Με γυμνά χέρια
Ήταν ένα γλυκό ανοιξιάτικο απομεσήμερο. Την προηγούμενη μέρα έβρεχε ασταμάτητα από το πρωί μέχρι το βράδυ και η πλατεία ήταν έρημη και μελαγχολική.
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 45 από 51
Σελίδα 45
Σελίδα 45 από 51Αυτή η υπέροχη θάλασσα
Αυτό αναρωτιέμαι την ώρα που η ένατη χάντρα από το μικρό κομπολόι κυλά αργά αλλά σταθερά να συναντήσει τις άλλες οχτώ. Είναι αναπόφευκτο και το ξέρω. Το τέλος που φοβόμουν, το τέλος που ξόρκιζα, είχε…
Η αναβίωση της Τρούμπας σε μία νουβέλα (320 μίλια χαμένης αθωότητας)
Με ένα νέο μυθιστόρημα η Καρμέλα-Αντιγόνη Σώρρου έρχεται να φωτίσει την ξεχασμένη από τη λογοτεχνία των τελευταίων ετών ζωή της Τρούμπας. Η συγγραφέας αναβιώνει με φυσικότητα λίγα χρόνια πριν τη…
Ψυχής Μονόλογοι
Στους τοίχους του δωματίου 23 της πολυτελούς νευρολογικής κλινικής “Saint Mary” της μικρής πόλης Α…, κάπου στα βόρεια της Νέας Αγγλίας, κυριαρχεί το κόκκινο σε διάφορες αποχρώσεις, άλλες πιο απαλές…
Μια βουτιά… μια ζωή
Θα παντρευόταν. Ορκισμένος εργένης και μάγκας γιαλαντζί σαν τα ντολμαδάκια της μαμάς του μα το ’χε πάρει απόφαση να φορέσει την κουλούρα εδώ και τρεις βδομάδες. Δεν πάει ούτε χρόνος από τη στιγμή που…
Ο δρόμος
Να πού βρίσκομαι: ανάμεσα στην έλξη και την έξη, στην ατμόσφαιρα του ουρανού που σκεπάζει το ζαλισμένο μου κεφάλι. Ολόγυρά μου ομορφιά και μία αναγκαία σύγχυση των πάντων που με σοφία ξεφωνίζουν ό,τι…
Το ταξίδι
Ήταν πολύ γέρος πια. Κόντευε τα ενενήντα. Έβλεπε, άκουγε, περπάταγε. Όλα από λίγο. Αυτό που τον κρατούσε ζωντανό, του έδινε όρεξη για ζωή, ήταν ο περίπατος που έκανε τα δειλινά, βαδίζοντας αργά στο…
Ο Λιάκος
τοβιβλίο.net παρουσιάζει με μεγάλη χαρά το e-book του Βαγγέλη Τσερεμέγκλη 'Ο Λιάκος'. Ένα βιβλίο που ξεκίνησε ως μια από τις ιστορίες στα πλαίσια της δράσης 'Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις!' και τελικά…
Ο άντρας και το κορίτσι
Ετούτος, ο άντρας, είχε την ηρεμία των βουνών το καλοκαίρι που μονάχα η δροσιά τα περπατά, και το κορίτσι, που έτρεχε στα γύρω του, μια σπιθαμή θα το έλεγες μπρος στο τεράστιό του, περιστέρι που…
Η ψυχή του ανθρώπου
Το αεροπλάνο σηκώθηκε με ορμή στον ουρανό, την ένιωσα μέσα στα σωθικά μου τούτη την ωμή δύναμη γι’ ακόμα μια φορά αλλά δεν έδωσα σημασία, έχω συνηθίσει πια. Το Παρίσι από ψηλά μοιάζει λιγότερο…
Η Πύλη
Δεν είχε καταλάβει ακόμη ο νεαρός άντρας με το απορημένο βλέμμα πώς βρέθηκε πρωί – πρωί σε κείνη την πορεία κρατώντας μάλιστα και το κράνος του στο χέρι. Καθώς σχεδόν αυτόματα ακολουθούσε τους…
Τα κλειδιά
Ξύπνησε από τον ισχυρό πονοκέφαλο. Το κεφάλι του το ένιωθε τόσο βαρύ που δεν μπορούσε να το στηρίξει στους ώμους του. Νόμιζε πως θα τρελαινόταν από τον πόνο. Άνοιξε με δυσκολία τα μάτια του, σε μια…
Οι άντρες δεν κλαίνε…
(Δείτε εδώ το πρώτο, εδώ το δεύτερο κι εδώ το τρίτο μέρος της ιστορίας)
Κόρη του δάσους
Λένε πως σ’ αυτόν τον σκιερό τόπο, όπου φτεροκοπούν οι κάργες και η άνοιξη δεν περνά πια από εκεί, υπήρχε κάποτε ένα δασάκι με ασημοπράσινα πεύκα που στεφάνωναν έναν στρογγυλό λοφάκο.
Συρματοπλέγματα
Σχεδίαζε χρόνια την απόδρασή της, δεν μπορούσε να φανταστεί τότε που οχυρώνονταν με σειρές από συρματόπλεγμα πως θα έφτανε η στιγμή που θα λαχταρούσε να ξαναζήσει. Κοίταξε με απόγνωση τα ματωμένα της…
Άνοιξη στ’ αγκάθια
Με αργούς ρυθμούς ο ήλιος παρέδιδε την σκυτάλη στην ψυχρή νύχτα. Δεν είχαν περάσει ούτε πέντε λεπτά που ο μικρός Δημήτρης είχε βγει απ’ το σπίτι κρυφά, ύστερα από έναν καβγά με τον πατέρα του.…
Ο απολογισμός
Ο χειμώνας εκείνο το βράδυ έδειξε για τα καλά το άσχημο πρόσωπο του. Ο αέρας φυσούσε από νωρίς το πρωί, μα από το απόγευμα και ύστερα λυσσομανούσε ασταμάτητα. Τα γυμνά κλαδιά των δέντρων παραδίνονταν…
Σαν το μετανάστη
Μέσα στην παγωμένη γκαρσονιέρα, τυλιγμένος με μια παλιά κουβέρτα, προσπαθώντας να τιθασεύσει το τρέμουλό του, ένας καστανός 40άρης με γαλάζια μάτια, κάνει τις πιο αστείες γκριμάτσες. Γελάει και…
Οι άντρες δεν κλαίνε…
Ο Θανάσης έφερε τους καφέδες και καινούργιο τασάκι. Ο Δημήτρης άναψε τσιγάρο και την κοίταξε στα μάτια επίμονα, αμίλητος για λίγο. «Υπάρχει κάποιο πρόβλημα... σοβαρό... Θα προσπαθήσω να σου το…
ΛΕΝΑ Τ Οδός Καλλιδρομίου
Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη του μπάνιου, αρνήθηκε το παρατεταμένο αντίκρισμα με τον εαυτό της και του γύρισε την πλάτη.
