Αρχίζει πάντα ξαφνικά. Καταιγίδα που σε βρίσκει απροετοίμαστο στη μέση του δρόμου. Φθόγγοι που ενώνονται σε συλλαβές και φτιάχνουν λέξεις που εκσφενδονίζονται εκατέρωθεν. Πώς ξέρουν άραγε τον μαγικό τρόπο να ταράζουν ανεπανόρθωτα την προηγούμενη ηρεμία σου;...

Κάθε μέρα Συνδιαλέγονται μαζί μου Μπήκαν για πάντα στη ζωή μου Ανηλεώς ταράζουν τα πρωινά μου Χαράζουνε αυλάκια Χτυπούνε καμπανάκια Βαραίνουνε το νου και την καρδιά Με θύμησες για λάθη μου πολλά Κυρίως όμως είναι αφορμή Να πιάσω τη ζωή από την αρχή Τολμώντας όσα...

    Κοιτώντας μέσα στη φωτιά που σιγοτρίζει αναρωτιέμαι τι είναι για μένα τα Χριστούγεννα. Χριστούγεννα για μένα είναι παιδιά χαρούμενα που λένε τα κάλαντα, που τρώνε γλυκά, που διαβάζουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες, που πιστεύουν στον Αϊ Βασίλη, στα ξωτικά,...

Απόγευμα Κυριακής. Η βροχή μαστίγωνε το στενό δρομάκι σχηματίζοντας μικρούς χείμαρρους στις άκρες του. Ένας τέτοιος χείμαρρος ήταν που σκάλωσε πάνω σε εμπόδια κι άλλαξε δρόμο. Ηταν σκουπίδια από τον ξέχειλο σκουπιδοτενεκέ· σωρός οι σακούλες, σκισμένες από λαίμαργες...