Καλές Γιορτές!
Μια γλυκιά μελαγχολία από
κούτσουρο καμμένο και εορταστική ηχώ.
Χρόνια Πολλά!
Ένα μωρό γεννήθηκε ξανά.
Το κλάμα του, ελπίδα θα μας δώσει.
Καλά Χριστούγεννα!
Αλήθεια, έχεις χρόνο να τα νοιώσεις.
Ούτε φέτος θα ενδώσεις;

Ένας μίζερος διαβάτης
στην αγορά των Ρεβεγιόν
περπατάει σκεπτόμενος πως θα περάσει
φέτος ένα καλύτερο Εγώ
απ’ ότι το περσινό.
Αποδομισμός!
Τι αναντιστοιχία…
Προδίδονται οι ευχές.

Κι όμως, τολμάς και εύχεσαι.
Τολμάς και παραδέχεσαι
με τις ευχές που στέλνεις
αυτό που αρνήθηκες να ζήσεις.
Πόσα Χριστούγεννα πέρασαν
χωρίς να τα γιορτάσεις;
Πόσα Χριστούγεννα ετοίμαζες
τραπέζι να χορτάσεις;
Κανείς, καμιά και τίποτα
δεν βίωσαν τη νύχτα του Πατέρα.

Σίγουρα οργάνωσες τσιμπούσι
χλιδάτης πολυτέλειας.
Η επιτυχία αρεστή στα μάτια σου, Κομψέα!
Η ικανοποίηση της αυτοπροσταγής
χουχουλιάζει στο αφανές υπερπέραν.
Μπράβο! Συγχαρητήρια!
Γεύτηκες και σήμερα τα Ρεβεγιόν.
Για τα Χριστούγεννα δεν με έπεισες, όμως.
Δυστυχώς!

_

γράφει η Μαρία Καντάνη