Φιμωμένη κραυγή, της Άννας Ρουμελιώτη
Κλείστε τουλάχιστον τις πόρτες... χαθείτε μέσα στα ανήλιαγα ντουβάρια σας... Εσείς, που σας αφήσαμε και ορίζετε τις τύχες μας... Εσείς που κινείτε τα νήματα και μας φορτώνετε με όλα τα κρίματα. Μη…
Αρχική › Blog › Τίτλος σπουδής
Κατηγορία
Τίτλος σπουδής
275 άρθρα · σελίδα 6 από 14
Σελίδα 6
Σελίδα 6 από 14Υπό σκέψη, του Φίλιππου Φιλίππου
Έπρεπε επειγόντως να σκεφτεί! Δεν έπαιρνε άλλη αναβολή! Ο χρόνος ήδη την πίεζε ασφυκτικά, σα θηλεία την έσφιγγε στο λαιμό της. Η ίδια το ανέβαλλε συνεχώς, στην αρχή εσκεμμένα! Πίστευε ότι με το χρόνο…
Με λένε βροχή, της Άννας Ρουμελιώτη
Κι εσύ λασπωμένο μου ρόδο επιμένεις πολύ να μου δείξεις το δρόμο για να βαδίσω στην επόμενη στροφή χωρίς άλλο αγκάθι στην ψυχή. Κι εσύ ουρανέ μου ακριβέ να με καλείς και στο γκρι και στο μπλε… μες…
Κλέφτης ονείρων, της Αθηνάς Μαραβέγια
Όνειρα… Όνειρα… Όνειρα… Κάθε νέος, ακόμη και πέραν της νεότητας, δικαιούται και πρέπει να κάνει όνειρα. Όνειρα για το αύριο· επαγγελματικά, προσωπικά, ιδεολογικά. Όνειρα, που ένα Θεός ξέρει πόσα…
Δεύτερη ζωή δεν έχει, της Αθηνάς Μαραβέγια
Κυνήγησε το όνειρό σου. Άσε τους άλλους να λένε ό,τι θέλουν. Δική σου είναι η ζωή. Πιάσε την απ’ τα κέρατα και οδήγησέ την εσύ, μην αφήσεις, μην επιτρέψεις να σε οδηγήσει εκείνη. Βάλε τους στόχους…
Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου, της Άννας Ρουμελιώτη
Νωρίς έρχεται η νύχτα πια τα παράθυρα κλείνουν ερμητικά η λύπη αποτραβιέται μονάχη μες στο σκοτάδι μήτε ένα φως στα σπίτια δεν ανάβει. Ετούτος ο τόπος στέκει σαν μνήμα πεσόντων εδώ στη σκοτεινή…
Το σπίτι που μικραίνει, της Βασιλικής Δραγούνη
Το άπειρο της δυστυχίας έχει το δικό του τοπίο και είναι στερημένο από ανθρώπους. Απόκοσμοι ήχοι. Μέρος της νύχτας χάνεται στο κενό. Μέρος της ημέρας είναι σκοτεινό, κάποιο άλλο όχι.
Κλέφτης ονείρων, της Ρούλας Κόζη
Πριν ακόμα νιώσεις ότι έχεις ξυπνήσει, όταν τα μάτια σου παραμένουν σφαλιστά, ανήμπορα να αντικρίσουν τις πρώτες αχτίδες φωτός της νέας μέρας, που τρυπώνουν αυθάδικα μέσα από τις γρίλιες του ξύλινου…
Ο ανάποδος καθρέφτης, του Φίλιππου Φιλίππου
Γύρισε στο σπίτι της με δάκρυα στα μάτια, άνοιξε την πόρτα, ανέβηκε βιαστικά τη σκάλα, άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και μπήκε μέσα. Άρχισε να πέτα και να σπάζει ότι έβρισκε μπροστά της! Το κλάμα…
Με λένε βροχή, της Χριστίνας Σουλελέ
Γεννήθηκα μια μέρα βροχερή στου Φθινοπώρου το υγρό φιλί μ’ ακούμπησαν σε σύννεφα απαλά να τριγυρνάω πότε σε λύπη και πότε σε χαρά.
Δεύτερη ζωή δεν έχει, της Βασιλικής Δραγούνη
Άκουσε τους φευγαλέους ήχους στον αέρα Ουτοπικά αγγίγματα μακρινού παρελθόντος Λέξεις σιωπηλές, ανήκουστες Φυσαλίδες επιπλέουσες, τυχαίες στη μορφή Παγιδευμένες στο κουκούλι του χρόνου.
Δώδεκα ευρώ και τέσσερα λεπτά, του Φίλιππου Φιλίππου
Γεννήθηκε την περίοδο που στη χώρα της υπήρχε μεγάλη αστάθεια και αναταραχή, που είχαν συμβεί διάφορα συγκλονιστικά γεγονότα. Άλλοι πανηγύριζαν, άλλοι έκλαιγαν, ενώ κάποιο άλλοι έφευγαν για το…
Και οι Άγγελοι φτώχυναν, του Φίλιππου Φιλίππου
Εκείνος ήταν 28 χρονών νέος, ωραίος με όνειρα για ζωή! Εκείνη ήταν λίγο μικρότερη στα 25, ευαίσθητη, καλότροπη με ένα πλατύ χαμόγελο να πλανιέται συνεχώς στο πρόσωπο της. Αγαπήθηκαν κεραυνοβόλα,…
Δεύτερη ζωή δεν έχει, της Άννας Ρουμελιώτη
Στα χέρια σου βαστάς μια τυραννία οι αδέκαστοι κριτές καραδοκούν. Κι εσύ να τρέμεις τη στιγμή όμοια με του θανάτου η αγωνία να τρέμεις την ώρα εκείνη, που το δάχτυλο εμπρός σου εκείνοι θα σου κουνάνε…
Δεύτερη ζωή δεν έχει, του Φίλιππου Φιλίππου
Ένιωθε απελπισμένος και μόνος! Ήταν ήδη αρκετά φοβισμένος και ταραγμένος! Τώρα ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε ότι όλα αυτά που του έλεγαν, τόσο οι δικοί του, όσο οι φίλοι και γνωστοί, ήταν…
Φιμωμένη κραυγή, της Μαρίας Φουσταλιεράκη
Στη βιβλιοθήκη την παμπάλαια και ξακουστή Στα πολυάριθμα ράφια όλου του νέου κόσμου Με καρτερία περίμεναν τα βιβλία των Σοφών Τους πιστούς τους αναγνώστες να τα διαβάσουν Όλα προνόησαν και είχαν στα…
