Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Εάν τη ζωή δεν έχω
ένα τέλος επιθυμώ
να με ραίνει με χαρά
σαν θα μακραίνω
Άφησέ με να ανοίξω
γυάλινη πόρτα λευκή
Διάφανη και ελεύθερη
το κατώφλι να περάσω
Μια στιγμή να προφτάσω
δίχως τους λεπτοδείκτες
δίχως τους μετρητές
που τη ζωή φυλακίζουν
Εάν τη ζωή δεν έχω
ένα τέλος επιθυμώ
Τέτοιο που να αφήνει
τη σιωπή να αποχαιρετά
Να δώσω με το θάνατο
μια χειραψία αντρίκια
Δίχως δάκρυα δίχως δειλίες
και δίχως αναστεναγμούς…
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου γράφω,κι όσα δεν τόλμησα ποτέ, στο χώμα πια τα θάβω.Οι λέξεις μου ξεθύμαναν...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου γράφω,κι όσα δεν τόλμησα ποτέ, στο χώμα πια τα θάβω.Οι λέξεις μου ξεθύμαναν...
Πώς τα φέρνει ο καιρός. Εποχή φέρνεις καινούργια, θυμίζεις παλιά. Μ’ αρέσει να την αισθάνομαι που έρχεται, με χαϊδεύει απαλά. Γνώριμη η φυγή. Και πάλι ο χρόνος θα κυλήσει. Ζωή αίνιγμα, γαργαλάς αισθήματα, πράξεις φτάνουν σε κύματα. Εμείς ζαλισμένοι ζητάμε κάτι. Μη μας...
Είμαι ο κύκλος Που κινείται διαρκώς Κι όλο ανοίγεται Ο κύκλος Που δεν είναι ποτέ κλειστός Είμαι ο κύκλος Αυτός που όλο ανοίγει Με τρόπο άστατο, άτακτο Και που πάντοτε ξεκινά τη διάλυση της ζωής αυτής, τη δυσφήμιση της σκέψης αυτής και βάζει μπροστά την προβολή της...
Ένα σφίξιμο στο στήθος τούτοι στίχοι…μα αν τη ζωή δεν έχω, την κυνηγώ ώσπου να την έχω. Ένας αγώνας δεν είναι η κατάκτησή της; Με ανηφόρες , κατηφόρες, λίγες ισάδες. Πότε με φυλακές, πότε με μικρές αποδράσεις. Πότε την κυνηγάμε,πότε την πιάνουμε, πότε μας ξεφεύγει. Όσο για τη διάφανη πόρτα που μας κάνει να νιώθουμε ελεύθεροι, εμείς τη δημιουργούμε, με τις επιλογές μας. Δύσκολο να την ανοίξεις, όχι ακατόρθωτο. Καλό βράδυ Μάχη μου, με πολλά και διάφανα όνειρα.
Ωραίοι οι συλλογισμοί σου Χριστίνα μου. Καλημέρα και σε ευχαριστώ!
Θαρραλέο και φιλοσοφημένο. Καλή εβδομάδα, Μάχη.
Σε ευχαριστώ Βάσω μου. Θαρραλέο ναι. Συμφωνώ…
Έτσι… έτσι θέλω και εγώ δίχως δάκρυα και δειλίες χωρίς αναστεναγμούς και μεμψημοιρίες!!!!! Εάν τη ζωή δεν έχω αυτό το τέλος επιθυμώ με μια χειραψία αντρίκια!!!!!!!
Έγραψες μέσα μου… Ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!
Σε ευχαριστώ Σοφία μου. Ναι ..αν και δύσκολο να παραμερίσει κανείς το φόβο…είναι πιο ωραίο να χαιρετάς αντρίκια. Τα φιλιά μου
Μαχούλα, καλημέρα και καλή βδομάδα!!!
Αργώ, αλλά δεν εγκαταλείπω!!!!!!!
Λέξη-λέξη, στίχο-στίχο και όλο μαζί, απλά η ζωή. Και όπως κάτι ξεκινά, “οφείλει” και να τελειώσει. Και πόσο όμορφος κι αντρίκιος χαιρετισμός, που νομίζω πως οι περισσότεροι αποζητούμε!!!!!!
Να είσαι καλά, να γράφεις, να μας ταξιδεύεις και να μας προσγειώνεις!!!!!!!!
Θέλω να είσαι καλά!!!!!!!!!!!!!!
Σε ευχαριστώ Αθηνά μου! Τα φιλιά μου