Υπέρογκες αρχιτεκτονικές!

Εδώ ένας κίονας, εκεί ένας πολυέλαιος 

-από το χέρι του παντοκράτορος σταλάζει φως

στις κεφαλές

και ο τρούλος ασύνορος

Κάποια παιδιά παίζουν μακριά

-ακούγονται οι φωνές τους

Υπέρογκες αρχιτεκτονικές!

Και αποπλανώντας τες 

η εικόνα της μητέρας του θεού της ελεούσας

Κάποια παιδιά παίζουν μακριά

-ακούγεται η μητέρα που τα φωνάζει

Υπέρογκες αρχιτεκτονικές!

Και τα σπίτια του χωριού γύρω από τον σαλαγάρη τους

-εκείνον που έχει το θρονί του στο επίκεντρο και από το ύψος του 

το δυσθεόρατο 

όλα τα επιβλέπει

Σπίτια πεταγμένα άναρχα στην πλαγιά

ως κριάρια που προσμένουν τις εντολές του κύκλωπα

που όλα τα ψηλαφά στη ράχη,
καθώς ορθωμένα στέκονται εμπρός του

Και οι άνθρωποι απλοί

Φορούν τα φτωχικά τους και τραβούν στα κτήματά τους με το κεφάλι γερτό

-υποτελείς ή θεοσεβούμενοι;

με την πρώτη καμπάνα

Επιστρέφουν με τη στερνή

Κι έτσι μένουν πιστοί

εις τους αιώνες των αιώνων

σε μια άχρονη συνήθεια –ή συνθήκη;

Να προχωρούν αιώνια κάτω από τον ήλιο

στο σκοτάδι των σωθικών τους

Κάποια παιδιά παίζουν μακριά

-αυτή είναι η στερνή μνήμη

_

γράφει ο Θεόδωρος Πάλλας