Αρχική › Blog › Τίτλος σπουδής
Κατηγορία
Τίτλος σπουδής
275 άρθρα · σελίδα 7 από 14
Σελίδα 7
Σελίδα 7 από 14Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου, της Μαρίας Νικολαΐδου
Άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του, μπήκε μέσα, άφησε τα κλειδιά στο τραπέζι, μετέπειτα κατευθύνθηκε προς το εικονοστάσι, φίλησε την εικόνα της Παναγίας, κοίταξε μετέπειτα την εικόνα του προφήτη Ηλία ο…
Ο ανάποδος καθρέφτης, του Χρήστου Τσαγκάρη
?Σήμερα δεν ζεις σαν άνθρωπος. Κοιτάς μονάχα έναν ανάποδο καθρέφτη. Και ό,τι φαίνεται είναι λάθος. Και εσύ πρέπει πάντα να κάνεις το αντίθετο από αυτό που βλέπεις. Το πάτωμα σκαρφαλώνει στο ταβάνι…
Ο ανάποδος καθρέφτης, της Σοφίας Σκλείδα
Το εσωτερικό θέλγητρο κινεί τη ρυθμική κίνηση της ύπαρξης Με ακολουθείς. Οι σκέψεις και η νόηση συμμαχούν για να αφουγκραστούν, Να συνυπάρξουν Όλα αρμονικά χαράσσονται στην κιβωτό της μνήμης...
Φιλικές ορμόνες, της Μαρίας Φουσταλιεράκη
…Ο ταξιτζής μου δίνει τα ρέστα κοιτώντας αποσβολωμένος το «προκλητικότατα ομολογουμένως ντεκολτέ μου», που λέει και η κολλητή μου, η Πένυ.
Δεύτερη ζωή δεν έχει, της Μαρίας Φουσταλιεράκη
Αν είσαι θεατής που πλήρωσες αδρά για να καθίσεις πρώτη σειρά βουβός και πέτρινος το έργο για να δεις της δικής σου έρημης ζωής να απολαύσεις παρωδία και ερασιτέχνες να βλέπεις πώς παίζουν τους…
Το σπίτι που μικραίνει, του Χρήστου Τσαγκάρη
Δεν ξέρω σε τι μονάδες να μετρήσω το βάρος ή το μέγεθος της γειτονιάς. Από παντού όμως χάνει. Θες από τα παλιά σπίτια που γκρεμίζονται, θες από τα καινούρια που μένουν ατέλειωτα, θες από τους…
Κλέφτης ονείρων, του Φίλιππου Φιλίππου
Από το δωμάτιο του δεν έλειπε τίποτα! Στην μια πλευρά υπήρχαν διάφορες φωτογραφίες σε περίοπτη θέα του ίδιου, άλλοτε μόνου και άλλοτε μαζί με τους γονείς του. Όλες ξεκινούσαν από την σχολική του…
Φιμωμένη κραυγή, της Άννας Μαρίας Ζαγοριανού
Κακοτράχαλος ο ανήφορος - στέρεψε της δύναμης το πηγάδι. Η κορυφή όλο και ξεμακραίνει.
Και οι άγγελοι φτώχυναν, της Κατερίνας Λαζίδου
Μικρό παιδί βγήκε, χοροπηδώντας ανάλαφρα, από την αυλή με τα λουλούδια, λουλούδι κι αυτή ασπροφορεμένο, με γυροβολητές δαντέλες, άσπρα καλτσάκια, ροζ πέδιλα και σουρωτή κορδέλα στα μαλλιά. Μα η…
Το σπίτι που μικραίνει, της Ελένης Ιωαννάτου
Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσαν στην παραγκούπολη κάποιες οικογένειες κοντορεβυθούλιδων. Οι παράγκες τους ήταν μεγάλες, ξύλινες με πολύχρωμα στολίδια φορτωμένες, ώσπου δεν φαίνονταν το ξύλο.
Η μετακόμιση των χρωμάτων, του Φίλιππου Φιλίππου
Από το κλειστό γυάλινο παράθυρο μπορούσες εύκολα να διακρίνεις τα έντονα χρώματα του ουράνιο τόξου που πρόβαλε επιβλητικά. Ήταν μόλις πριν από λίγο που σταμάτησε η ξαφνική μπόρα και ο ήλιος έκανε την…
Το σπίτι που μικραίνει…, του Χρήστου Τσαγκάρη
Δεν ξέρω σε τι μονάδες να μετρήσω το βάρος ή το μέγεθος της γειτονιάς. Από παντού όμως χάνει. Θες από τα παλιά σπίτια που γκρεμίζονται, θες από τα καινούρια που μένουν ατέλειωτα, θες από τους…
