A winter’s day / Μια χειμωνιάτικη μέρα

29.02.2016

Shall I hug you on a winter's day
You are more precious and loving to me
Indeed please try to stay away,
and at the same time come closer to me.

As the wind and the leaves fallen,
My heart would blossoming harmonious myths.
Love is moving all around and
the starfishes are dancing with it.

The forest is unwelcoming and disappealing
however your warmness is a perfect fit.
Relax and calm your turbulent soul and
at the same time come closer to me.

 

Θα μπορούσα να σε αγκαλιάσω μια χειμωνιάτικη μέρα
Αλλά εσύ είσαι πιο σημαντικός από μια μικρή αγκαλιά.
Γι’ αυτό, σε παρακαλώ κράτα μια απόσταση,
αλλά την ίδια στιγμή άφησε με να ‘ρθω μαζί σου. 

Καθώς ο άνεμος και τα φύλλα πέφτουν,
Η καρδιά μου ανθίζει με χαρμόσυνους ύμνους.
Η αγάπη με περιτριγυρίζει και οι αστερίες του ουρανού
Χορεύουν μαζί της.

 Το δάσος της καρδιάς μου είναι δυσπρόσιτο και ξένο.
Παρόλα αυτά, η ζεστασιά σου το απαλύνει.
Χαλάρωσε και συ την πελαγωμένη σου καρδιά, και την ίδια
στιγμή άφησε με να ‘ρθω μαζί σου.

_

γράφει η Μυρτώ Γιάνναρη

 

Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε εδώ.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Congratulations , Myrto!!! A different approach to poetry… Α most welcoming sailing trip all around love’s ”coastal” areas – in a shell that echoes feelings and expectations!!! Well written !!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Thanks so much….. 😉 I am so excited thwt you commented on my poem 😉

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος.

    Υπέροχο!!! Μπράβο ταλαντούχο κορίτσι!!!

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου