Μένουν μονάχα τα κόκκινα μήλα κρεμασμένα στα κλαδιά να μου θυμίζουν εσένα και να αντανακλούν την προσδοκία να βρεις πάλι το δρόμο... να γυρίσεις... τους ωροδείκτες στην αυγή. Τόσο εύκολα παραδώσαμε την αγάπη στη σκόνη της λήθης. Να φυσήξει ο άνεμος περιμένω χρόνια....

Της χάιδεψε τα μαλλιά. Μαύρα μακριά μαλλιά, που χύνονταν ανακατεμένα στα άσπρα σεντόνια. Από τη μισάνοιχτη μπαλκονόπορτα έμπαινε η μυρωδιά του ανοιξιάτικου γιασεμιού και μια υποψία φεγγαρόφωτος διέγραφε απόκοσμα τις σιλουέτες των σωμάτων τους στη μισοσκότεινη...

Στα χέρια σου βαστάς μια τυραννία οι αδέκαστοι κριτές καραδοκούν. Κι εσύ να τρέμεις τη στιγμή όμοια με του θανάτου η αγωνία να τρέμεις την ώρα εκείνη, που το δάχτυλο εμπρός σου εκείνοι θα σου κουνάνε με λύσσα και μανία. Στα μάτια σου βροχή και καταιγίδα λυγίζει...

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Νομού Χανίων διοργανώνει και φέτος τον 32ο Παγκρήτιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό αφιερωμένο στην εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο το Νοέμβριο του 1973. Στο διαγωνισμό μπορούν να λάβουν μέρος οι κάτοικοι της Κρήτης ή καταγόμενοι από αυτήν. Ο...

Αθήνα, 12 Οκτώβρη Αγαπητό Εγώ, Πάει καιρός από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε και… μου έλειψες. Πώς χωριστήκαμε έτσι; Χθες το βράδυ βγήκα στην αυλή. Αισθάνθηκα την ανείπωτη ανάγκη να… ανασάνω. Μια βαθιά εισπνοή λοιπόν, μερικές δροσερές σπιλιάδες να με χαϊδεύουν...

ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΠΕΡΑΝ ΠΡΟΣ ΕΡΑΤΩ ΛΑΜΠΡΗ ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ     ΠΕΡΑΝ, 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1962 ΟΝΕΙΡΟ   Σαν την αχλή, που πάνω από τη θάλασσα αιωρείται ντροπαλά, Διστάζοντας το γυμνό σώμα που κείτεται από κάτω της ν’ αγγίξει, Έτσι σε θέλω αγαπημένη. Καθαγιασμένη...

Αν σου έδινε κάποιος ένα εισιτήριο για να ταξιδέψεις... πόσο εύκολα θα τα παράταγες όλα για μια διαδρομή προς το άγνωστο; Όταν τα φαντάσματα της ζωής σου θα συνταξιδέψουν στο ίδιο βαγόνι, ίσως να αρνιόσουν κατευθείαν. Μα όσο μεγαλώνει η απόσταση εξαιτίας αυτών...

Κρατώ μια διάφανη πέτρα στο χέρι κοιτάζω το αίμα , που μέσα της ρέει. Οι πληγές της θάλασσας. Πολλές πληγές, τόσες πολλές πολλές ζωές, τόσες ζωές, που χάθηκαν μα πώς να τις μετρήσω. Πολλές σκιές, μαύρες σκιές χιλιάδες δαίμονες, που με κυκλώνουν και πώς να τους...

Ώρες του δειλινού Mόνοι στη θάλασσα Οι ώμοι σας γυμνοί Μπλεγμένα με αρμυρίκια τα μαλλιά σας Αδράχνετε τη στιγμή Της αναπόφευκτης μετάνοιας Γονυπετείς προσεύχεστε στα τυφλά αστέρια Που μόλις αποκαλύφτηκαν στο μεγαλείο τους. Στεφάνια στα φωτεινά σας μέτωπα Οι...

Ένιωθε απελπισμένος και μόνος! Ήταν ήδη αρκετά φοβισμένος και ταραγμένος! Τώρα ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε ότι όλα αυτά που του έλεγαν, τόσο οι δικοί του, όσο οι φίλοι και γνωστοί, ήταν σωστά! Ναι, τώρα καταλάβαινε για πρώτη φορά ότι είχε καταστρέψει ο...

Η ζωή στο μικρό χωριουδάκι της επαρχίας Αιγίου κυλούσε ήρεμα, ώσπου μια μέρα αναγγέλθηκαν επίσημα τα ευχάριστα νέα από την τοπική εφημερίδα. Ήταν πλέον γεγονός ότι το όνειρο που περίμεναν εδώ και καιρό οι κάτοικοι του χωριού γινόταν πραγματικότητα. Η κατασκευή της...

Σε μια πολιτεία αμυδρά υπάρχουσα πλήρης... ένα παιδί έτρεχε χαμογελώντας μες στο οικόπεδο, κάτω απ' τις πελώριες μαργαρίτες. Κοίταζε επίμονα τον ουρανό. Συνομιλούσε με τα πουλιά, σαν να γνώριζε την γλώσσα τους. Έκανε, έλεγε στα χελιδόνια, απέραντα ταξίδια. Πολλές...

Θεσσαλονίκη, 2 Σεπτέμβρη   Αγαπημένε μου, δε σου έχω πει ακόμα πως πριν σε γνωρίσω σε γνώριζα. Πριν σε γνωρίσω είχα δημιουργήσει τη μορφή σου στα όνειρά μου. Τα χέρια σου που τα χέρια μου ψηλάφισαν, δικά μου ήταν πριν ακόμα με αγγίξουν. Τα μάτια σου που βαθιά...