«Ισμήνη καλή μου, καιρό θέλω να σε ρωτήσω και όλο το ξεχνώ. Για πες μου σε παρακαλώ τι είναι αυτό το κομψό σακουλάκι, σαν πουγκί μού μοιάζει, που κουβαλάς πάντα μαζί σου έτσι και βγεις από το σπίτι σου; Μα είσαι ντυμένη για τη λαϊκή, μα είσαι ντυμένη για δεξίωση ή...

Five o’clock, tea time για τον Εγγλέζο… Πέντε η ώρα απόγευμα, καιρός για καφέ… για Πέρσα και Μυρσίνη. Που σεισμός. Που καταποντισμός. Που κυκλώνας ή Δευτέρα Παρουσία (αυτό δεν το λέμε μετά βεβαιότητας), θα έπαιρναν τον μερακλήδικο καφέ τους, στην βεράντα είτε της...

Νύχτα λειψή. Η καύτρα του τσιγάρου διέγραψε μια φωτεινή ελλειπτική τροχιά, πριν σβήσει άδοξα στο βρεγμένο πλακόστρωτο. Περπατούσε. Είχε αποδράσει από μια βαρετή ζωή. Αν και δεν το ήξερε ακόμη. Έφυγε χτυπώντας την πόρτα πίσω του. Χρειαζόταν κάτι απόψε. Έναν άλλο...

Η Αγγελική σηκώθηκε και σήμερα. Υπάρχει μια τελετουργία, που δεν βγαίνει ποτέ από τα καθιερωμένα της: τεντώνεται στο κρεβάτι, σαν να θέλει να ελέγξει οστά και μύες, πηγαίνει στην τουαλέτα, κατόπιν στην κουζίνα και μέχρι να πάρει το πρωινό της προσεύχεται και δεν...

«Βρε βρε καλώς τα παιδιά τα δικά μας. Αυτήν τη φορά, σαν να μού φαίνεται ότι αργήσατε να έρθετε κομματάκι. Τι συνέβη; Είχατε κάποιου είδους προβλήματα κι’ εσείς; Μήπως κανέναν πόλεμο; Ρωτάτε τι είναι ΠΟΛΕΜΟΣ; Καλά, ας το αφήσουμε το θέμα τούτο που είναι μια...

Με τον ποιητή ήμασταν φίλοι από παλιά. Τον είχα γνωρίσει στο σπίτι κάποιου κοινού μας γνωστού την εποχή που ξεκινούσε δειλά την πορεία του στον κόσμο των γραμμάτων. Απ’ τις πρώτες κιόλας κουβέντες που ανταλλάξαμε, με συμπάθησε και τον συμπάθησα κι εγώ. Δε μου...

Χθες μου αγόρασαν τα καινούργια μου τετράδια. «Άντε και καλή χρονιά» είπε ο πατέρας μου. «Και να τα πας καλύτερα από πέρυσι». Του το υποσχέθηκα. Όπως και στον εαυτό μου. Κάθε Σεπτέμβρη του έδινα υποσχέσεις. Ανελλιπώς σαν ξεκινούσαν τα μαθήματα. Φέτος όμως είχα κι...

  Πλησιάζει την έβδομη δεκαετία. Όλοι την θυμούνται σαν έναν άνθρωπο έξω καρδιά. Ακόμα και τα μεγάλα της προβλήματα, τα ξόρκιζε με γέλιο. Αρνιόταν πεισματικά να σκύψει το κεφάλι. Της άρεσε να προσφέρει από το δικό της μετερίζι. Πάντα της ήταν γεμάτη από αγάπη...

Τι σού είναι όμως και η Επιστήμη, ε; Η θηλυκή Εκδοχή Θεότητας επί της Γης (συγγνώμη Ύψιστε). Αυτή έχει τον πρώτο μα και τον τελευταίο λόγο επί παντός του επιστητού και αλλοίμονο σ’ εκείνον που θα την αμφισβητήσει. Θα δει αργά ή γρήγορα αυτήν την αμφισβήτησή του να...

Η Μαριλίνα βρίσκεται στο γραφείο της. Εκεί που μέχρι πριν μια βδομάδα ένοιωθε την πλήρη ασφάλεια. Ήταν το βασίλειό της, οι γνώσεις για τις οποίες είχε τόσο κουραστεί και στις οποίες είχε επενδύσει τόσα. Της άρεσε πολύ η δουλειά της. Της άρεσε που συναναστρεφόταν με...

Η Τζένη δεν θυμάται να έχει αγαπήσει άλλον άντρα και γενικώς άλλο ανθρώπινο ον περισσότερο απ’ ό, τι τον Τζανή της, τον πρώτο της μεγάλο έρωτα που σημάδεψε την παιδική και εφηβική ζωή της. Εκείνος πήγαινε στην Πέμπτη Τάξη Δημοτικού και εκείνη στην Τετάρτη. Ένα...

Αμφιπόλεως και Αγίου Πολυκάρπου, σε μια μεγάλη έκταση, χάσκουν οι σκεπές και τα παράθυρα. Ακόμα και οι μάντρες που οριοθετούσαν άλλοτε τούτο το κόσμημα της γειτονιάς, γκρεμισμένες και ξεκοιλιασμένες, σαν να φωνάζουν, να κραυγάζουν με πόνο αβάσταχτο… Η Αγγελικούλα,...

Κάθ’ ένας μας έχει ωραίες εικόνες από το παρελθόν του όμορφες αναμνήσεις που τις φυλάει μαζί με τ’ ακριβά του, στο συρτάρι του νου… Οι περισσότερες από την εποχή της νιότης. Με το να τις θυμόμαστε και να τις διηγούμαστε ξανά και ξανά κρατιούνται φρέσκες και...

- Τι έγινε, μαγκάκι μου; Κατεβάσαμε τα ρολά; Φοβηθήκαμε; - Τι λες, μωρέ. Για μένα φοβάμαι; Για ό, τι αφήνω πίσω μου. Αυτό με φοβίζει. Δεν έχω προλάβει να τακτοποιήσω κάποια θέματα και δεν θέλω να επαναληφθεί η ιστορία... - Μάλιστα. Σε πιστέψαμε τώρα... - Ξέρεις...

Η Αναστασία τον έκανε γούστο τον Αντρέα τον γαμπρό της, άντρα τής αγαπημένης της αδερφής. Όπου και αν τον έβλεπες, όπου κι αν βρισκόταν, θα τον άκουγες να παραπονιέται για αφόρητη κούραση. Το μοτίβο και η δικαιολογία του να ξαπλώνει στο καναπέ, με την TV στην...

Κυριακή και η εκκλησία είναι γεμάτη κόσμο. Συγγενείς, φίλοι και γνωστοί, όλοι συγκινημένοι, όπως είχε γίνει και στην εξώδειο ακολουθία πριν από σαράντα μέρες περίπου. Η Αλεξάνδρα, η κόρη της Άννας, που έχει το “γενικό πρόσταγμα”, στέκεται βράχος ακλόνητος και...

ΧΑΡΤΙΝΟ  ΟΛΟΓΙΟΜΟ ΦΕΓΓΑΡΙ του Τάσου Κυρτάσογλου (απέσπασε 2ο έπαινο στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Πεζογραφίας - Κατηγορία Ελεύθερο Διήγημα Ενηλίκων του περιοδικού ΚΕΦΑΛΟΣ) - Αυτό δεν ήταν πρεμιέρα! Ήταν διαδήλωση! Ο Ζαχαρίας πλησιάζει ενθουσιασμένος, αγκαλιάζει...

Το ραντεβού μας ήταν στις τέσσερις. Στο σχόλασμα, θα με περίμενε στην έξοδο του μετρό για τον καθιερωμένο μας περίπατο στο ωραιότερο κομμάτι της φθινοπωρινής Αθήνας. Αλλά, βρε Lorenzo μου, τού ‘χα πει από μέρες, πολύ νωρίς είναι το τέσσερις. Με τη μπουκιά στο στόμα...