Αντώνης Δηλαίος

Ειρήνη Κτενίδου

Χριστίνα Αντωνοπούλου

Δέσποινα Χρυσάνθου - Τσακιρίδου

Μαρία Μερόλλι

Ειρήνη Κτενίδου

Κωνσταντίνα Καλογεροπουλου

Παναγιώτης Σταματάκος

Οι ώμοι του ανασηκώθηκαν Και τα πλευρά του άνοιξαν διάπλατα μπροστά του καθώς τα πόδια του τον πήγαιναν πήγαιναν προς τον γκρεμό. Εκείνος δεν έβλεπε, δεν ήξερε,  δεν αισθανόταν. Τα μάτια του ήταν άσπρα και στεγνά από κάθε ίχνος ζωής ενώ προχωρούσε. Περπατούσε σε...

Στο πεζοδρόμιο, ένα κουτί από χαρτόνιφυλάσσει τα όνειρα ενός άστεγου.Μέσα του, ένα παλτό σκισμένο,μια φωτογραφία ξεθωριασμένη,και μια χούφτα σιωπές. Οι σιωπές αυτές δεν είναι απλές·είναι φορτωμένες με λέξεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ,με ματαιώσεις που γεννήθηκανστη...

Το τρένο ξεκίνησε,κι ο ήλιος ακόμη να φανεί.Πρόσωπα κουρασμένα,κι ο ήλιος ακόμη να φανεί.Θυμάμαι την μάνα μου να λέει:‘Στην ζωή μου είσαι ο ήλιος μου’,Μα δεν μπορούσα πια να φωτίσω τον κόσμο… Μέσα μου σκοτάδι,ένιωθα πως κάτι θα συμβεί,κοίταξα το τζάμι, μα ο ήλιος...

Δέντρο έγινα με θηλιάκαι νερό μου η σκιά σου.Πότισέ με με φιλιάκι απ' τον κορμό μου πιάσου. Πρόσμενα, πρόσμενα, περίμενα να με βρέξεις…Μα είμαι ένα δέντρο που δεν ξέρει από λέξεις.Εμένα, εμένα να προσέχεις, παρακαλώ, το 'χω ανάγκηκαι πρόσεξε το χώμα μου, μην...

Ακούω τις κινήσεις του αέρα,Καθώς συλλαβίζει με συρσίματα∙Στο πέρασμά του τα φύλλα ανακατεύοντας,Σαν πατέρας αμήχανος, τα μαλλιά νηπίων. Καθώς ξυπνούν οι αναμνήσεις,Κύματα σκάνε έξω, στην αμμουδιά.Εγώ, στην αιώρα Γυναίκα γίνομαιΜε τα μάτια ανοιχτά. Εκεί με βλέπω,Σε...

Η σκέψη μου είναι ψυχρή.Το αγέρι τους μ’ έχει παγώσει.Δεν θέλουν να δω τη σκηνή,μα το αίμα δεν έχει στεγνώσει. Ας είναι καλά τα δεσμά,με δάκρυα μού τα ’χουν τυλίξει.Σαπίζουν, παγώνουν κι αυτά,μα εγώ θα σφυρίξω τη λήξη. «Λεπίδες οι λέξεις», μου λες.Νομίζεις πως...

Βρέθηκα πεζοπόρος,να αναζητώ νέο κάλεσμα,που ήταν πάντα εκεί,κρυφό, μέσα μου, σαν φως ωραίο. Σαν σπινθήρας που σιγοκαίει,σε στάχτες ασθενικού παρελθόντος,μια φλόγα που ανασαίνει,στο βάθος του είναι μου. Ίσως οι δρόμοι γύρω,κάνουν τον βουνίσιο άνεμο να μην είναι...

Λέξεις που μοιάζουν κενοί καθρέφτεςΜια καρδιά κρυστάλλινα πεισματικήΜια ιστορία που δεν ξέρω αν γράφτηκε,μα σιωπηλά μου σφυρίζει στο αυτί Μια παρουσία που ήρθε και χάθηκεΜια σκέψη που υπάρχει σε κάθε αναπνοήσαν σκιά που αρνείται να φύγει,σαν κύμα που με γυρνά στην...

Και να ’μουν ψυχή δίχως σώμα,να αιωρούμαι στου ανέμου το χρώμα,να χάνομαι πέρα, σε κόσμους μακρινούς,στους ήχους της σιωπής, στους ρυθμούς τους γλυκούς. Και να ’μουν καρδιά χωρίς λογική,να χτυπά με πάθος, χωρίς φυλακή,χωρίς φλέβες να με κρατούν δεμένο,στην αγκαλιά...

Άκουσε και διάβασε πολλά... και άλλα τόσα στη σειρά, να περιμένουν. (Είδηση δεν παίρνει). Άθλιο τον είπαν οι εχθροί του, και τα δημιουργήματά του άθλια, εχθρούς μέσα στην ίδια του τη χώρα, κι ας έλαμψε στο εξωτερικό. «Είμαστε πολύ κοντά ο ένας με τον άλλο, και δεν...