Η Βίκυ και  ο Άγγελος, τα παιδιά που πρωταγωνίστησαν και στο βιβλίο Τα στοιχειωμένα θεμέλια, τώρα καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα νέο μυστήριο, σχετικά με μια καταραμένη βρύση. Ο ρομαντικός τους έρωτας ξεδιπλώνεται μια φορά ακόμη, το αίνιγμα που καλούνται να λύσουν...

Κοίταζε επίμονα το είδωλό του στον καθρέφτη. Είχε το βλέμμα του καρφωμένο στο γυμνό στήθος του στο ύψος του θώρακα. Προσπαθούσε να δει πίσω από τη σάρκα και τα κόκκαλα, να φτάσει στο σημείο που βρισκόταν η καρδιά του. Τα είχε βάλει μαζί της. Θεωρούσε πως εκείνη...

τοβιβλίο.net υποδέχεται τον Γιάννη Τάτση και την ποιητική του συλλογή 'ΑΝΗΚΩ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ'. Από τον πρόλογο της ποιητικής συλλογής   Η ποίηση είναι υπόθεση προσωπικής θεωρίας και έμπνευσης του κάθε ποιητή, γι’ αυτό τον κόσμο και την πραγματικότητα τα βλέπει...

Αμέριμνες, μοναχικές βραδιές, π’ αρπάζονται με τις πρώτες συγκινήσεις… Αχτένιστες, κατσουφιασμένες αναμνήσεις, που ξεπηδούν σαν τα βατράχια απ’ το χθες.   Κάποιες απρόσμενες, τυχαίες αναφορές… Μια παρέα φοιτητών που χωρατεύοντας τα πίνουν, δυο άγνωστοι...

Στον μαγευτικό βυθό της θάλασσας, ανάμεσα σε μοναδικές και σπάνιες ανεμώνες, εντυπωσιακές μέδουσες, μικρά και μεγάλα χταπόδια, υπέρλαμπρους αστερίες, αλλά και χιλιάδες άλλα είδη ψαριών, ζούσε ο Πίκο. Ένας μικρούλης και ζωηρός ιππόκαμπος, μαζί με τους γονείς του και...

Τι μένει όταν τελειώσει η συννεφιά; Ποιος δρόμος  είναι ανοικτός; Ποια διαδρομή σε φέρνει πιο κοντά σε αυτό που είσαι; Ποιο δρομολόγιο ακολουθείς; Σε ποιες στροφές την αποφεύγεις τη σκιά αυτή που σε βαραίνει και σε κρύβει; Ποιο βλέμμα παίρνεις όταν ο ορίζοντας...

  Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού /4 Μουσική + Λόγος = Τραγούδι Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση   Είναι η τέταρτη χρονιά διοργάνωσης των αγώνων από την Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Φέτος, το τραγούδι...

Σκάλωσες σ' ένα δέντρο που λέγεται απάτη και το ’κανες παλάτι! Ζεις σ’ ένα κόσμο μαγικό, μα ψεύτικο, φανταστικό! Δε θες να ξέρεις, το πώς ζει η αγάπη κι η αλήθεια στα ανθρώπινα τα στήθια!   Ρεφραίν   Πού ’ν’ τα πάντα πού ’ν’ τα πάντα πού ’ν’ τα πάντα ρει...

Σταγόνες η ζωή μου. Κάποιες πέρασαν στο μακρινό το παρελθόν και σαν κεράκια αναμμένα φωτίζουν το παρών. Φυλάνε το μυστήριο της ζωής που κρατώ σαν μυστικό, σα ρούχο απαλό σαν κατεργασμένο υλικό, που από την ησυχία του ποτέ δεν θα βγω. Σε μπάλα κρυστάλλινη απόψε...