Το κινητό στ’ αυτί
Τον βλέπεις καλωδιωμένο να περπατά βιαστικός στους δρόμους της πόλης, με τα hands free στ' αυτιά -αν είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία- ή με το χέρι κολλημένο στο κινητό κι αυτό προέκταση των…
Αρχική › Blog › Μικρές ιστορίες
Κατηγορία
Μικρές ιστορίες
307 άρθρα · σελίδα 12 από 16
Σελίδα 12
Σελίδα 12 από 16
7 καθέτως
Στο 7 καθέτως σε συμπληρώνω. Δε χωράς. Τα γράμματά σου περισσεύουν. Μου περισσεύεις; Σου περισσεύω; Ακόμα δεν το έχω αποφασίσει. Με αφήνει αδιάφορη η ιδέα της απόφασης. Αγαπώ οτιδήποτε αναποφάσιστο…
Ονείρου φως
Ξημέρωνε όταν το όνειρο έκλεινε την τελευταία σελίδα! Άνοιξε τα μάτια του, ένιωσε ασφαλής μέσα στο περιποιημένο δωμάτιο και γύρισε στο πλάι να καλοσυλλογιστεί από πού ξεκίνησε και πού έφτασε! Στάθηκε…
Αγάπη
Από την εφηβεία εμφάνιζε μια περίεργη συμπεριφορά. Στην πορεία μπήκε σε ψυχιατρική κλινική και άρχισε θεραπεία. Εκεί έμαθε να ασχολείται μέσω προγραμμάτων αποκατάστασης με τη φωτογραφία, κάτι που την…
Εκείνη και εκείνη
Ένα από εκείνα τα πρωινά που ακόμα δεν είχε χαράξει πετάχτηκε από το κρεβάτι έτοιμη για κάτι που δεν ήταν έτοιμη.
Το αίμα της…
Έτρεχε μέσα στη νύχτα, άλλαζε δρόμους, έμπαινε σε παράδρομους και στενά χωρίς να ξέρει που πηγαίνει… δίχως προορισμό! Έτρεχε με το κορμί λουσμένο από τον ιδρώτα που έτρεχε κι αυτός χαράζοντας πορείες…
Η επανάσταση, του Φίλιππου Φιλίππου
Σήμερα το είχε αποφασίσει. Θα ξεκινούσε επιτέλους τη δική του επανάσταση. Ντύθηκε βιαστικά! Το βλέμμα του έδειχνε να χάνεται καθώς ταξίδευε πίσω στο χρόνο και τους αγώνες που έκαναν όλοι ενωμένοι.…
Γεννημένος αγωνιστής, του Αλέξανδρου Πήχα
Μικρός έμαθε την αγάπη και τη στοργή από την αγκαλιά των γονιών του. Γρήγορα όμως γνώρισε την απώλεια γιατί πέθανε ο πατέρας του όταν ήταν μόλις οκτώ…. Έμαθε να ζει μ’ αυτή, όμως γεύτηκε την αδικία…
Το μάμπο της ζωής
Αργά- γρήγορα- γρήγορα- αργά. Αργά- γρήγορα- γρήγορα- αργά. Δεξί χέρι ψηλά, στροφή και πάμε πάλι απ’ την αρχή. Χορεύω. Χορεύω παντού. Εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα εξαφανίζονται μαγικά από το μυαλό…
Κατάθλιψη, του Φίλιππου Φιλίππου
Από το κλειστό γυάλινο παράθυρο μπορούσες εύκολα να διακρίνεις τα έντονα χρώματα του ουράνιου τόξου. «Πέρασε η φουρτούνα» μονολόγησε. Διαγνωσμένη εδώ και χρόνια με κατάθλιψη, τα χρώματα χάθηκαν από…
Όλα θα στα έδινα…
…αν ετούτη η ζαριά έφερνε από την αρχή εκείνες τις εξάρες. Μα ήρθαν άλλες κι άλλες και με βρήκες στη μέση του μονοπατιού μου. Τρία βήματα και μπαίνω επιτέλους σε εκείνο το σπίτι που πάλευα τόσο καιρό…
Μια καλύτερη μέρα, της Μάχης Τζουγανάκη
Στα στέκια μυρίζει το γιασεμί και απλώνουν οι βουκαμβίλιες. Περπατώ και τα μάτια μου ζωγραφίζουν ασπροντυμένα χαμόσπιτα με ολάνοιχτα παραθύρια που φυσά ο αέρας τα δαντελωτά τους κουρτινάκια. Το πλάνο…
Θρύψαλα, της Πόπης Κλειδαρά
Το μυαλό θολωμένο και το ποτήρι σπάει στα χέρια της. Κηλίδες αίματος ανασαίνουν στο δέρμα, κυλούν αργά και ποτίζουν τη φούστα της. Με ακουμπισμένους τους αγκώνες στον πάγκο του μπαρ στρέφει το κεφάλι…
Γενέθλια, του Φίλιππου Φιλίππου
Έχουν καθίσει όλοι σε ένα κύκλο, σύμβολο της λειτουργίας τους ως ισότιμα μέλη στην κοινωνία. «Είμαι ο Κώστας 35 χρονών πρώην χρηστής αλκοόλ! Είμαι καθαρός 1 χρόνο» λέει με χαρά. Την ίδια στιγμή…
Άννα, του Φίλιππου Φιλίππου
Η Άννα ήταν άνθρωπος με όνειρα και φιλοδοξίες. Σημαιοφόρος στο σχολείο, πρότυπο για το χαρακτήρα της. Οι άριστες γνώσεις της σε συνδυασμό με την ικανότητα της στο τεχνικό σχέδιο την οδήγησαν στα…
Ο καθένας
Χωρατά γεμίζουν το καπηλειό μαζί με την κάπνα των τσιγάρων. Μια υποψία στέμφυλων πλανάται στο θολωμένο αέρα και τα φώτα του μοιάζουν αδύναμα να λούσουν με φως τις μεθυσμένες σκέψεις. Οι κούπες…
Lost innocence
Ώρα 2 και κάτι το βράδυ. Στο πάρκο απέναντι κάτι γυμνασιόπαιδα το παίζουν άντρες πίνοντας μπύρες. Λίγο τσιγαριλίκι και δυο τρεις βρισιές από τις βαριές και έτοιμη η αντρίλα. Κανά δυο ρεψίματα και…
Μια ψεύτρα άνοιξη
Η βροχή χτυπάει το παράθυρο μανιασμένα, οι στάλες - δάκρυα αντικατοπτρίζουν τη θλίψη του ουρανού απόψε, που πενθεί τον ερχομό μιας ψεύτρας άνοιξης. Ο Μάρτης καταθέτει τους όρκους του, ότι όλα θα πάνε…
Είναι φθινόπωρο, αλλά…
Είναι φθινόπωρο. Τέτοια εποχή θα έπρεπε να πήγαινες στη δουλειά, αλλά δεν πας. Είναι φθινόπωρο. Θα άνοιγες τα χέρια σου και μέσα στις παλάμες σου θα έπεφταν νοτισμένα φύλλα από τα δέντρα του σπιτιού…
Γιώργος, του Φίλιππου Φιλίππου
Ήταν πανσέληνος, μήνας Αύγουστος. Ο Γιώργος αναστέναξε βαριά και άφησε να του φύγει ένα δάκρυ από τα μάτια του. Πρώην χρήστης αλκοόλ, είχε ζήσει την έντονη ζωή της νύκτας δουλεύοντας ως μπάρμαν.
