Κλείστε τουλάχιστον τις πόρτες... χαθείτε μέσα στα ανήλιαγα ντουβάρια σας... Εσείς, που σας αφήσαμε και ορίζετε τις τύχες μας... Εσείς που κινείτε τα νήματα και μας φορτώνετε με όλα τα κρίματα. Μη μιλάτε μπροστά μας για επιτεύγματα για πρωτοπορίες και νεωτεριστικές...

Όνειρα… Όνειρα… Όνειρα… Κάθε νέος, ακόμη και πέραν της νεότητας, δικαιούται και πρέπει να κάνει όνειρα. Όνειρα για το αύριο· επαγγελματικά, προσωπικά, ιδεολογικά. Όνειρα, που ένα Θεός ξέρει πόσα πραγματώνονται… Το πρώτο όνειρο του κοριτσιού  είναι να έρθει ο...

Κυνήγησε το όνειρό σου. Άσε τους άλλους να λένε ό,τι θέλουν. Δική σου είναι η ζωή. Πιάσε την απ’ τα κέρατα και οδήγησέ την εσύ, μην αφήσεις, μην επιτρέψεις να σε οδηγήσει εκείνη. Βάλε τους στόχους σου. Μικρούς στην αρχή και καθένα που πετυχαίνεις, ανέβα στο επόμενο...

Ήσουν φτιαγμένος από κατακλυσμούς μάτια από αστραπές, φωνή από βροντές βήματα ορμητικού βαρδάρη και αύρα ανεμοστρόβιλου ο κεραυνός στο γκρίζο σκοτάδι ο τυφώνας μετά τις ατέλειωτες θύελλες το μάτι της καταιγίδας.   Με συνάντησες στο λασπωμένο έδαφος...

Νωρίς έρχεται η νύχτα πια τα παράθυρα κλείνουν ερμητικά η λύπη αποτραβιέται μονάχη μες στο σκοτάδι μήτε ένα φως στα σπίτια δεν ανάβει. Ετούτος ο τόπος στέκει σαν μνήμα πεσόντων εδώ στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου. Μόνο κάτι φαντάσματα κυκλοφορούν στους δρόμους για να...

Το άπειρο της δυστυχίας έχει το δικό του τοπίο και είναι στερημένο από ανθρώπους. Απόκοσμοι ήχοι. Μέρος της νύχτας χάνεται στο κενό. Μέρος της ημέρας είναι σκοτεινό, κάποιο άλλο όχι. Τυχαίες αντιφάσεις. Ένα σπίτι με αναμμένα φώτα και λίγο πιο μακριά, φωνές παιδιών...

Πριν ακόμα νιώσεις ότι έχεις ξυπνήσει, όταν τα μάτια σου παραμένουν σφαλιστά, ανήμπορα να αντικρίσουν τις πρώτες αχτίδες φωτός της νέας μέρας, που τρυπώνουν αυθάδικα μέσα από τις γρίλιες του ξύλινου παντζουριού σου, εικόνες ανακατεμένες περνούν μπροστά από τα μάτια...

Γύρισε στο σπίτι της με δάκρυα στα μάτια, άνοιξε την πόρτα, ανέβηκε βιαστικά τη σκάλα, άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και μπήκε μέσα. Άρχισε να πέτα και να σπάζει ότι έβρισκε μπροστά της! Το κλάμα της έγινε ποιο έντονο! Κοίταξε για τελευταία φόρα το πρόσωπό της...

Γεννήθηκα μια μέρα βροχερή στου Φθινοπώρου το υγρό φιλί μ’ ακούμπησαν σε σύννεφα απαλά να τριγυρνάω πότε σε λύπη και πότε σε χαρά. Τρυγάω του κόσμου τις χαρές, πολύχρωμες οι πινελιές στα φύλλα τις καρδιάς μου. Στάζω αμέτρητες ευχές για να ξορκίζω το κακό και να...

Είναι κι αυτή η σκόνη στα ξεφλουδισμένα παράθυρα κάθε που φυσάει δυνατά ο αέρας εκείνη φτιάχνει έναν καινούριο κόσμο στο περβάζι. Τα παιδιά ζωγραφίζουν τότε έναν ήλιο από στάχτη κι ένα δέντρο, που μοιάζει με της γιαγιάς το αδράχτι. Εκείνη δεν είναι πια εδώ έχει...

Άκουσε τους φευγαλέους ήχους στον αέρα Ουτοπικά αγγίγματα μακρινού παρελθόντος Λέξεις σιωπηλές, ανήκουστες Φυσαλίδες επιπλέουσες, τυχαίες στη μορφή Παγιδευμένες στο κουκούλι του χρόνου. Ψηλάφισε τη σκιά των απόηχων Απαλότερη από αθόρυβους ψιθύρους Καθαρή ωστόσο,...

Γεννήθηκε την περίοδο που στη χώρα της υπήρχε μεγάλη αστάθεια και αναταραχή, που είχαν συμβεί διάφορα συγκλονιστικά γεγονότα. Άλλοι πανηγύριζαν, άλλοι έκλαιγαν, ενώ κάποιο άλλοι έφευγαν για το άγνωστο, ελπίζοντας για ένα καλύτερο αύριο από αυτό που ζούσαν τόσα...

Μετρούσες τα δευτερόλεπτα μετρούσες και τα λεπτά μα αυτά είχαν πεισμώσει. Αδέξια εγώ κρατούσα το ρολόι σφιχτά πολύ να το βαστώ μου είχες πει μα εκείνο τόσο βαρύ και παλιακό κειμήλιο ιστορικό έτσι θυμάμαι πως το έλεγε η μητέρα δεν μου επέτρεπε να αφουγκραστώ τους...

Εκείνος ήταν 28 χρονών νέος, ωραίος με όνειρα για ζωή! Εκείνη ήταν λίγο μικρότερη στα 25, ευαίσθητη, καλότροπη με ένα πλατύ χαμόγελο να πλανιέται συνεχώς στο πρόσωπο της. Αγαπήθηκαν κεραυνοβόλα, κυριολεκτικά από την πρώτη ματιά που αντάλλαξαν. Τυχαία γνωρίστηκαν...

Στα χέρια σου βαστάς μια τυραννία οι αδέκαστοι κριτές καραδοκούν. Κι εσύ να τρέμεις τη στιγμή όμοια με του θανάτου η αγωνία να τρέμεις την ώρα εκείνη, που το δάχτυλο εμπρός σου εκείνοι θα σου κουνάνε με λύσσα και μανία. Στα μάτια σου βροχή και καταιγίδα λυγίζει...

Ένιωθε απελπισμένος και μόνος! Ήταν ήδη αρκετά φοβισμένος και ταραγμένος! Τώρα ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε ότι όλα αυτά που του έλεγαν, τόσο οι δικοί του, όσο οι φίλοι και γνωστοί, ήταν σωστά! Ναι, τώρα καταλάβαινε για πρώτη φορά ότι είχε καταστρέψει ο...

Μην κλαίτε τα είδωλα που πέφτουν απ’ το βάθρο. Μην κλαίτε την πλάνη σας την οικτρή απογοήτευση ενός ανώφελου πιστεύω. Μην κλαίτε τη μοίρα σας που με τη σιωπή τη στέψατε… γι’ αυτό που επιλέξατε με την υποχώρησή σας ποιον βολέψατε; Ποιανού τα βάσανα Κρατήσανε τα...

Στη βιβλιοθήκη την παμπάλαια και ξακουστή Στα πολυάριθμα ράφια όλου του νέου κόσμου Με καρτερία περίμεναν τα βιβλία των Σοφών Τους πιστούς τους αναγνώστες να τα διαβάσουν Όλα προνόησαν και είχαν στα εξώφυλλα τους Χρώματα γυαλιστερά σε πολύ όμορφες εικόνες Για...