Η Μαριώ απ’ το χωριό!
(Το διήγημα αυτό είναι αληθινό. Περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν οι κοπέλες, όταν παντρεύονταν, μέχρι που η Μαριώ αντέδασε και άλλαξε τον ρουν της σκληρής συμπεριφοράς όλων και…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 39 από 41
Σελίδα 39
Σελίδα 39 από 41
Η ζήλια
Ο μικρός Πέτρος με το ροδαλό του μάγουλο και τα αφράτα του χέρια κατεβάζει λαίμαργα το κρουασάν σοκολάτας στην κουζίνα κουνώντας ρυθμικά το πόδι του ακούγοντας μουσική από το καινούριο του κινητό.…
Το πρώτο τίκι-τακ της καρδιάς
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 60. Σ’ ένα μικτό εκπαιδευτικό συγκρότημα με Δημοτικό Σχολείο, εξατάξιο Γυμνάσιο, αλλά και οικοτροφείο, που φιλοξενούσε παιδιά των οποίων οι γονείς ή ήταν πολυάσχολοι ή…
Rodriguez, ο αλκοολικός μεξικάνος
Ο Rodriguez δεν ήταν αλκοολικός. Τουλάχιστον όσο ήθελε να παρουσιάζει τον εαυτό του. Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι την έβγαζε με πορτοκαλάδα και κόκα κόλα, αλλά συνήθιζε να υπερβάλλει σχετικά…
Μπούζι
Χτες το πρωί που μας έβαλε έκθεση η κυρία έπρεπε να γράψουμε, να αναπτύξουμε που λέει και η κυρία, το θέμα «η αγαπημένη μου εποχή» και της έκανε λέει μεγάλη εντύπωση που απάντησα το καλοκαίρι γιατί…
Άχρηστα πρωτότυπα, Άχρηστα αντίγραφα
Οι δημόσιες υπηρεσίες θα άνοιγαν σε λίγη ώρα. Έπρεπε να πάει στη δουλειά αλλά δεν ήθελε. Πολλές μέρες τώρα δεν ήθελε. Σηκώνεται μηχανικά, βάζει τα ασιδέρωτα ρούχα του και ξεκινάει. “Λεφτά, κλειδιά,…
Κρίση vs Έρωτας, σημειώσατε διπλό!
Ξεκινώντας με τα πόδια από την 3ης Σεπτεμβρίου στην οποία κατοικώ από τη γέννησή μου, 29 και κάτι ψιλά χρόνια, και περνώντας από την πλατεία Ομονοίας , την «πίσω αυλή» της πρωτεύουσας όπως άκουσα μια…
Η επέτειος
- Τόσα χρόνια πέρασαν από κείνη τη μέρα, που Σ’ ευχαριστώ από τα τρίσβαθα της ψυχής μου γι αυτό που μας χάρισες: Τη δεύτερη ευκαιρία. Ευκαιρία ζωής.
28 αντίγραφα
Το χέρι απλωμένο και πέτσινο. Το άλλο να του κρατά τον αγκώνα. Να μην φύγει. Στην άκρη του το τσιγάρο. Μια ριπή αγέρα τράβηξε μια γερή ρουφηξιά κι ο καπνός χύθηκε στο χώρο. Το βλέμμα στο κενό. Ο νους…
Κατάσχεται;
Καθόσουν στη πνιγηρή εκείνη αίθουσα αναμονής της εφορίας με το χαρτί προτεραιότητας στο χέρι που βγήκε απ’ το μηχάνημα που το κουμπί του πάτησες
Είδα την Άννα κάποτε
H σκέψη και μόνο της επιστροφής με αποδιοργάνωσε. Από τη μια ήθελα να αποφύγω το ταξίδι και το ανακάτεμα των αναμνήσεων, από την άλλη, η ανάγκη για την υπογραφή όλων αυτών των χαρτιών έκανε…
Σημεία στίξης
Σουρούπωνε κι οι σταγόνες της βροχής στο τσίγκινο γλαστράκι της βεράντας, καλωσόριζαν το φθινόπωρο. Πετάχτηκε γρήγορα από τον καναπέ να μαζέψει τα ρούχα, πριν η βροχή δυναμώσει. Η πρώτη φθινοπωρινή…
Φεγγάρι μου
Απόψε είσαι κουρασμένος, ουρανέ μου, πολλά αστέρια κρέμασες στην πλάτη
Ο Μεσημεράς
Θυμάμαι κάποια μεσημέρια στο χωριό… Αύγουστο μήνα, με τον ήλιο να καίει τις πλαστικές καρέκλες στην αυλή της γιαγιάς, και την κληματαριά να μην καταφέρνει να χαρίσει την πολυπόθητη σκιά που τόσο…
Δεν έχω μάθει λόγια όμορφα να λέω….
Δεν έχω μάθει λόγια όμορφα να λέω... Μα σ' έχει πλάσει το όνειρο μου........... Σε χρειάζεται το χτες μου.... Σ' αναζητάει το αύριο που ξημερώνει... Σε τραγουδάει η μουσική μου... Σε τυλίγει η σκέψη…
…Που ‘χει μυαλό και γνώση, να μου το φανερώσει
Το σπίτι της θείας Άννας, τι σπίτι δηλαδή, τρία δωμάτια και μια κουζίνα έξω στην αυλή, κολλητά μ’ ένα υποτυπώδες δωματιάκι που χρησίμευε ως τουαλέτα, χωρίς μπανιέρα και τα σχετικά, με θέα ένα μικρό…
Οι λέξεις
Στα δεκαεφτά της διεγνώσθη με σχιζοφρένεια. Οι γιατροί είπαν ότι ήταν θέμα κληρονομικότητας και ρυθμού ζωής. Είχε αρχίσει να παρουσιάζει συμπτώματα ένα χρόνο πριν λόγω των αμφιθυμιών της, η κατάσταση…
Η άμαξα του αποχωρισμού
Το ξύλινο εκκρεμές του τοίχου μετράει αδιάκοπα τα λεπτά. Είναι μόλις δύο λεπτά πριν τα μεσάνυχτα. Στους δρόμους του μικρού χωριού η ησυχία μεγαλώνει καθώς οι κάτοικοί του σβήνουν μία-μία τις λάμπες…
Η αβάσταχτη βαρύτητα του έρωτα
Τα βήματα της Ελευθερίας είναι νωθρά, σχεδόν αβέβαια, μέχρι που νοιώθει τις πρώτες σταγόνες της βροχής στο πρόσωπό της. Η επιτάχυνση του βαδίσματος έρχεται μαζί με την ανησυχία για την κόμμωση και το…
Ο δικός μου αδερφός
Ο δικός μου αδελφός δεν μου έφερε δώρα, όπως έκαναν τα μικρότερα αδελφάκια των φίλων μου, όταν επέστρεψαν από το μαιευτήριο στο σπίτι. Αντίθετα, μου έφερε τη μαμά κλαμένη, με τα μάτια κόκκινα κι ένα…
