Lost innocence

Δημοσίευση: 18.03.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

girl_innocence

Ώρα 2 και κάτι το βράδυ. Στο πάρκο απέναντι κάτι γυμνασιόπαιδα το παίζουν άντρες πίνοντας μπύρες. Λίγο τσιγαριλίκι και δυο τρεις βρισιές από τις βαριές και έτοιμη η αντρίλα. Κανά δυο ρεψίματα και λίγες ροχάλες από το καπνό που τους ενοχλεί -αλλά δε θα στο πουν ποτέ- τους κάνουν πρωταγωνιστές. Εκείνης της ταινίας που είδανε πρόωρα και σφίξανε την παιδική τους ζώνη.

Κάτι κορίτσια -από εκείνα που τα ξεχνά το σπίτι τους- με μπογιές και ανύπαρκτα ρούχα χορεύουν στο ρυθμό της μουσικής που παίζει στα αυτιά τους και χασκογελούν. Πού και πού τους ρίχνουν κλεφτές ερωτικές ματιές, μη φανταστείς, ξεπατικωτούρα κάνουν από ό,τι έχουνε δει στους σινεμάδες και σερφάροντας. Λαχανιασμένες τρέχουν στον γυναικείο στίβο. Κι ας δεν τους πρέπει τούτη η διαδρομή. Και ας βαρά η καμπάνα του χρόνου ότι ακόμα είναι νωρίς.

Δύο και κάτι το βράδυ. Όλες οι κούκλες και τα φορέματά τους σε κούτες χάρτινες και σε πατάρια. Αυτοκίνητα και τρένα και λοιπά ηλεκτρονικά, φυλακισμένα στο χρόνο. Κραγιόν και μάσκαρες και αντισυλληπτικά και μεγάλες κουβέντες του ποτέ και του πάντα ποτισμένες με δάκρυα κρυφά μιας χαμένης αθωότητας.

Ώρα δύο και κάτι. Ασφυκτικός τούτος ο χρόνος. Κι η εποχή. 

Όχι δεν είναι χαμένη. Κλεμμένη είναι...

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Routine

Routine

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά...

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Mimozas

Mimozas

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε γεννηθεί απότομα πολλά χρόνια πριν το καταλάβει. Η ζωή του έμοιαζε με αρχαία τραγωδία, παιδί αγνώστων θεών, ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί στο βωμό της διαφορετικότητας για να μπορέσει να ζήσει. Τον είχαν προικίσει όμως οι θεοί με...

Dream

Dream

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Η Πολυξένη κάθε πρωί άφηνε τον κουρασμένο της πόθο να κοιμηθεί ήσυχα ήσυχα πάνω στο μαξιλάρι της. Μπροστά στον καθρέφτη ζωγράφιζε την ιδανική της εικόνα, κοκκίνιζε τα χείλη της κι ονειρευόταν για όσο διαρκούσε η καθημερινότητα έναν...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Κάπως έτσι γίνεται με την αθωότητα τη χαμένη σε όλες τις εποχές αντιγράφοντας κυρίως τον ξένο κινηματογράφο Στο περιτύλιγμα μόνο διαφέρουν. Άλλοτε πιο ρομαντικό (παλιά), άλλοτε με αδρά χρωματισμένες ζωγραφιές (στα χρόνια μου) και άλλοτε με άχρωμο ή σκούρο χαρτί(τώρα).
    Καλά να περάσεις το Σ/Κ.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Είναι ενοχλητικό…Λένα…όσο περνά ο χρόνος..μειώνεται η διάρκειά της… Καλό σου βράδυ και εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο

      Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η χαμένη αθωότητα που τόσο απεγνωσμένα ψάχνουμε μόλις ….χαθεί….Βιαζόμαστε να μεγαλώσουνε κι ένα ωραίο πρωί αναζητάμε τα χνάρια της μέσα στα μάτια ενός παιδιού και στα ξερά φύλλα του δέντρου της ζωής μας που στροβιλίζονται και χάνονται στο φρεάτιο των αναμνήσεών μας….Καλό σου βράδυ Μάχη μου!!!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Βιάζονται να μεγαλώσουν τα παιδιά κι όταν μεγαλώσουν αρκετά, πασχίζουν να ξαναγίνουν παιδιά. Αλλάζουν οι εποχές και μας παρασέρνουν στο διάβα τους. Μπορείς να τους μιλήσεις, να σε ακούσουν και να τα προστατέψεις έως ενός σημείου. Σάμπως τα ίδια δεν έλεγαν και οι μεγαλύτεροι για μας; Καλή σου μέρα Μάχη!,

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Χριστίνα μου ας είμαστε από κοντά…και το ξέρω οτι είναι δύσκολο είναι πολλοί από εμάς που είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν μέχρι αργά το απόγευμα ή και το βράδυ. Αλλά ας είμαστε από κοντά..ας βρίσκουμε τους τρόπους εκείνους που τα παιδιά μας θα είναι πρώτη προτεραιοτητα… Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό και εσύ το ξέρεις ως εκπαιδευτικός να μην ανέβουν τόσο γρήγορα ετούτη τη σκάλα της παιδικότητας.. Σε ευχαριστώ καλή Κυριακή!

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Δεν αλλάζουν τα παιδιά … αλλάζουν λίγο οι λέξεις κι ο τρόπος… μα αυτά εκεί!… Επαναστάτες με ή χωρίς αιτία!!! Ωραίο θέμα Μάχη μου… και με τον τρόπο σου το απογείωσες!!! Την καλημέρα μου και την αγάπη μου σε όλους σας!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σοφία μου…τα παιδιά δεν αλλάζουν…αλλάζει όμως συνεχώς και μικραίνει η χρονική διάρκεια της παιδικότητάς τους και είμαστε υπεύθυνοι για όσα τους σερβίρουμε και όσα τους επιβάλλουμε να είναι. Μια βιασύνη να μεγαλώσουν σε έναν κόσμο εξίσου βιαστικό..από οικογένειες…που βιάζονται πολύ… Καλή σου μέρα!

      Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μπράβο Μάχη για το θέμα που επέλεξες αλλά και για τον ωραίο τρόπο/ύφος/ιστορία (όλα!) που μας το έδωσες. Με άγγιξε πολύ.
    Βιάζονται τα παιδιά σήμερα… χωρίς λόγο…
    Καλό Σαβ/κο κορίτσι!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Εμείς τους δίνουμε το λόγο Έλενα. Μην ξεχνάμε ότι εμάς αντιγράφουν πρώτα… Καλή σου μέρα!

      Απάντηση
  6. Πόπη Κλειδαρά

    Εξαιτίας αυτή της βιασύνης τα λάθη πολλές φορές είναι τέτοια που σημαδεύουν ζωές, χάνεται η γνήσια ομορφιά, έχεις δίκιο κι αυτό το δίκιο σου το απογειώνεις!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Πόπη μου ετούτο το σημάδι πλέον φαίνεται έντονα σε πολλούς ενήλικες…και λείπει αυτή η ομορφιά που αναφέρεις.. Καλή σου μέρα και σε ευχαριστώ..

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου