Όταν ο Θεός μάς έστειλε την Ίσα
Ο αέρας στην ατμόσφαιρα θύμιζε καμπίνα αεροπλάνου: βαρύς, ψεύτικος, λίγος. Κινήθηκα προς το ανοιχτό παράθυρο. Καμία διαφορά. Λεπτά πριν είχα δει τον πατέρα μου να αναπνέει για τελευταία φορά. Άγγιξα…
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,008 άρθρα · σελίδα 19 από 51
Σελίδα 19
Σελίδα 19 από 51
Ο υπερήρωας
Από μικρός είχε πάθος για κάθε λογής υπερήρωες. Καταρχάς τον σούπερμαν, έπειτα τον μπάτμαν, τον σπάιντερμαν. Ήθελε να τους μοιάσει, ντύνονταν σαν κι αυτούς στις απόκριες και ξεχνούσε να βγάλει τα…
«Τα μικρά», του Γιώργου Δουατζή
Από τον πρόλογο: Το πρώτο το έγραψα στα δεκατρία μου. Από τότε γέμιζα σελίδες, σε κάτι μεγάλα τετράδια, σαν λογιστικά μεγάλα. Και μετά, κάθε φορά, μίκραιναν. Είκοσι χρόνια τώρα, μίκραιναν. Ήταν…
Σημείωση 4.
"Πάνε μέρες που με ακολουθούσε μια νότα. Της ζήτησα -σχεδόν την παρακάλεσα- να μου δώσει έναν καλό λόγο για όλο αυτό το κυνηγητό. Μου είπε με μια ανεπιτήδευτη φυσικότητα πως είμαι το πεντάγραμμό της"
Μην το βάζεις κάτω
Περίμενες πολύ καιρό αυτή τη στιγμή... Πέρασαν μήνες προσπαθειών, αγωνίας, δακρύων και επιτέλους μια τόση δα μικρή γραμμούλα σου είπε αυτό που ήθελες να δεις και να ακούσεις... Αυτό που δεν τολμούσες…
Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά
Ο κύριος Γιώργος Αποστολάκης στεκόταν μπροστά από τον καθρέφτη κοιτάζοντας το είδωλό του με απορία, σαν να μην αναγνώριζε εκείνον τον γέρο που αντίκριζε. Τα γρανάζια του χρόνου γύριζαν με τόσο…
Το μεγάλο βαρέλι
Ένα φτέρνισμα αντήχησε στο κελάρι και τα ξύλα ολόγυρα έτριξαν, σαν από ξάφνιασμα. Τα λιγοστά βαρέλια που είχαν απομείνει, γουργούρισαν κι αυτά, λες και δεν ήθελαν να μείνουν αμέτοχα. Μετά τον θάνατο…
Σημείωση 3.
"Δεν το περίμενε κανείς μας τούτο το δέντρο στην μέση του σαλονιού. Μα σαν δοκιμάσαμε τους καρπούς του συμφωνήσαμε όλοι μας σιωπηλά πως κάπου εδώ πρέπει να κράταγε ο χρόνος τις ρίζες του"
Σημείωση 2.
"Σε κάποια γωνιά του δωματίου ένα βάζο σε λείπει. Τριαντάφυλλο που δεν μύρισε. Ένας χειμώνας δεν το έζησε. Για να πενθεί μια ολόκληρη Άνοιξη"
Η μπέμπα
Το φέρι ήταν διακοσμημένο ενόψει των Χριστουγέννων. Γιρλάντες παντού και λαμπιόνια που αναβόσβηναν στον ίδιο, αενάως επαναλαμβανόμενο, εκνευριστικό ρυθμό. Ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, στη γωνία της…
Από Μάη σε Μάη
?Η γκαρσονιέρα είναι διαμπερής, μικρή οικοδομή είμαστε, το βλέπετε! Καινούργια δεν είναι, καλοδιατηρημένη όμως την έχω. Ανατολικά βλέπει η κουζίνα και το καθιστικό, νότια με θέα τον κήπο μας το…
Σημείωση 1.
"Πάνω στον ώμο μου φτερό αποδημητικού πουλιού. Για εκείνο το ταξίδι που μου χρωστώ δεν μίλησε κανείς"
Μουσική
Έξι και τριάντα. Τα μάτια μου ανοίγουν απότομα πάντα την ίδια ώρα, όταν η σιγαλιά της νύχτας δίνει τη σκυτάλη διστακτικά στους πρώτους ήχους του πρωινού. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι τη θάλασσα.…
Μετά τι;
Ο Παναγιώτης κι η Μαργαρίτα εργάζονταν στην ίδια εταιρία, σε διαφορετικά τμήματα, στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο και στα διπλανά κτίρια. Εκείνος, ένας καλοκάγαθος ογκώδης νέος άντρας γύρω στα τριάντα,…
Μια αλλόκοτη εμπειρία
Η Αντιγόνη βρίσκεται σ' έναν ολόλευκο διάδρομο, πάνω στο φορείο, λίγο πριν μπει στο χειρουργείο. Πάνω από την μεγάλη πόρτα που την χωρίζει, υπάρχει ένα λευκό ρολόι τοίχου και οι δείχτες του δείχνουν…
Οι σύντομες ματιές της Τεμπρίδου στις ζωές των ανθρώπων
Έχουμε αρκετές φορές διαπιστώσει ότι τα τελευταία χρόνια το διήγημα έχει επιστρέψει δυναμικά στα γράμματα. Σε αυτό με βοήθησε και το διαδίκτυο με τις απαιτήσεις του σε μικρή έκταση. Ταυτόχρονα όμως…
Μ.Ε.Θ. κι ύστερα;
Αθήνα. Καρδιά του καλοκαιριού με τους καύσωνες να χτυπάνε κόκκινο συναγερμό σε όλη τη χώρα. Ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της πρωτεύουσας. Ώρα τρεις. Διάδρομος αναμονής έξω από την Μονάδα…
Οι φάκελοι
Ένα μικρό φάκελο, λίγο μεγαλύτερο απ' αυτόν ενός επισκεπτηρίου, βρήκε την ημέρα εκείνη η Άννα στο γραμματοκιβώτιό της και έτυχε μάλιστα να είναι και ο μοναδικός. Γι' αυτό και τον άνοιξε αμέσως,…
Ψάρια είδα στον ύπνο μου, λαχτάρα θα πάρω
Το μαχαίρι έγδερνε νευρικά το σώμα του ψαριού και τα λέπια πετάγονταν άτακτα σε όλο το χώρο. Δεκάρα δεν έδινε η κυρά Καλή ούτε για το ψάρι, ούτε για την καθαριότητα. Μηχανικά γίνονταν οι κινήσεις της…
Νυχτερινή απαγγελία
?Α πα πα πα, τι είναι αυτό πια με σένα βρε παιδί μου; Γλώσσα δεν έβαλες μέσα σου όλη τη νύχτα απόψε. Μα γιατί άραγε; Πρόβαρες τα καινούρια σου ποιήματα και σε ενέπνεε αυτό να το κάνεις μέχρι τα…
