Μου έμαθες να μην αγαπώ
Όσα γνωρίζω για την αγάπη, μου τα έμαθες εσύ. Μου έμαθες να μην αγαπώ, γιατί η αγάπη θα με σπάσει στα δύο και θα μείνω μισή. Μου έμαθες να μην εμπιστεύομαι, γιατί όλοι θέλουν μόνο να πάρουν κάτι από…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 4 από 41
Όσα γνωρίζω για την αγάπη, μου τα έμαθες εσύ. Μου έμαθες να μην αγαπώ, γιατί η αγάπη θα με σπάσει στα δύο και θα μείνω μισή. Μου έμαθες να μην εμπιστεύομαι, γιατί όλοι θέλουν μόνο να πάρουν κάτι από…
Ημέρα των γενεθλίων της Άννας. Μια ημέρα σημαδιακή, τόσο για τον ερχομό της στον Κόσμο τούτο, όσο και για τον ερχομό του Μάνου στη ζωή της. Διπλή γιορτή λοιπόν και το σπίτι ολοστόλιστο επρόκειτο να…
Κάθισε απέναντι του όταν βγήκε από το μικρό κουζινάκι. Τράβηξε την καρέκλα προσεκτικά να μην κάνει θόρυβο, μάζεψε την ποδιά της γύρω από τα γόνατα κι έκατσε μαζεμένη με τα μάτια ριγμένα στα σχέδια…
-Γεια σας. Μη μου κλείσετε κι εσείς την πόρτα, σας παρακαλώ. Πεινάω και διψάω, κι έξω έχει αρχίσει να νυχτώνει.
Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του…
-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι.
Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε…
Ένας κεραυνός ακούστηκε μέσα στη νύχτα και ανάγκασε τον κυρ Βαγγέλη να ξυπνήσει πρόωρα. Η ώρα ήταν τέσσερις το πρωί και έξω έβρεχε ασταμάτητα. Οι αστραπές φώτιζαν στιγμιαία και επαναλαμβανόμενα το…
Στη γειτονιά μας, είχαμε μια γραία -ετών ογδόντα φεύγα, ρίζα από Μικρασία. Καλή γυναίκα, κιμπάρισσα κι ανοιχτόκαρδη, με τα βραχιόλια της να βροντούν (κατά πώς λέει το άσμα για τη Γερακίνα που κίνησε…
Πρωτοχρονιά στο χιονισμένο Βερολίνο και όλα τα λαμπιόνια της πόλης αναβοσβήνουν κουρασμένα.
Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας.…
Σε χίλια χρόνια από τώρα και σε μία εποχή την οποία δεν μπορούμε να οραματιστούμε λεπτομερώς, έχοντας στα χέρια μας μόνο την φαντασία μας και τους μύθους χαμένων πολιτισμών, οι άνθρωποι θα ζουν σε…
Η Όλγα μισάνοιξε τα βλέφαρα, ανασηκώθηκε στο μαξιλάρι και κοίταξε τρυφερά προς το μέρος του Πέτρου που μισοκοιμόταν. Χιονισμένη παραμονή Χριστουγέννων, πέντε το απόγευμα και είχε σκοτεινιάσει.…
Από την ώρα που ξύπνησα ο Άγιος Βασίλης βρίσκεται πεσμένος με τα μούτρα στο χαλί!
Με λένε Δημήτρη. Γεννήθηκα πριν από 22 χρόνια αρτιμελής. Είδα το φως και τα χρώματα. Άκουσα τα πουλιά να κελαηδούν και τις φωνές μικρών και μεγάλων. Πήγα σχολείο. Έτρεξα, έπαιξα, κολύμπησα, χάρηκα…
Η Ευαγγελία είχε πρόσφατα επιστρέψει στην παλιά της γειτονιά στην οδό Πιπίνου κι Αχαρνών μετά από πολλά χρόνια απουσίας στην Αμερική. Στην Αμερική είχε διαγράψει μια σπουδαία σταδιοδρομία ως επίκουρη…
Τον γιατρό τον γνώρισα σε κάποιο «μακρινό» παρελθόν, τότε που προσποριζόμουν τα προς το ζην ως επαρχιακός δημοσιογράφος. Γιατρός με την απόλυτη Ιπποκράτεια έννοια. Καρδιολόγος στο τοπικό Νοσοκομείο,…
Μια πόρτα άνοιξε πίσω της. Ένιωσε τον βαρύ ίσκιο του να απλώνεται στο χώρο. Άκουσε την παλιά ψάθινη καρέκλα να τρίζει. Η αναπνοή της έμεινε να αφουγκράζεται. Ένα σούρσιμο κι ένα απαλό ρυθμικό χτύπημα…
Έκατσε στο παγκάκι αναστενάζοντας με ανακούφιση. Τα πόδια του δεν συνεργάζονταν όπως άλλοτε αλλά σήμερα του έκαναν το χατήρι να τον πάνε μέχρι τη θάλασσα. Ήταν δεν ήταν δεκαπέντε χρονών όταν…
Μ' έπιασε προχθές και του το είπα. Βάλε την υπογραφή λέω, βάλε και το γρόσι. Όχι μου λέει. Ο ουρανός από πάνω μας κεντούσε αστέρια, ο γαλαξίας άφριζε κι εσείς , είπε, αντί να κοιτάζετε ψηλά, ν'…