Κοιτώντας μέσα στη φωτιά που σιγοτρίζει αναρωτιέμαι τι είναι για μένα τα Χριστούγεννα.

Χριστούγεννα για μένα είναι παιδιά χαρούμενα που λένε τα κάλαντα, που τρώνε γλυκά, που διαβάζουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες, που πιστεύουν στον Αϊ Βασίλη, στα ξωτικά, στις νεράιδες, στους καλικάντζαρους και βουτηγμένα στην αστερόσκονη ενός παραμυθιού πίνουν ζεστές σοκολάτες.

Χριστούγεννα είναι εκκλησιά και ήχοι από χαρμόσυνες καμπάνες, ύμνους και δοξολογίες, μια όμορφη ιστορία για το μικρό Χριστό που ταπεινός γεννιέται σε μια φάτνη και δίνει αξία στους φτωχούς και καταφρονεμένους αυτής της γης, να αξιωθούν πρώτοι να τον αγγίξουν και να δεχτούν της ευλογίας του το χάδι.

Χριστούγεννα είναι γλυκά, μελομακάρονα και κουραμπιέδες και μπισκοτάκια σε σχήμα αστεριού ή έλατου ή άγγελου, πασπαλισμένα με τόνους άχνης και σπίτια που μοσχομυρίζουν και καλωσορίζουν επισκέπτες. […]

_

γράφει η Άννα Μάλαμα