Alter Ego

22.05.2018

 

Θαυμάζω το βήμα της διεκδίκησης που δεν το χωρεί

ο δρόμος, ο διάπλατος, ο αδιάβατος- ο δικός μου.

 

Καρτερώ τους ανθρώπους που δεν πλάθονται πια

να ξυπνήσουν το χάραμα, ζητώντας βοήθεια από το μπλε.

 

Αξιώνω το προστατευτικό μακριά και το ανέμελο κοντά

της θέσης που παραχωρήθηκε ευάλωτα λατρευτική.

 

Βάπτισες πατρίδα, τους καινούριους κόσμους, εκείνους

 που περπάτησες πλάι στην ανήσυχη νιότη.

 

Γέλασες, φλερτάροντας την αμαρτία των άλλων σαν πόνεσες

κεκλεισμένων των θυρών για τη δική σου άνοιξη.

 

Ζήλεψες «το ατρόμητο» της διαφορετικότητας, 

με το παιδί μέσα σου να καρδιοχτυπά ακόμη στη θύμηση.

 

Γιατί το όνειρο, γεννιέται απ' το κουράγιο στο ανείπωτο συναίσθημα,

όταν η επιθυμία μαζεύει τα παπούτσια των ομοίων της.

 

Και εμείς ξυπόλητοι, γλιστράμε στις καύτρες του ίσως

αναπαλαιώνοντας τους χάρτες της γαλήνιας διαδοχής μας.

 

Γυμνοί, άμαθοι, άκομψοι, πνευματικοί εραστές

κάθε φωτεινής πλατείας που το βράδυ γίνεται υπόκοσμος.

 

_

γράφει η Αλεξάνδρα Στελλάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου