Ανταριασμένες σιωπές
Εσύ είσαι που σωπαίνεις Εσύ που πασχίζεις να γίνει αισθητή η απουσία Μεγάλες λέξεις που δεν έλεγαν τίποτα πια τις πετάς στους οχετούς όχι όμως την βουβή λαλιά όχι όμως την τρομερή σιωπή
Αρχική › Blog › Τίτλος σπουδής
Κατηγορία
Τίτλος σπουδής
275 άρθρα · σελίδα 5 από 14
Σελίδα 5
Σελίδα 5 από 14
Το τίποτα φοβάμαι
Φοβάμαι τη στιγμή που θα βρεθείς κοντά μου δεν είναι αλήθεια, ίσα-ίσα θ' αναθαρρήσει η καρδιά μου. Φοβάμαι μην έρθει το πρωί και έχεις εξαφανιστεί δε γίνεται αυτό, μου το ’χεις άλλωστε υποσχεθεί.…
Ο ανάποδος καθρέφτης
To φθινόπωρο φυσούσε όλα τα κιτρινισμένα φύλλα του μέσα στην αυλή της Νιόνιας. Τα φύλλα έγλειφαν το κατώφλι της κι αυτή έπαιρνε τη σκούπα και τα ’μπαζε μέσα, γιατί τα φύλλα είναι ευλογία, όπως έλεγε,…
8 και μισή
Όταν αντίκρισε για πρώτη φορά το "φως" της νύχτας ήταν 8 και μισή. Ο ερχομός της, έδωσε χαρά σε όλη την οικογένεια, και το όνομα αυτής "Χαριτωμένη". Προικισμένη με όλες τις χάρες όσο μεγάλωνε γινόταν…
Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
Αυστηρές επισημάνσεις και απαγορευτικά καραδοκούν στο δρόμο σου η κάθε μέρα σύννεφο μουντό κι ούτε μια υποψία βροχής στον ορίζοντα. Ο ορίζοντας κρυμμένος απ΄το οπτικό σου πεδίο ξεχασμένος τείχη και…
Ανάποδος καθρέφτης
Στον καθρέφτη μου κοιτάχτηκα με αγωνία και με έπιασε μια μελαγχολία. Δεν ήμουν εγώ, ήταν μια άλλη μ' αναποδογυρισμένο κεφάλι.
Το σπίτι που μικραίνει
Θαρρώ πως με μισεί της φωτογραφίας ο ξένος που κάποτε φίλος υπήρξε.
Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου, της Άννας Ρουμελιώτη
Φεύγεις σε στιγμές αδιάφορες στην ιστορία. Φεύγεις σε στιγμές έξω από το χρόνο. Φεύγεις προς τη σκοτεινή πλευρά του ήλιου και ενώνεις το σκοτάδι σου μαζί του. Εκεί που το φως δεν σε καίει μα ούτε σε…
Φιμωμένη κραυγή
Ο Αλέξανδρος ήταν πάντα μόνος και σκεφτικός. Στα διαλείμματα καθόταν σε μια γωνιά, χαμήλωνε το κεφάλι του και δεν μιλούσε σε κανένα. Ο δάσκαλος προσπαθούσε να προσεγγίσει τον Αλέξανδρο, να τον κάνει…
Κράτα τον παππού ζωντανό
Ο παππούς πέθαινε. Ήταν στο κρεβάτι του αδυνατισμένος, ίδιος σκελετός και δεν θύμιζε με τίποτα εκείνο τον ψηλό γεροδεμένο άνδρα που μας έπαιρνε σοκολάτες μετά το σχολείο. Εγώ ήμουν εκεί, μάλλον είχα…
Κράτα τον παππού ζωντανό, της Μαριάντζελας Ψωμαδέλλη
Πρέπει να γυρίσεις αμέσως πίσω. Η κατάσταση είναι δύσκολη. Πολύ δυσκολότερη από ότι περιμέναμε. Αν δεν ήταν κάτι σοβαρό, δεν πρόκειται να σε ενοχλούσα ποτέ ενώ βρίσκεσαι στην Ταϊλάνδη. Σέβομαι την…
Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου, της Πόπης Κλειδαρά
Τα άλογά τους χλιμίντρισαν δυνατά και κίνησαν προς το βορρά. Είχαν δυο μέρες και δυο νύχτες περιθώριο για να φτάσουν. Έπρεπε να μη μπλέξουν σε φασαρίες, να μην αποκαλύψουν ποιοι στ’ αλήθεια είναι, να…
Ο ανάποδος καθρέφτης
Υπήρξαμε πάντα είναι η αλήθεια παράτυποι συνδαιτυμόνες προσκεκλημένοι, αλλά απρόσκλητοι. Κι η παρουσία μας απαραίτητη μεν για το φιλοθεάμον κοινό μα στην ουσία ανεπιθύμητη γιατί θες από αντίδραση ή…
Υπό σκέψη, της Άννας Ρουμελιώτη
Στέκομαι εδώ σε μια γωνιά σε έναν δρόμο με θέα την πολιτιστική κληρονομιά στέκομαι εδώ παρατηρώ μήνας γλυκός ετούτος ο φθινοπωρινός σαν να΄ναι Άνοιξη πως μοιάζει σαν να έχει γίνει κάποια περίεργη…
Ο ανάποδος καθρέφτης, της Βασιλικής Δραγούνη
Περπάτησε μαζί μου στην αποξενωμένη ομίχλη του πρωινού φωτός με θλιμμένα μάτια και σιωπηλά βήματα στις ιστορίες που θα κρατήσω μόνο για σένα για να μη διστάζεις άλλο.
Η πόρτα στα δεξιά, της Λένας Μαυρουδή-Μούλιου
Η Δήμητρα, αν κάτι σιχαίνεται, είναι τα Νοσοκομεία, τις άσπρες μπλούζες των γιατρών, μα και ό, τι έχει σχέση με αυτούς.
Η μετακόμιση των χρωμάτων, της Άννας Ρουμελιώτη
Θα μπορούσα τόσα να σου πω μαζεμένα και κρυφά, που στέκουν στο μυαλό μα οι νευρώνες μου νεκροί έτσι νιώθω και αργεί να ΄ρθει η νύχτα να με βρει να κάνω ήχο τη σιωπή. Το χέρι μου το άχρωμο γραφίδα…
