Η γη είναι μια εικασία του Θεού. Πάνω της επιχειρούν μικρά ανθρωπάκια Και των ζώων οι αγέλες εκείνες που αγαπούν την τόλμη και την ζωή. Η βροχή είναι μια επωδός καταπληκτική. Γονιμοποιούνται οι δυνατότητες και όλο το σπέρμα του κάμπου Γίνεται μια καλοτυχία...

Στο πλάι παρωπίδες, στη σκέψη σου φραγή. Στα αισθήματα ασπίδες φτιαγμένες από ενοχή. Η μέρα σου ταινία κι εσύ απατεώνας θεατής. Κάθε σου γεύση αηδία, του στόματος ή της ζωής Μια ανόητη αναμονή για ένα δρομολόγιο, που δεν έχει καταγραφεί ποτέ σε ημερολόγιο. _ γράφει...

Το ποίημα της Μαρίας Πολυδούρη για τον Γιάννη Ρίτσο, όταν νοσηλεύονταν και οι δύο για φυματίωση, στην τρίτη θέση των απόρων του νοσοκομείου Σωτηρία, το 1928. «Βαριά Καρδιά» Πως με κυττάς έτσι γλυκά, νέο μου ανθάκι χαρωπό! Δείχνεις όλες τις χάρες σου σε με και δε...

Ζωή ταξιδεμένη στη φουρτούνα του ανοιχτού πελάγους, με τα πανιά φουσκωμένα απ’ τον άνεμο του μεγάλου πάθους· βγαλμένη απ’ τη σειρά του πατημένου δρόμου, ξέστρατη· που χτυπιέται αλύπητα, κλονίζεται, παραπατά και πέφτει και ματωμένη σηκώνεται, όχι για να δέσει τις...

Αριστοτέλη, του βίου σου τέλος της σκέψης το άπειρο… Μακεδόνας Έλληνας γεννήθηκες, αέναη ύλη και φως στο λυκαυγές των Σταγείρων. Μακεδνόν του στοχασμού σου το δόρυ διαπερνά απορίες και πληροί με Αλήθειας σπέρμα τη μήτρα του κόσμου. Εντελέχεια, ο λόγος σου. Ιδού, η...

Στα κρεβάτια του θανάτου στέκονται οι δαίμονες. Από κοντά τους οι ρεαλιστές κουράστηκαν να εξηγούν στα πλήθη την πραγματικότητα. Μαζί τώρα σαρκώνονται ρόλους και γεννούν τα γεγονότα. Ξεχνιούνται τα ωσαννά. Αρρωσταίνουν ληθαργικά στις σελίδες των βιβλίων. Ω! Τι...

Τούτη η πρώτη βροχή, που πέφτει δυνατά στην πολύπαθη πρωτεύουσα, ξεπλένει τα ασκούπιστα πεζοδρόμια, τους βρώμικους δρόμους, τις παραμελημένες πλατείες, τα άπλυτα αυτοκίνητα. Ξεπλένει τις προσόψεις των σπιτιών. Τούτη η πρώτη βροχή ξεπλένει την αμέλεια, την...

Με έχεις αρρωστήσει Σε ποιον να πω τον πόνο μου που δεν μ’ αφήνει μόνο μου· δε λέει να σταματήσει Ανάγκη ψυχοφθόρα η αγάπη, ή όπως λέγεται Ο εγωισμός μου φλέγεται· Αγάπη αιμοβόρα Να φύγω, λέει, το μυαλό μα η καρδιά τρελαίνεται θα μείνω, όπως φαίνεται Κι οι δυο με...

Ο πιερότος εκτελεί την παντομίμα της μοναξιάς τη μεσονύκτια ώρα με μόνη σύντροφό του τη σελήνη λικνιζόμενος στο μελαγχολικό της φως και την ιδέα της πληρότητας Μιμούμενος την υποτονική της λάμψη και του προσώπου της τα μυστικά αναπαράγοντας τις θάλασσες και τις...

Ενώπιον της ιστορίας η σκιά που γεννά σκιές θλιμμένες του εαυτού τους κι ένας πόλος, σαν ο θετικός, κρατημένος ανάμεσα στους κορμούς των δέντρων που γρατζούνισε η μέρα και η φθορά. Εκεί η ξακουστή λογοτεχνία δεν χωράει ούτε το μεγαλεπήβολο άρμα οποιασδήποτε πένας...

Κοίτα! Ψηλά εκεί στο λόφο είναι οι θρόνοι των νεκρών μας ακόμη στέκουν και κοιτούν τις πράξεις των ανθρώπων. Μόνο που δεν μας θέλουν πια. Κι ας μην τους αδικήσουμε -μη ψάξουμε τον λόγο-. Γιατί πώς να χωρέσουν οι νεκροί στη γη των πεθαμένων; Μονάχα στέκουν και...

Έχω φίλη τρελή Με ψυχή μεγαλείο Και καρδιά νεαρής Που πηγαίνει Ωδείο Μ’ ένα γέλιο που ηχεί Σαν βροντή, σαν ρυάκι Και γλυκοκελαηδεί Στων χειλιών της την άκρη Δεν την έχω ποτέ δει Και δεν μοιάζει μ’ αστείο Το ότι ξέρω γι’ αυτήν Πιο πολλά από σχολείο Την περνάω πολύ...

Διψώ για ουρανό Για τα νερωμένα σύννεφα, για όσα κρύβονται ‘κει ψηλά   Διψώ για όσα σε ευχές μαζεύονται και χορταίνουν ψιθύρους Για όλα ‘κείνα που τα μάτια κόμπιασαν τα βλέφαρα να λυγίσουν, ν’ απλώσουν σε χέρια τετράφυλλες μαργαρίτες Δύο για μένανε και δύο για...

Μέρος Πρώτο: Γλασκώβη 1877   The day is cold, and dark, and dreary It rains, and the wind is never weary; Henry Wadsworth Longfellow – The Rainy Day Φυσά αέρας δυνατός. Σε σκίζει και σε κόβει Μετράς τυφλά στην τσέπη σου – δεκάρες τα λεφτά Ξεκίνησες ανώνυμος μια...

Δε σε αντέχω όσο κι αν θέλω να σ' αγαπώ και να σε έχω. Δε με αντέχεις μην είσαι ψεύτης το σ' αγαπώ δεν το πιστεύεις. Είμαι συνήθεια είσαι ρουτίνα οι εαυτοί μας σε καραντίνα Συμβιβασμός. Πού καταλήγει; Ένας δεσμός που όλο σε πνίγει. «Μα, πού να πάω;», ρωτάει η...

Πλησιάζοντας στο τέλος του 2016 και μέσα από πολλές δεκάδες ποιητικά βιβλία που διαβάσαμε, ξεχωρίσαμε -το καθένα για τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά- ως καλύτερες τις ποιητικές συλλογές των: Γιώργου Δουατζή (βλ. «η ποιητική εξωστρέφεια του Δουατζή με ένα...

Το Αν του ¨Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ¨ από τη συλλογή του¨Rewards and Fairies¨ με τη δική μου ματιά... Με την ευχή η καινούργια χρονιά να φέρει υγεία, ευτυχία και να κάνει όλα μας τα Αν… Μπορώ!   Αν μπορούσα να γεννηθώ ξανά και σαν αητός να πετάω πάντα ψηλά...

Απόψε μένω σπίτι παραμονή των τετράστιχων αστεριών και των πελιδνών οραμάτων. Αύριο πορεύομαι στη σύναξη των αγίων του Δεκέμβρη εξαγνισμένη από το φως του χιονιού όπως λευκάζει πάνω στην επιφάνεια των μαρμάρων της φυλής μου αντανακλώντας αιώνιες αλήθειες μόνο....

Σκέψη πάλι σου πέρασε, τώρα από το μυαλό σου. Μη τύχει και θανατικό δεις εσύ εμπρός σου. Τον άτυχο πατέρα σου, διόλου δε λογαριάζεις, παραδόπιστη έγινες, το άδικο εκθειάζεις φέρσιμο που του κάνατε, εσύ με τον αδερφός σου. Μα μάθε πως στη ζωή πληρώνεις το μερτικό...