Ρώτησα κείνο το παιδί: «Ποιοι είναι οι γονείς;» Απάντηση δεν πήρα 'γω. «Τι έχει η φωνή;» Τότε με κοίταξε δειλά, χαμήλωσε το βλέμμα, Σήκωσε το χεράκι του και μου ΄δειξε το δέρμα. Ίσως να ήθελε να πει πως δεν θέλω να ξέρω. «Σουδάν, Συρία, Αφγανιστάν;» του λέω κι...

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΘΑΚΗ Γεννήθηκα και αναγιώθηκα στον Πειραιά, παρά θιν’ αλός. Μετά, ως κοριτσόπουλο ξαναγεννήθηκα και γυναικώθηκα στην Κερύνεια μάρτυράς μου ο γιαλός. Κι ενώ δεν ξεριζώθηκα ούτε ως πειραιώτισσα ούτε ως κερυνειώτισσα ούτε στιγμή στο τέλος βρήκα την Ιθάκη...

Ήταν στολή  συνεκτική Πάγος  κι ασύντακτες κραυγές Ανάερη  στολή Πυράντοχη, ντελαλούσε με καμάρι εν μέσω φλεγόμενου περίγυρου Λατρεύτηκε η χάρη των στροβιλισμών της σε ρεύματα βραδύγλωσσα Αλλά φορές την άρπαζαν και ρεύματα  ανάγωγα καθώς γυρόφερναν συνταγές...

[Aπογραφή] Πού τριγυρνάς μόνος σου πρωί πρωί; Γιατί δεν είσαι στο σχολείο σου στο ωδείο σου στο μηχανουργείο σου; Γιατί δεν είσαι στο φροντιστήριο στο ανταλλακτήριο στο εκδοτήριο; Γιατί δεν είσαι στη σχολή σου στην αυλή σου στο μυστρί σου; Γιατί δεν είσαι στο...

Κάποτε ήσουν και εσύ ένας ωραίος νέος, άκαμπτος ορειβάτης. Για της ζωής τις ανηφοριές γενναίος, ακούραστος εργάτης αντιστεκόσουν, νικούσες ή έχανες, έμαθες όμως αρκετά, διασκέδασες, αγάπησες, μα και έκλαψες συχνά. Γέμισες εμπειρίες, γνωριμίες κι όμορφα...

Γιαλλούρα και Κλεοπάτρα Πολυώροφα κτίσματα υποχωρούν κι ανασυντάσσονται σε στοιβάδες μπετόν. Μέσα σε γκρίζα συμφορά απομεινάρια άλλων εποχών ξεπροβάλλουν σαν κυκλάμινα σε ρωγμή πεζοδρομίου. Στον Αϊ Λάζαρο προσεύχονται προσκυνητές που δεν γνώρισαν ποτέ ζωή και...

Μέρες είχα να πιάσω το κουπί της σκέψης μου να γοργοταξιδέψω στο γαλάζιο της πιο βαθιάς θάλασσας, αυτής που γνωρίζει καθημερινά φουρτούνες και νηνεμία αντάμα κι έχει για φάρο την ψυχή... Δεν φύσηξε ούριος άνεμος ούτε σήμερα, κι ας έχει μποφόρια. Κανένας συνετός...

Ho indossato le vesti di silenzio per cantare a te, glorificare il tuo miracolo i tuoi occhi pieni di genio Hai dato anima, tu mi hai fatto risorgere con il tuo sguardo, la tua grandezza Come se li avessi ereditati dalla gloria di Bisanzio quando Angelos e Comnene...

Κάποιο βράδυ ξέμεινα γυμνή στο άδειο σου δωμάτιο Με κλεφτές ματιές ν’ αγναντεύω Από δω προς το αύριο Καπνός η σκέψη μου Και τύλιγε τους τοίχους σου Καπνός το φιλί σου Και τσάκιζε τους στίχους μου Όσο λείπεις κόσμοι αργοσβήνουν. Παιδιά μεγαλώνουν, έρωτες βαλτώνουν...

Το ένστικτό μου είναι η πυξίδα με Αρμονία για τον Βορρά και μία ιδιοσυγκρασία που δεν πουλιέται και δεν ζητά Ο κόσμος είναι ένας δαυλός που καίει φως, πυρ και μανία κι εγώ του κόσμου αιώνιος δειλός στην αναστάτωση να ψάχνω σοφία Συνθήκες γελάνε και δε με βοηθάνε μα...

Μεγάλωσα πια και... Δεν πυρπολούμαι από διάτρητα προσκυνοχάρτια. Δεν προσυπογράφω στιγμές χρεοκοπημένες. Δεν δέχομαι έντοκες αγάπες με πλαστογραφημένα σ' αγαπώ. Δεν τρέφω διαβατάρικες υποσιτισμένες φιλίες. Δεν παραμυθιάζομαι από διακινητές ονείρων. Δεν...

Παλεύω στα μαρμαρένια αλώνια της θλίψης σου Ταγμένη υπέρμαχος της ανάγκης  να αποτρέψω τον καιάδα της μνήμης Ντύνομαι την πανοπλία της σιωπής και αφουγκράζομαι τα απαλά θροΐσματα της μοναξιάς Αχνοφέγγει η αυγή πίσω η νύχτα αφήνει τα μαύρα της πέπλα την καρδιά ν’...

κριτική του Δήμου Χλωπτσιούδη στην ποιητική συλλογή του Δημήτρη Βέλλα «μεταφορές».

Ερωτήσεις… απαντήσεις Περιχαρακωμένα ερωτηματολόγια στο διαδίκτυο Περνάει όλη η ανθρωπότητα μπροστά από ένα κομπιούτερ Και φωνάζει «βοήθεια» Τι θα κάνεις; Ο θάνατος ορμάει πάνω στην άνοιξη για φρέσκο αίμα Πόσες μαργαρίτες θα κόψεις για να τον στολίσεις; Εκείνα τα...

  Σαν πιάσω στο χέρι μάθετε Το πληκτρολόγιό μου, Βάσανα, καημοί Στρέφονται για καλό μου. Σαν τα δάχτυλα ακουμπώ Στα πλήκτρα και τα ακούω Λες και μήνυμα ζωής Το ζω, δεν παρακούω. Είναι το αίσθημα βαρύ Ευθύνη που διακατέχει Του νου μου τους συλλογισμούς Εξέχει...

Πολλών αιώνων πόλη, με πλούσια ιστορία Καμάρες, κτίρια, ρυθμός, θυμίζουν Βενετία  Ένας λαβύρινθος σωστός με αμέτρητα σοκάκια πλήθος πλατείες, εκκλησιές, ανάκτορα, πλακόστρωτα δρομάκια. Tεκτονική ανάγλυφη, πολύμορφα τα κτίσματα  οικίες όπου βίωσαν του πνεύματος...

Κι είναι κι εκείνα τα παλιά μας στέκια που ερωτευμένοι χαράξαμε τα αρχικά μας στο πόδι ενός από τα ξύλινα τραπέζια τους. Που τραυματίσαμε μια ψάθινη καρέκλα από ανία γρατζουνώντας την, ή κάποια άλλη φορά, το μαξιλάρι της με κόκκινο κρασί λεκιάσαμε ανεξίτηλα. Κι...

Επέσαν τα φύλλα στη γη κι οι καημοί ξανανιώσαν κόκκινα μήλα στο πανέρι χυμούς δεν μου δώσαν Πάλευε το φθινόπωρο στα φτερά του χελιδονιού ν' απομείνει. Μα κείνο έφευγε γι' άλλες χώρες τη βουβαμάρα του φοβούμενο και το μικρούλι σύννεφο που τού 'σκιαζε το μπόι...

Λευκό ήταν το δάκρυ του Λευκά και τα φτερά του Ένας άγγελος αλλιώτικος, με τη μορφή διαβόλου Ένας διαφορετικός άγγελος με μάτια, που έβγαζαν φωτιά Του άπλωσα το χέρι μου δίχως να τον φοβάμαι Με τέτοιους δαίμονες έπαιζα από μικρό παιδί Ήξερα πως μετρίαζε με το...

Σαν ανοίξει ο καιρός θα με βρεις στου Ολύμπου τα μονοπάτια στης φύσης τα χίλια θαύματα στου χρόνου τ’ ακριβά ορίσματα σαν ανοίξει ο καιρός θα με βρεις ξύλινα γεφύρια να διασχίζω μες του Ενιπέα το φαράγγι μ’ όσες φωτιές μου απομένουνε σαν ανοίξει ο καιρός θα με...