Φεγγάρι χρυσαφένιο Με βελονάκι κέντησα Ολόλευκό σεμέ Στο τέλειωμα του έβαλα Δαντέλα κρεμαστή Κι  ένα τραπέζι ξύλινο Με σκαλιστά λουλούδια Με μία σκάλα κρεμαστή Στον ουρανό ανεβάζω Κάνε μου λίγο χώρο Λέω να βεγγερίσουμε δίπλα σ ‘ ένα κρατήρα με παγωμένη τσικουδιά...

  Αν τα ορμητικά νερά της συνείδησης σου χείμαρρος γίνουν. Αν τα κτήρια της πόλης σου φαντάζουν ονείρων κλουβιά. Αν τη βοή των δρόμων την ακούς της μοναξιάς σου τραγούδι. Αν τα πουλιά που πετούν δικά σου τα νιώσεις παιδιά. Είναι που μίλησε μέσα σου της ανάγκης...

Ε, οδηγέ! Στάση! Περνάνε οι ηλικίες… 5… 6… 7… 8… 9… 10… Άσε με στο 10 τουλάχιστον καλά ήταν ακόμα, μην βάζεις άλλο ανάμνηση, οδηγέ! Θα καεί η μηχανή, δεν αντέχω να αντικρίζω αυτά που πέρασαν. Βάλε ένα ποτήρι θα πιούμε μαζί σήμερα, στην υγειά της ασταμάτητης...

Τα ωραιότερα αντίο Κάθομαι σ’ ένα πεζούλι δίπλα στις βρύσες, όχι σε καρέκλα, ούτε κοντά σε άλλους γονείς, μακριά από φωνές, σχόλια και άλλους ήχους που θα μου «σκορπίσουν» τις τελευταίες εικόνες και εντυπώσεις που θέλω να κρατήσω από την αποφοίτησή του από το...

Το Σωματείο Λόγου και Τέχνης <<ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ>>, που εδρεύει στην Κόρινθο, προκηρύσσει Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό, Ποίησης, Πεζού και Παραμυθιού, ενηλίκων άνω των 18 ετών και μαθητικό από 13 ετών έως 18 ετών, για το έτος 2015. Τα έργα να...

Πάνω σε ράγες τρένου κύλησαν τ’ ανέμου τα βαγόνια σταθμοί σιωπής τα όνειρα κι ελπίδες μες τα χρόνια. Γεφύρωσαν τις μοναξιές με ήχους αρωμάτων νιάτα που έφυγαν γρήγορα σαν άλογα αθανάτων. Σφυρίζουν μέσα μουσική τα τρένα που κοιμούνται ανηφοριές τις σβήνουνε μα τις...

Είμαστε οι κληρονόμοι σου λες. Κληρονόμοι της τιμής σου, της υπόληψης, της ηθικής σου. Κληρονόμοι του ονόματος, του επιθέτου σου, των στοιχείων των περιουσιακών σου. Κληρονόμοι των πεπραγμένων σου μα ναι όλων αυτών των πράξεών σου των πάντοτε καλώς καμωμένων,...

βαγόνια πόνου σε τρένο μίσους, μουσείο σφαγής ενθύμηση της λήθης σε νέες αποστολές σεβασμού ατμήλατου... πρώτα δολοφονείται η ανθρωπιά

Σε μαύρο πλάνο χαράζεις με χέρια γυμνά μια μπλε γραμμή στο χρώμα τ’ ουρανού και της θάλασσας, που ανατέλλει την ελπίδα και ανθίζει σαν άνοιξη.   Κοιτάζεις με νοσταλγία και αναρωτιέσαι, πόσες σκέψεις, όνειρα και αναμνήσεις χώρεσαν στα νοερά ταξίδια του...

Ελάτε να ταξιδέψουμε στο μαγευτικό και ακριτικό Καστελόριζο. Τόσο μακριά από τα υπόλοιπα ελληνικά νησιά κι όμως τόσο κοντά μας! Εκεί ζει ένα πολυμήχανο αγόρι, που μπορεί να κατασκευάσει πολλά πράγματα και να βρει λύσεις σε πολλά απίθανα προβλήματα. Αυτό το αγόρι...

Συνήθισα να καρτερώ   τα τρένα στους σταθμούς Τρύπωνα το βλέμμα μου στα αχνισμένα παραθύρια των βαγονιών και χάζευα Ταξιδιώτες όλων των λογιών Για λίγο τα λέγαμε σιωπηλά μερικοί μου κούναγαν και το χέρι Περισσότερο τα παιδιά  που κρεμόντουσαν στα τζάμια Κι ύστερα...

Η νύχτα Γυναίκα ντυμένη στα μαύρα. Αλητεύει όταν εσύ κλείνεις τα μάτια σου. Όταν παραδίδεις τα σκήπτρα της μέρας σου στ’ όνειρο... Όταν ακουμπάς στο προσκέφαλο έγνοιες ασήκωτες. Εκείνη τότε βγαίνει. Στολίζεται μ’ άστρα , αρωματίζεται μ’ άνθη κι αλητεύει. Πολλές...

«Σκέφτηκες άραγε ποτές σ’ ένα σταθμό, σ’ ένα εξπρές πόσοι καημοί, πόσες χαρές, πόσες λαχτάρες» «Εσύ μας έλειπες», μουρμούρισε δύσθυμα η Αρετή στη Βίκυ Μοσχολιού κοιτάζοντας το παγωμένο τοπίο που περνούσε έξω από το παράθυρό της. Από το πρωί όλα πήγαιναν στραβά. Λες...

Κεφάλαιο 4   Ο θάνατος είναι ο απόλυτος μηδενιστής. Κάτω από το πρίσμα του, τα πάντα χάνουν κάθε νόημα και κάθε σημασία, ακόμη και τα πιο ειδεχθή εγκλήματα του ανθρώπινου γένους. Ακόμη και τα θύματα του Άουσβιτς ωχριούν, μπροστά στα 7 εκατομμύρια ανθρώπων που...

  Το έργο της 15χρονης Μελίνας Αλεξάνδρου απέσπασε το πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Οδηγών το...

Γνώριζε δρομολόγια, σταθμούς, γκρίζα βαγόνια. Γεμάτος προσμονή σε σταθμό μεθοριακό, στο τελευταίο σκαλοπάτι.   Ένα μαντήλι, ένα φιλί, ένα δάκρυ κάποιας που αγάπησε πολύ κι ο χρόνος τους χωρίζει.   Δρομολόγιο η ζωή του με εισιτήριο ληγμένο στη τσέπη. Χωρίς...