Η Λερναία Ύδρα και οι εξωγήινοι

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

«Βρε βρε καλώς τα παιδιά τα δικά μας. Αυτήν τη φορά, σαν να μού φαίνεται ότι αργήσατε να έρθετε κομματάκι. Τι συνέβη; Είχατε κάποιου είδους προβλήματα κι’ εσείς; Μήπως κανέναν πόλεμο; Ρωτάτε τι είναι ΠΟΛΕΜΟΣ; Καλά, ας το αφήσουμε το θέμα τούτο που είναι μια πανάρχαια πονεμένη ιστορία του ανθρώπου. Μα εντύπωση μού κάνει. Να μην έχετε εσείς οι διανοούμενοι, τόσο βασικές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις; Ίσως πάλι να έχετε δώσει άλλη ονομασία σε αυτό το θεριό και γι’ αυτό δεν καταλαβαίνετε τι σάς λέω. 

Λοιπόν; Τι χαμπάρια; Με τι θα καταπιαστείτε τούτη τη φορά; Μη μού πείτε με τη ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ πάλι, θα με πιάσει ο ύπνος, αλήθεια σάς λέω. Αν μάλιστα πρόκειται να μού αναλύσετε κανέναν άθλο του δικού μας ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ τού Ηρακλή, ακόμη χειρότερα, χιλιοειπωμένα πράγματα τετριμμένα, παραμύθια για νήπια. Μα αν πάλι μάθατε κάτι καινούριο για κάποιον από τους άθλους, ομολογώ θα σας ακούσω νε ευγενικό ενδιαφέρον. Πιστός οπαδός του ‘’γηράσκω αεί διδασκόμενος. 

’’Με ποιον άθλο λοιπόν; Με την ‘’ΎΔΡΑ;’’ Ποιαν; τη ‘’Λερναία’’ μας; Παραμυθάκι μια φορά ε; Τι, δεν είναι παραμυθάκι; Και σαν τ’ είναι μάτια μου, αληθινή μπαρούφα; Υπάρχουν και αληθινές μπαρούφες ωρέ παιδιά; Δεν το ήξερα, μα τω Θεώ. Αν έτσι είναι, γιατί έτσι νομίζετε, παρακαλώ κάντε μου την Ιστορία λιανά… Κοντολογίς, πέστε μου τι θέλει να πει ο ποιητής με την Ιστορία τούτη…d’accord;

Μετά, σχολιάζω».

«Να, αυτά κάνετε εσείς οι γήινοι και αυτός είναι ένας από τούς λόγους που δεν κάνετε προκοπή. Εμ είστε ανιστόρητοι, εμ ειρωνεύεστε για πράγματα που δεν κατέχετε. Μα πώς είναι δυνατόν να μη βάζετε τη φαντασία σας να δουλέψει –δεν λέω, το μυαλό σας, γιατί χμ. δεν ξέρω αν διαθέτετε από δαύτο-.

»Η Λερναία Ύδρα παλιόφιλε, δεν είναι παρά μια αλληγορική Ιστορία. Επρόκειτο για την εκάστοτε Κυβέρνηση που διαφέντευε τη ΧΩΡΑ ΣΑΣ και της απομυζούσε το μεδούλι με τους υπέρογκους φόρους που έβαζε στο Λαό, όποιο και αν ήταν το Πολιτικό Κόμμα που εκπροσωπούσε. Κάθε ένα από τα κεφάλια της, ήταν και ένα Υπουργείο. Ολιγομελές δήθεν το Σχήμα, αλλά κάθε Υπουργείο αποτελούνταν από πλήθος υποδεέστερων υπηρεσιών και η γραφειοκρατία απίστευτη. Δεν εύρισκες άκρη, όχι πως σήμερα καλυτέρευσαν τα πράγματα σ’ αυτόν τον τομέα πολύ δε φοβάμαι ότι δεν θα αλλάξουν ποτέ, αλλά τότε ήταν ακόμη χειρότερα. Αν δε, παρουσιάζονταν καραμπινάτες ατασθαλίες σε ένα Υπουργείο, το κεντρικό Κεφάλι ο πρωθυπουργός δηλαδή, το αποκεφάλιζε και στην θέση του έβαζε καινούργιο όπως και σήμερα γίνεται δηλαδή με τους Κυβερνητικούς ανασχηματισμούς .Η πλάκα είναι ότι τότε όπως και τώρα το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙ δεν ήταν γέννημα και θρέμμα του Λαού, αλλά ένας αδίστακτος, πανίσχυρος σύμμαχος που αποτελούσε τον ιθύνοντα νου. Για να σού το κάνουμε πιο λιανά-έτσι δεν το είπες;-φαντάσου ένα υπερμέγεθες χταπόδι. Το κεντρικό του μάτι ήταν ο Κυβερνήτης, τα πλοκάμια του τα Υπουργεία που τον υπάκουαν τυφλά, οι δε άπειρες βεντούζες ήταν οι εφορίες που με διάφορα ονόματα αλλά με την ίδια ακριβώς αποστολή λυμαίνονταν το Λαό και τού ρουφούσαν το αίμα. Εσύ τώρα, μη παραλληλίσεις τις βεντούζες τούτες με εκείνες που έκοβαν οι γιαγιάδες once upon a time πάνω στην πλάτη για να σας κάνουν καλά από το πούντιασμα που είχατε πάθει, καμία σχέση…Tης γιαγιάς οι βεντούζες είχαν καλό σκοπό και αυτή είναι η διαφορά!

Κατάλαβες λοιπόν την αποστολή του ‘’Τέρατος;’’ 

Αυτό το ελεεινό Σύστημα κλήθηκε να καταπολεμήσει το παλικάρι σας και με την βοήθεια του Λαού – μόνος του δεν θα τα κατάφερνε βέβαια όσο και SUPER ΝΑ ΗΤΑΝ- το ξεθεμέλιωσε και έσωσε τον κοσμάκη.

Εμπέδωσες λοιπόν την αλληγορία τού θέματος; Ήταν τόσο απλή, που εμείς στα παιδιά μας δεν χρειάστηκε καν να τους την εξηγήσουμε στο μάθημα για την Μυθολογία σας. Ξέρουν ότι πάντα πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης, κατά πώς λέει και ένα σας τραγούδι.

Και μια και είπα ΑΛΕΞΗΣ, τι κάνει εκείνος ο Τσίπρας σας; Τον παρακολουθού-σαμε που προσπαθούσε να σώσει την Ελλάδα, άσχετα αν το μάτι τής Λερναίας Ύδρας, τής πρόσφατης, δεν τον άφησε και τα έκανε σκατά! 

Μα να ξέρεις ακόμη και έτσι, πάλι καλύτερα είστε από την Αρχαιότητα που η Ελλάδα ήταν κατακομμένη σε κρατίδια ων ουκ έστιν αριθμός. Το μόνο, που δεν υπάρχει πια κανένας Ηρακλής ημίθεος ή και θνητός, να βάλει ορισμένα πράγματα στη σωστή τους θέση. Και πάλι, ΑΝ υπήρχε, εκείνο το ‘’μάτι’’ που σας διαφεντεύει μη και θα τον άφηνε νομίζεις να κάνει κανέναν άθλο; Έλα μου ντε;

Τώρα, για να λέμε και την αλήθεια, εμείς, για άλλον λόγο ήρθαμε. Μα μια και είδαμε ότι αγνοείτε βασικά πράγματα οφείλαμε να σας τα διδάξουμε γιατί αν κάτι απεχθανόμαστε είναι η αγραμματοσύνη και φίλους που αγνοούν την Μυθολογία τους, τούς θεωρούμε ανάξιους προς συναναστροφή.

Πληροφόρησε την ΕΠΚΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΣΟΥ ΕΙΠΑΜΕ και αν σε θεωρήσουν γραφικό και δεν σε πιστέψουν, πρόβλημά τους .

Κάνουμε κέφι να μιλάμε μαζί σου. Θα ξανάρθουμε ελπίζω. 

See you soon…

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 18 – 19 Ιουλίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 18 – 19 Ιουλίου 2026

Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή https://youtu.be/K0ri5qpD7XQ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

την είδα…

την είδα…

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

την είδα…

την είδα…

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Το γρανάζι

Το γρανάζι

Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος σε έναν κόσμο ασταθή; Για να γίνει κάτι...

Ο χορός των καταραμένων

Ο χορός των καταραμένων

Ήταν Σεπτέμβρης. Ένα από τα τελευταία δειλινά του. Όπως πάντα όταν επέστρεφα στο σπίτι, είχα σταματήσει στο πιο όμορφο σημείο της πόλης. Ένα πάρκο στο κέντρο της, στολισμένο με μια μικρή λίμνη, στην άκρη της οποίας δέσποζε μια παλιά εκκλησία. Η λίμνη της φωτιάς, την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *