Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα...

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα...

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές...

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

εκ του προχείρου κόσμος πολύς στο 32Α. όχι στο 32. εκείνο πάει από αλλού. στο δρόμο παιδιά ανεβαίνουν. φωνάζουν, γελούν, βρίζουν. ένας παππούς ενοχλείται. διαμαρτύρεται για τους νέους που δεν σέβονται τίποτα και μόνο βρίζουν. φταίνε τα τραγούδια που ακούν και το...

σημειώσεις τέσσερις τα ξημερώματα. ο κλέφτης σπάει το τζάμι σπιτιού. Είχε κόψει το σύρμα της περίφραξης. Θέλει να κλέψει το ακριβό αυτοκίνητο. Στο δωμάτιο κοιμάται η αγαπημένη του. Ο ιδιοκτήτης ξυπνά. Τον πιάνει απ’ αυτοφώρω. Η κόρη ξυπνά και  ισχυρίζεται πως είναι...

Το συνεργείο κόντευε να τελειώσει την κατεδάφιση στο παλιό σπιτάκι.Περίμεναν τον μηχανικό κι εκείνος είχε πει πως θα ’ρθει στις δώδεκα κι ήταν πάντα εντάξει στις ώρες του.Τον είχαν για λίγο φευγάτο, όμως τον εμπιστευόντουσαν, γιατί όσα έλεγε ήταν...

Έβρεχε για ώρες, μα εκείνος δε σταματούσε να περπατάει. Δεν ήξερε πού πήγαινε, δε γνώριζε τους δρόμους, ούτε τους ανθρώπους. Όλα του φαίνονταν ξένα. Ήταν ξένα. Δεν ήταν στην πόλη του. Ένας πρόσφυγας ήταν κι αυτός ανάμεσα στους χιλιάδες που έφτασε σ’...

Αποφασίζεις να ξεμυτίσεις από το κονάκι σου. Έχεις τη διάθεση να ντυθείς και να βγεις να περπατήσεις. Θέλεις να χαρείς την υπέροχη λιακάδα, να βρεθείς με κόσμο και μάλιστα με ανθρώπους που δε γνωρίζεις. Νοιώθεις την ανάγκη να κάνεις κάτι διαφορετικό από...

Αυτή την αλλόκοτη ιστορία μού την εκμυστηρεύτηκε ένας φίλος μου.Όταν ήταν μικρός και ο πατέρας του διάβαζε την εφημερίδα του, του άρεσε να διαβάζει την σελίδα που είχε αντίκρυ του. Είχε συνηθίσει τόσο πολύ στην λαθρανάγνωση  της εφημερίδας του πατέρα...

Μια τεράστια έρημος κάλυπτε έκταση χιλιάδων στρεμμάτων από καυτό έδαφος σπαρμένο με βράχους, αραιούς θάμνους, κάκτους, φίδια, σκορπιούς, σκασμένο εδώ κι εκεί, που αντανακλούσε όλη την ημέρα το ανελέητο φεγγοβόλημα του φλογερού ήλιου. Ένας άνθρωπος, μοναχός, να...