Λιαντίνη, η οποία είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων. Περισσότερα για τον Δημήτρη Λιαντίνη μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα liantinis.gr.