22

19.03.2017

Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη.
Όλα τα χρόνια της ζωής μου δε φτάνουν για να σβήσω την ανοησία της παιδικότητας, το ρηχό της εφηβείας μου.
Πέρασε καιρός και έπρεπε να φτάσω στην ηλικία που καταστράφηκες, να δω μέσα απ’ τα μάτια ενός ξένου και την καρδιά ενός καλλιτέχνη το λάθος μου.
Πόσο σε αδίκησα…
Έσπαγες δεσμά για να βρεθείς με καινούρια κι εγώ η αφελής, προσέθετα κάγκελα στην κατατρεγμένη σου ανάγκη να δημιουργήσεις. Τα μάτια μου δεν έβλεπαν αλήθεια, μα ένα εύθραυστο κορμί που δε σήκωσε την ψυχή που κουβαλούσε.
Για μένα ήσουν κάθε παλμός, τόσο απλά και απόλυτα, που δε σκέφτηκα να ρωτήσω παραπάνω.
Στη δική σου ψυχή όμως, κρυβόταν μια δεύτερη ψυχή. Άγνωστη, άγρια, αστείρευτη. Τα κομμένα σου φτερά σε μια φυλακισμένη πεμπτουσία.
Όσο βαθιά κι αν προσπάθησες να το κρύψεις, πάντα θα το βλέπω στο σπασμένο βλέμμα σου. Κι ας λες πως έχω θλιμμένα μάτια. Σκέφτηκες ποτέ πως με τα χρόνια έγινα καθρέφτης;
Η συγγνώμη δεν είναι για να πάρω πίσω όσα δε γυρνάνε. Είναι για το ματωμένο θηρίο που κλείδωσες για χάρη μου.

_

γράφει η Ματίνα Ιατροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ζωτικό ειδύλλιο

Ζωτικό ειδύλλιο

-Αυτό είναι δικό σας, είπε ο πωλητής μ’ ένα πλατύ χαμόγελο που αποκάλυψε τη λευκή οδοντοστοιχία του, δίνοντας στο Σταμάτη το κλειδί του αυτοκινήτου. Εκείνος το περιεργάστηκε στη χούφτα του με δέος, σα να κρατούσε το άγιο δισκοπότηρο. Κάθισε στη θέση του οδηγού και...

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Ο Τάσος, ο καφετζής, έφτασε όπως πάντα στην ώρα του, ν’ ανοίξει αχάραγα τον καφενέ, που βρισκόταν σε μια γωνιά της μικρής πλατείας. Ήδη απ’ έξω ήσαν καθισμένοι, να τον προσμένουν, τα πρώτα μαστόρια, που είχαν για πιάτσα το μαγαζί. -Καλημέρα. Πρωινοί, πρωινοί, βλέπω....

Πέρσα – Στέφανος

Πέρσα – Στέφανος

Όταν γνώρισα την Πέρσα ήμουνα πολύ νέος, ίσως πολύ νεώτερος απ’ αυτήν, αλλά με τις γυναίκες ποτέ δεν ξέρεις. Μόλις είχα τελειώσει τις Πανεπιστημιακές μου σπουδές και μιας και δεν γινόταν καν λόγος για μεταπτυχιακές στο εξωτερικό, λόγω οικονομικής αδυναμίας, (σημ. στην...

3 σχόλια

3 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ πολυ!!

      Απάντηση
  1. Ε.Λ

    Πολύ δυνατός έρωτας.Τί απέγινε;Πρέπει να τον αναπτύξεις-αφού τον έζησες από τα μικράτα σου-σε ένα μεγαλύτερο κείμενο,
    για να μην πω μυθιστόρημα.Πρέπει να τον γδάρεις,να του βγάλεις όλο του το δέρμα,να τον φωτίσεις από όλες τις πλευρές(προσωπική,
    διαπροσωπική,κοινωνική,μέσα από τα μάτια των άλλων),πρέπει να τον ξερριζώσεις από μέσα σου γιά να μπορείς να συνεχίσεις.
    Η διαδικασία θα είναι βασανιστική,το αποτέλεσμα λυτρωτικό για σένα την ίδια.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου