7.06.2015

Στον ίσκιο της αγάπης σου θα γέρνω

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Η νύχτα φεύγει,

στο κυνήγι μιας σκιάς

πάλι μονάχη

θα με βρει η καταιγίδα

στο μαξιλάρι

άδειες σκέψεις

όσα μου ‘ταξες φιλιά

κι ο χρόνος σβήνει

στο σκοτάδι την ελπίδα.

 

Εκεί στην άκρη της ακτής

θα περιμένω

τι κι αν πετούν

τα χελιδόνια χαμηλά

στον ίσκιο της αγάπης σου

θα γέρνω

…και θα γερνώ

σε ξένη αγκαλιά.

 

Zωή μου άδεια,

αναμνήσεις και στιγμές

ότι δικό σου

του ανέμου χάδι μοιάζει

άγκυρα ρίχνω

την καρδιά μου στα βαθιά

κι ότι αγαπώ…

στο σ’ αγαπώ σου θα βουλιάζει.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Real News https://youtu.be/F40ksbuMwfIΚαθημερινή https://youtu.be/3brB5pU1xZw Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Ζωή μου υπέροχο!!!
    Το απόσταγμα της αγάπης αιώνια τραγουδά!!
    Με άγγιξε πολύ το ποίημα σου!!!
    Πόσο χαίρομαι να σε διαβάζω…

    Καλό σου βράδυ!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Πολύ ωραίο!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολλές φορές δεν σχολιάζω γιατί κάθε φορά νιώθω να επαναλαμβάνομαι. Κάθε ποίημά σας κι ένα ταξίδι. Και μου αρέσουν τα ταξίδια…Συνεχίστε να μας ταξιδεύετε..

    Απάντηση
  5. Μαρία Σκουρολιάκου

    Τι όμορφο !!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *