Αύριο... θα φύγω νιώθω αυγή, έρχεσαι να προλάβεις, μα θα ' ναι νύχτα σκοτεινή η νύχτα η τελευταία σε ποιό Άγιο Δισκοπότηρο, ψυχή θα μεταλάβεις τόσο γυμνή, τόσο φτωχή τόσο γλυκιά κι ωραία. Μοιάζει με πράξη αφαίρεσης του Έρωτα η πορεία καθρέφτης βενετσιάνικος που...

Δεν ήξερα τι είδους άνθρωπος ήταν αυτός που έβλεπε τη δουλειά του σαν αποστολή μέσα στα χιλιάδες προβλήματα της κοινωνίας. (Paul Auster, Oracle Night)   Τρεις άνθρωποι μέσα στη νύχτα περίμεναν να περάσει το τρένο. Οι τρεις φύλακες του σταθμού μαζί με ένα...

Τα χείλη σου πόρτα επτασφράγιστη που αναζητώ κλειδί να ξεκλειδώσω.   Ζητώ να ενδώσω μέσα στην ύλη σου να βυθιστώ.   Θα μπερδευτώ πρώτα στο γέλιο σου ύστερα ολότελα θα ζαλιστώ!   Όταν μ' ανοίξεις όταν τ' ανοίξω και τα δαγκώνω και τα φιλώ...   _...

Πάνω στο σύρμα, ο αέρας ξέσκιζε τα ρούχα του. Μεσημέρι δημητριακό, αέναα κινούμενο κατά την Δύση. Σε άλλες εποχές, κάποιος Απόλλωνας θα τραγουδούσε παραπέρα παίζοντας την λύρα του. Τώρα, η μάχη της κάψας αφήνει αποδεκατισμένα τα σμήνη των εντόμων. Οι πέτρες κινούν...

Υπάρχει ένα μικρό μέρος, νοτιοδυτικά του χάρτη, που στο νου και την καρδιά μου έχει αφήσει σαν πολύχρωμο αποτύπωμα την ανάσα του καλοκαιριού, της ανεμελιάς και της ελευθερίας. Είμαι σίγουρη, πως σε αυτές τις τρεις λέξεις οφείλει την ονομασία του - Συντριάδα[1] - κι...

Παραισθήσεις σε μετέωρο φεγγάρι. Αντανακλά την όψη του ο μύθος μου. Όνειρα στα χείλη του ουρανού. Χορεύουν τα χελιδόνια στους αστραγάλους των αγγέλων. Ως δώρο στο βραχιόλι του θεού.   Θα πλάσουμε παιάνα. Θυσία των χρωμάτων να ανταμώσουμε. Το πρόσφορο δεν...

Ο θείος μου, φαντάρος. Πόλεμος του 1940. Μου διηγούταν ιστορίες απίστευτες με τους Ιταλούς. «Πολλοί από δαύτους κρατούσαν το όπλο, αλλά στην κωλότσεπη είχαν τη φυσαρμόνικά τους», έλεγε. «Πολεμούσαν, αφού αυτό απαιτούσε το καθήκον τους, αλλά το 80% εξ’ αυτών δεν...

Είναι κάτι πλάσματα ξωτικά νεράιδες με μάτια λαμπερά. Μπαίνουν μες στην ψυχή σου σαν αερικά με όλα τα χρώματα αγκαλιά με λουλούδια στα μαλλιά στα χέρια, στην κορμοστασιά. Η πνοή τους δροσερή η λαλιά τους μουσική η ανάσα τους ζωή. Είναι κάτι πλάσματα ξωτικά με...

Όταν πρωτοκάθισα σε εκείνον το βράχο, αγνάντεψα τη στείρα θάλασσα με το μονότονο βουητό της. Απέναντί μου έστεκε ένας φάρος έρημος, στον οποίο ο φαροφύλακας είχε αντικατασταθεί από ένα αυτόματο σύστημα λειτουργίας, ώστε να δείχνει την ρότα στα διερχόμενα πλοία. Η...

Ο ήλιος του μεσημεριού ροδάκινο γλυκό με σιγοκαίει και τζιτζικιάζει ο νους για τ’ άφταστα και τ’ ανημπόρετα Νερό γάργαρο σχεδόν κελαηδιστό  τιτιβίζει στα σωθικά μου Μερώνουν οι πληγές του χειμώνα   Ήρθες θύμηση σαν κατακόκκινο καρπούζι και γλύκανε η σκέψη...

οι φλόγες τυλίγουν το σώμα σου και το ανάστημά μου σαν να μικραίνει εμπρός σου φλεγόμενη γαία   ο καπνός σου πολεμικά βαδίζει γύρω μου και με διατάζει να υποταχτώ στο έλεός του άμαχος τα όπλα μου να παραδώσω   καυτές ελλοχεύουν οι φλόγες και τα μαρμάρινα...

Επίλογος κάποιου βιβλίου που συνεχίζει να γράφεται…                                                   «Σ’ ένα βιβλίο παληό» Κ.Π. Καβάφης   Η γειτονιά μας όσο πάει και μικραίνει. Δεν ξέρω σε τι μονάδες να μετρήσω το βάρος ή το μέγεθος της γειτονιάς. Από παντού...

  Ο υπογράφων «αντ’ αυτού», δεν είμαι εγώ… Εγώ επέδωσα τα διαπιστευτήρια μου. Πάει καιρός που αφήνω τους άλλους αντί εμού να υπογραφούν τ’ απολεσθέντα όνειρα...

Χαμογέλα λοιπόν θα πεθάνουμε κι εμείς μικρό το θέατρο και δεν υπάρχει νικητής χαμογέλα η μάχη ποτέ δεν τελειώνει έρχεται ο Ήλιος και όταν φεύγει νυχτώνει. Χαμογέλα κι εσύ αντέχουμε ακόμα σημαία κυματίζει κοκκινίζει το χώμα χαμογέλα πόλεμος μαίνεται για πάντα έτσι...

Αγαπημένο χέρι και μαχαίρι, που κόβει τ’ άδικο στα δυο να το μοιράσει, κι έχει το κρίμα μέσα του ταμάχι. Να μη σου λάχει!..   Κύκνοι τα μάτια σου σε παγωμένη λίμνη, ένα ταξίδι μέσα τους έχει φωλιάσει, μα είναι ανήμπορη η ψυχή να τα εκφράσει. Και πόσο λίγη!.....

Τα πάντα φύλαξα· σαν μια αποταμίευση ιερή, που με πάει σε άλλους θησαυρισμούς. Και ήρθαν οι μέρες που είναι γραμμένες στις σελίδες τις άλλες· εκείνες που κοιτώ λοξά μέσα στον ουρανό κι ένα μπαρούτι βλέπω έτοιμο να αποσαρθρώσει κάθε οίκο οικουμενικό. Στυλώνω αυτί:...

Γραμματείς   Γραμματείς, γραμματείς γραμματιζούμενοι και ευπρεπείς πάντα «παρά τω αφεντικώ» καλοκουρδισμένοι και ευθυτενείς. Με αυτά τα ξύλινα χαμόγελα … «αγκυλωμένοι» στην τρίχα κουστουμαρισμένοι κάθε πρωί ακριβώς στις 8 και μισή προσέρχεστε εις την εργασίαν...