Κεφάλαιο 7 Ο Σαρτρ έλεγε πως η ελευθερία εδράζεται στην επιλογή. Ο λόγος για τον οποίο η ελευθερία εδράζεται στην επιλογή είναι η ιδέα του «Εγώ». Επειδή εγώ επιλέγω, αυτό σημαίνει πως είμαι ελεύθερος και αυτό σημαίνει πως εγώ έχω τις ευθύνες των πράξεών μου. Ένας...

«Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος…» Κρατώ στα χέρια τους αγαπημένους στίχους του Καβάφη και χάνομαι στις διαδρομές τους, την ώρα που το αεροπλάνο είναι έτοιμο να απογειωθεί. Περίεργο δεν είναι, να επιλέγω το ταχύτερο...

Καλοκαίρι. Ξυπόλητο γράφει στην άμμο τ’ όνομά του, χωρίς θυμό που κάποιο κύμα θα το σβήσει και πάλι απ’ την αρχή θα ξαναγράψει. Εφήμερα τα γέλια που σκορπάει, σαν τις βαρκούλες τις μικρές με τις πολύχρωμες σημαίες, που ο πρώτος ο βοριάς θαλασσοπνίγει, εκεί που...

Είπα μια μέρα να παλέψω με το θηρίο. Το είχα πια αποφασίσει δυνατό πολύ εκείνο ήταν μα δεν το φοβόμουν θα πάλευα μέχρις εσχάτων. Ρωτάτε ποιος νίκησε τι σημασία έχει; Τώρα μπορώ και κυκλοφορώ με τις κομματισμένες μου σάρκες και τη στραπατσαρισμένη μου ύπαρξη σε...

«Χαρμάνης κι άφραγκος, μεσάνυχτα, Αθήνα…» έπιασε ένας να τραγουδάει και κάποιος, στο βάθος, του φώναξε «πιάσε τίποτα χαρούμενο ρε σειρά!». «Την πριγκηπέσσα! Την πριγκηπέσσα!» ξεκίνησε να φωνάζει μια παρέα κι εγώ τους κοίταξα, κρατώντας το κινητό μου στα χέρια,...

  Δεν έχει τίποτα εδώ να περιμένουμε δε βρίσκει όραμα η καρδιά μας ν’ αγαπήσει σαν τα απόδημα πουλιά πάντα θα φεύγουμε μέχρι να βρούμε καλοκαίρι να μας ζήσει.   Δεν έχει ήλιο την αυγή του να χαζέψουμε να πούμε: «Να!.. μια νέα μέρα ξεκινάει» να δουν τα...

Δέντρο ζωής Λυγισμένα τα κλαδιά σου όμορφα στέκουν Πράσινα και ξερά τα φύλλα σου σκορπίζουν Με ανθισμένες πινελιές ζωγραφιστές Τα όμορφα άνθη σου ξεπροβάλλουν περήφανα Ενάντια στο χειμώνα της καρδιάς που καρτερά Ενάντια στον κεραυνό της ζωής που καραδοκά Στο...

Δεν έχω όρεξη να γράψω, απόψε είμαι ουδέτερος με κουράζει να μιλήσω έντονα γιατί είμαι ουδέτερος θα πρέπει να βγάλω συναισθήματα και με κουράζει. Το βράδυ γράφουμε αλήθειες και με κουράζει. Με κουράζει τόσο που δεν βγάζουν νόημα αυτά που γράφω καληνύχτα Βράδιασες...

Έμοιαζε πανηγύρι το κάθε απόγευμα τ' Αυγούστου στην αυλή του φτωχόσπιτου της γιαγιάς μου της Ξένης. Ένα μικρό περιποιημένο σπιτάκι, κοντά στην πλατεία του χωριού. Και το όνομα αυτού Βαλιμή, η καλοκαιρινή εκδοχή του χωριού Βαλιμήτικα Αιγίου. Στα μέρη μας βλέπεις,...

Μια νύχτα, μια νύχτα βαριά προσευχήθηκε στο Θεό με όλη του τη δύναμη.   Τρόμαξαν, τρόμαξαν τότε οι άγγελοι φοβήθηκαν το χειρότερο πως είναι πια κοντά.   Ένα βράδυ, ένα βράδυ μικρό με όλη του τη ψυχή ζήτησε βοήθεια.   Πληγώθηκαν, πληγώθηκαν οι...

Μια ζωή προσπαθώ να μην χάσω το τραίνο να είμαι εκεί στο σταθμό κι απ’ τους πρώτους να μπαίνω όμως πάντα σχεδόν δεν υπάρχει πια θέση ταξιδεύω οκλαδόν στου διαδρόμου τη μέση… Τα ταξίδια μικρά κι όμως μοιάζουν μεγάλα από εκεί χαμηλά δίχως θέα μια στάλα κι όλο λέω...

Ο Έρωτας μου ευλόγησε τη ζωή Θυμιάτισε το ιερό της Αγάπης Και άναψε κερί της Προσμονής Συγχώραγε τα βαριά μου κρίματά Και έσβηνε τις παλιές αμαρτίες   Ο Έρωτας μου ευλόγησε τη ζωή Εικόνες προσκύνησα με Πίστη Και με λουλούδια τις έρανα Αφήνοντας γυαλιστερά Τάματα  ...

Σκάβω τη γη έλα σύννεφο και φέρε βροχή. Σπέρνω ζωή έλα ουρανέ μου και γίνε σκεπή πέπλο και άγγιγμα γίνε εσύ για ετούτη τη γη χάδι τρυφερό γίνε κι έλα και τύλιξέ την. Άκου τη γη πως παλεύει πως αγωνίζεται να ζει τα χέρια μου χώμα ιερό υπηρετούν εργάτης δικός της να...

Μου λες να μην κοιτώ τα αστέρια όταν νυχτώνει λένε πως είναι γρουσουζιά το φως τους να θαυμάζεις   Είναι το φως τους δυνατό τα μάτια σου θα τσούξουν κι η δύναμή τους καυτερή το δέρμα σου θα κάψουν   Μην το φορτώσεις στη ψυχή το βάρος θα σε πνίξει κάνουν...

Με δίχασαν χωρίς να με ρωτήσουν και το όνομά μου ως πολίτη τυλίξανε με μαύρα σύννεφα κι ομίχλη   Με πούλησαν χωρίς να με ρωτήσουν μου ορίσανε τιμή και με παζάρεψαν και με ξεγύμνωσαν   Μου κρύψανε τον ήλιο με μελανό πανί και μου είπαν πως οι ραφές του ήταν...