Αναμόχλευε με τη μασιά τις στάχτες του τζακιού. Το δωμάτιο κρύο, πρέπει να είχε σβήσει από ώρα... Τον έπαιρνε τηλέφωνο όλο το απόγευμα. Δεν το σήκωνε. Ανησύχησε και πετάχτηκε να δει αν είναι όλα καλά. Το ίδιο πρωί τού είχε πει με απόλυτη διαύγεια και ηρεμία:...

Ζωή, θάνατος δυο συντρόφοι χέρι –χέρι πιασμένοι. Ούτε χαρούμενοι, ούτε λυπημένοι. Απλώς πορεύονται στον κόσμο που εμείς γνωρίζουμε. Στον κόσμο που η τύχη έφερε και εμάς να ζήσουμε Σαν κόκκοι άμμου, κάποιες ανάσες να χαρούμε. Φως, αέρα και νερό στο σώμα μας να...

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος) …στο έβδομο ταξίδι της στήλης μας θα ασχοληθούμε με το σκοτάδι της ζωής μας και πώς μπορούμε όλο αυτό να το ξορκίσουμε, λαμβάνοντας ως παράδειγμα τη ζωή του πολυμήχανου Οδυσσέα. Ακονίζουμε λοιπόν τις πένες μας με την ποιήτρια...

Κυνήγησε το όνειρό σου. Άσε τους άλλους να λένε ό,τι θέλουν. Δική σου είναι η ζωή. Πιάσε την απ’ τα κέρατα και οδήγησέ την εσύ, μην αφήσεις, μην επιτρέψεις να σε οδηγήσει εκείνη. Βάλε τους στόχους σου. Μικρούς στην αρχή και καθένα που πετυχαίνεις, ανέβα στο επόμενο...

Χτύπησαν τα σήμαντρα της ντροπής στους ναούς του φωτός. Ελάτε πιστοί! Όσοι το φως έχετε μέσα σας Δώρο τ' ουρανού και της φωτιάς. Ελάτε στη μεγάλη γιορτή της φωταψίας! Στις κιονοστοιχίες του ναού στοχαστικά οι ιερείς τύλιγαν τις λέξεις με ακτίνες αστεριών κι...

Δεκέμβρης 2015 Άγιε μου Βασίλη, Με λένε Χριστίνα και είμαι 9 χρονών. Περίμενα πώς και πώς να φτάσει αυτός ο μήνας για να σου γράψω, όπως κάνω όλες τις φορές. Να αφήσω το γραμματάκι μου στο δέντρο που στολίζω με τη μαμά μου και να μπεις στα κρυφά να το πάρεις.  Τα...

Βουλιαγμένα και σιωπηλά Τα ανθάκια της πικροδάφνης μπάζουν την νύχτα στο παιχνίδι- τα κοιτώ Και κλέβω την ροζαλί απόχρωσή τους Την διοχετεύω μες τις αγωνίες της νυχτερίδας Που χορεύει άτσαλα στα χαμηλά και Δίνει την αποκρουστική θεωρία της Στην ησυχία του βραδιού....

Ο Τούρκος λογοτέχνης Αζίζ Νεσίν, γνωστός συνεχιστής του έργου του Ναζίμ Χικμέτ, αφηγείται σ’αυτό το βιβλίο του την ιστορία του πιο παράξενου απατεώνα που είχε συναντήσει στη φυλακή. Ο Πασαζαντές, ο κακόμοιρος Πασαζαντές, ο πασίγνωστος απατεώνας Πασαζαντές ξεκίνησε...

  Γυμνά κλαδιά στέκουν κουρασμένα για χρόνια πάνω από τα πέτρινα χαλάσματα. Δίχως φυλλωσιές και χρώματα, η πλάση συντροφεύει τις ελπίδες που αναπαύθηκαν μέσα στα ερείπια και καρτερεί τον ήλιο για να λούσει με φως και νιότη τις σκιές και το γκρίζο.   _...

Ήσουν φτιαγμένος από κατακλυσμούς μάτια από αστραπές, φωνή από βροντές βήματα ορμητικού βαρδάρη και αύρα ανεμοστρόβιλου ο κεραυνός στο γκρίζο σκοτάδι ο τυφώνας μετά τις ατέλειωτες θύελλες το μάτι της καταιγίδας.   Με συνάντησες στο λασπωμένο έδαφος...

Αυτή είναι η ιστορία του Μυθούλη, του γιου της αστείρευτης Φαντασίας και του ευγενούς Παραμυθά. Ο Μυθούλης πρέπει να βρει τον δικό του ήρωα, να φτιάξει τη δική του ιστορία, όπου όλοι θα αγωνίζονται μέχρι το καλό να νικήσει το κακό! Έτσι αρχίζει να ρωτά τους φίλους...

Το σκεφτόταν εδώ και μέρες. Συνεχώς στριφογύριζε στο μυαλό της. Ποτέ όμως δεν έβρισκε τη δύναμη τόσο σωματικά όσο και ψυχικά για να το πει. Πάντα κάτι συνέβαινε! Κάτι άλλο της αποσπούσε την προσοχή! Προσωρινά όμως ξέφευγε για λίγο και πάλι επέστρεφε στο αδιέξοδο...

Ένιωσα... το χέρι του που μου χάιδευε τρυφερά τον ώμο. Γύρισα και τον κοίταξα. Τα μάτια του έλαμπαν περίεργα. Ίσως να ήταν από τη μεγάλη του χαρά ή ίσως που τα φώτιζε το φεγγάρι. «Θέλεις να περπατήσουμε λίγο;» Ρώτησε και τα δάχτυλα του μπλέχτηκαν με τα δικά μου....