Φωταγωγός
- Σήκω! Πρέπει να έχει ωραίο φεγγάρι απόψε. Πάρε με από εδώ, σε παρακαλώ. Σήκω! Έχω ξεχάσει την όψη του ουρανού. Πάμε μια βόλτα στην επιφάνεια. Έλα να βγούμε από εδώ μέσα για λίγο. Μια φέτα όνειρο να…
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 44 από 51
Σελίδα 44
Σελίδα 44 από 51Το νου σου στο γιασεμί!…
Ξέρεις τι μου στοιχίζει περισσότερο; Ότι βάλαμε αυτόματο πότισμα στις γλάστρες. Κι έτσι δεν θα ζητήσω τη συνδρομή της γειτόνισσας. Φέτος δεν θ’ αφήσω πουθενά τα κλειδιά του σπιτιού. Το παραδέχομαι,…
Κρέμα καταλάνα
Απωλέσθησαν αιφνιδίως τα ίχνη του μάγειρος Μωρίς. Μέρες τώρα, ούδείς ήκουσε κατιτίς σχετικόν με την ύπαρξιν ή την ανυπαρξίαν του. Στο φημισμένον εστιατόριον της Βαρκελώνης όπου ηργάζετο ο…
Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις!, το e-book
Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις!ΣυλλογικόΕκδόσεις: τοβιβλίοISBN: 978-618-81129-8-8
Κρίση vs Έρωτας, σημειώσατε διπλό!
Ξεκινώντας με τα πόδια από την 3ης Σεπτεμβρίου στην οποία κατοικώ από τη γέννησή μου, 29 και κάτι ψιλά χρόνια, και περνώντας από την πλατεία Ομονοίας , την «πίσω αυλή» της πρωτεύουσας όπως άκουσα μια…
Αντάμωμα
Το καλοκαίρι είχε μπει για τα καλά. Ο Ιούλιος λιαζόταν ανέμελος στις παραλίες μαζί με τον κόσμο, που απολάμβανε τις διακοπές του. Είχε έρθει και για κείνη η ώρα να απολαύσει την ανεμελιά. Είχε μάθει…
Ο θεριστής των αδίκων ονείρων
Ένα παραμύθι, που θα μπορούσε να είναι και πραγματική ιστορία, για τις ψευδαισθήσεις, τα πάθη και τα όνειρα που μερικές φορές είμαστε ή αισθανόμαστε εγκλωβισμένοι. Στα όνειρα των άλλων. Αυτά που…
Δύο (ίσια) σύρματα και μια φιγούρα
Μελετάω προσεκτικά τη μορφή σου αλλά δε διακρίνω καθαρά το τί μπορεί να είσαι.
Η επέτειος
- Τόσα χρόνια πέρασαν από κείνη τη μέρα, που Σ’ ευχαριστώ από τα τρίσβαθα της ψυχής μου γι αυτό που μας χάρισες: Τη δεύτερη ευκαιρία. Ευκαιρία ζωής.
Τα κεράσματα του Τάσου Μελίτη
Ο λογοτεχνικός χρόνος προχωρά αργά, πολύ αργά. Σε αντίθεση με τον ταχύτατο πολιτικό και κοινωνικό χρόνο, στη λογοτεχνική παραγωγή και τη θεματολογία είναι αργός. Αν και η κρίση βρίσκεται ήδη στον…
28 αντίγραφα
Το χέρι απλωμένο και πέτσινο. Το άλλο να του κρατά τον αγκώνα. Να μην φύγει. Στην άκρη του το τσιγάρο. Μια ριπή αγέρα τράβηξε μια γερή ρουφηξιά κι ο καπνός χύθηκε στο χώρο. Το βλέμμα στο κενό. Ο νους…
Ματωμένο πουλί
Ένα ακόμα βράδυ. Σκέψεις και σκέψεις και σκέψεις... Ο καπνός του τσιγάρου του φεύγει ψηλά, διαλύεται. Σαν την ψυχή του. Τον κοιτάζει, ο χώρος έρημος, πού είναι το γέλιο της; Χάθηκε κι αυτό, σαν τα…
Σημεία στίξης
Σουρούπωνε κι οι σταγόνες της βροχής στο τσίγκινο γλαστράκι της βεράντας, καλωσόριζαν το φθινόπωρο. Πετάχτηκε γρήγορα από τον καναπέ να μαζέψει τα ρούχα, πριν η βροχή δυναμώσει. Η πρώτη φθινοπωρινή…
The selfie
Η Ιάσμη άνοιξε τον υπολογιστή. Ασυναίσθητα σχεδόν μπήκε στο facebook. Ο Ιούλης την είχε βρει στην Αθήνα, όπως θα την έβρισκε και ο Αύγουστος. Και όχι μόνο αυτό αλλά δούλευε κιόλας. Με το τέλος της…
Ζωή σαν οδός/ωδή
Τον γνώρισα μια δεκεμβριάτικη μέρα, που έριχνε καρεκλοπόδαρα. Κοσμοχαλασμός! Ένα χειμωνιάτικο πρωί που είχα φύγει από το σπίτι σαν τρελή… Σκεφτόμουν με απόγνωση πως η ζωή κυλούσε σαν το νερό, ενώ…
Η αβάσταχτη βαρύτητα του έρωτα
Τα βήματα της Ελευθερίας είναι νωθρά, σχεδόν αβέβαια, μέχρι που νοιώθει τις πρώτες σταγόνες της βροχής στο πρόσωπό της. Η επιτάχυνση του βαδίσματος έρχεται μαζί με την ανησυχία για την κόμμωση και το…
Προσοχή. Ανάπαυση.
Σαββόπουλο στο σπίτι δεν ακούγανε ποτέ. Μια φορά μονάχα της ξέφυγε της μικρής να σιγοψελλίσει Μίκη και μετάνιωσε την ώρα και τη στιγμή. «Αριστερά στους Φαρμάκηδες δεν ακούγεται ούτε η καρδιά!»…
Το μυστικό μου
Ξύπνησα. Το βλέμμα μου έπεσε στον τοίχο απέναντι από το κρεβάτι μου. Στο κάδρο με τα τριαντάφυλλα. Το αγαπημένο μου λουλούδι. Μικρή όταν έβλεπα τριαντάφυλλα, πρώτα έκοβα τα αγκάθια και μετά τα μύριζα.
Αντίθετοι κόσμοι
Η πρώτη φορά που ο Σέλντον είδε έναν Λιλιβήθρα, ήταν στην τρυφερή ηλικία των εννέα ετών. Για τίποτα στον κόσμο δεν θα μπορούσε να ξεχάσει τα γεγονότα που στιγμάτισαν ολόκληρη την ζωή του, από εκείνη…
Η τσιγγάνα
Κι ήμουν εκεί. Καθισμένη στην άκρη. Στο πεζούλι της μαρμάρινης σκάλας. Ώρες περίμενα. Με κοίταζαν περίεργα, μα δε μ’ ένοιαζε. Ήξεραν τη φάρα μου, και πάλι δε μ’ ένοιαζε.
