Νεράιδες κατεβαίνουν απ’ τα σύννεφα για να λουστούν στην καταγάλανη αγκαλιά σου. Του ουρανού οι άγγελοι σε τραγουδούν στο βάθος σου το αμέτρητο σκορπάνε οι ύμνοι τους και αντηχούν. Του ήλιου οι κόρες δάκρυ πυρωμένο σταλάζουν στη ματιά σου. Θάλασσα μαγεύτρα εσύ. Το...

Μέσα καλοκαιριού και οι καύσωνες είχαν αρχίσει να πολιορκούν τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες. Tα τζιτζίκια είχαν ξεκινήσει τη συναυλία της θερμής ημέρας παίρνοντας τη σκυτάλη από τα τριζόνια που είχαν ολοκληρώσει τη μουσική παράσταση της νύχτας… “Θυμάσαι”, είπε η...

  Είναι τα βράδια που οι σκιές ζωντανεύουν, φαντάσματα αμίλητα, άσωτοι έρωτες που σάρκα ζήτησαν, αμπόρετα να χαδέψουν, ό,τι ο χρόνος τους αφαίρεσε λυτρωτικά… πρόφαση του λάθους! Κι εσύ Χρόνε, πες μου, τι θα με χρεώσεις; Μια παύση σου ζητώ, στιγμή μόνο άφηκε με...

Στρίμωξε όπως όπως τη βαλίτσα στο κουπέ του τρένου και με την ψυχή στο στόμα σωριάστηκε στο κάθισμα. Δε γύρισε στιγμή το βλέμμα της πίσω. Τα άφησε όλα στον άνεμο -παιδιά, σύζυγο, άνετη ζωή - και δραπέτευσε νύχτα ακολουθώντας τον έρωτα. Περπάτησε χιλιόμετρα για να...

Με τόσο καυτό ήλιο, το φόρεμά της. φάνταζε να ιριδίζει. Τ' αεράκι που φυσούσε παιχνίδιζε με τα χρώματα, τα βυσσινί, τα πορφυρά, τα κροκί, τα πορτοκαλί. Πέραση η ώρα. Η ζέστη την κούρασε. Μια βουτιά στη θάλασσα της ήταν αρκετή δροσιά να της προσφέρει. Διάλεξε να...

Στις τρεις ανιψούλες μου! Ζωή νά ᾽χουν ... Μέσα στις γωνιές τού απείρου Πάντα ο νους μου τριγυρνά Στους ιλίγγους τού ονείρου Που τα παιδιά δεν προσπερνά Μες στις φυλλωσιές του Μάη Του παιδιού μας η ματιά Τους καιρούς  παρακαλάει για ένα χάδι όλο φωτιά Ανοιχτά τα...

Τα μαλλιά σου σαν στάχυα μοιάζουν κάτω από τον ήλιο. Στην πεδιάδα των ματιών σου, όλα ανθίζουν καθώς έρωτας τα βρέχει. Τα κυματιστά σου χείλια στέκουν γαλήνια στην άπνοια των φιλιών μας. Κι αυτή η καυτή ανάσα σου πύρινα ψελλίζει σ Αγαπάω. Καίει τις εκστάσεις μου....

Χαϊδεύω νύχτα τη σιωπή του φεγγαριού κουράστηκε η ψυχή απ' τις αναμνήσεις έρημοι οι δρόμοι του μικρού καλοκαιριού μα είναι γραμμένο, κάποια μέρα θα γυρίσεις. Κρέμονται οι λέξεις μα τα χείλη δεν ανοίγουν βαριά σκοτάδια και καπνοί πάντα με πνίγουν στα μονοπάτια τ’...

Ήταν η τελευταία πανσέληνος του Καλοκαιριού, μήνας Αύγουστος. Ο Γιώργος το είχε ακούσει αυτό από μέρες πριν να το συζητούν στην δουλειά του. Του είχαν πει ότι η τελευταία πανσέληνος του καλοκαιριού είναι η πιο δυνατή η πιο φωτεινή απ όλες. Συνηθίζεται εδώ και...

Στο γέρμα του καλοκαιριού ανέτειλε η Άνοιξη. Μπερδεύτηκαν οι εποχές στου χρόνου το καλεντάρι τα βήματά τους άλλαξαν στου κύκλου τον χορό. Κι ενώ τα διαβατάρικα πουλιά κοίταζαν προς το Νότο -σκληρός και αναπόδραστος τούτος ο νόμος- χελιδονάκι αμάλαγο το βλέμμα...

                        Η πανσέληνος τ' Αυγούστου στο παράθυρό μου σαν θερινή ανάγνωση του πρότερου βίου μου, κλαίω… θυμάμαι μ' ένα κερί αναμμένο να σε προσμένω μέσα στην πολλή ασάφεια των χρόνων που...

              «ὡς ἐκεῖ ποὺ στρίβει ὁ δρόμος καὶ φαίνεται ἡ πολιτεία τσιμεντένια κι ἀέρινη, ἀσβεστωμένη μὲ φεγγαρόφωτο τόσο ἀδιάφορη κι ἄϋλη, τόσο θετικὴ σὰν μεταφυσικὴ ποὺ μπορεῖς ἐπιτέλους νὰ πιστέψεις πὼς ὑπάρχεις καὶ δὲν ὑπάρχεις πὼς ποτὲ δὲν ὑπῆρξες, δὲν ὑπῆρξε...

Ήσουν δεν ήσουν 10 χρονών όταν σε πρωτοσυνάντησα. Είχες έρθει για διακοπές με τους γονείς σου. Εγώ ήμουν γέννημα θρέμμα Κεφαλλονίτης κι εσύ είχες καταγωγή απ’ το νησί. Σε θυμάμαι, εκείνη την πρώτη φορά, που μου έκανε εντύπωση η σοβαρότητα για την ηλικία σου....