Der Intellekt

Δημοσίευση: 18.04.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Τέχνασμα ολίγων ή και μη εστί η νόησις.

Τα πυρωμένα πούπουλα μιας λειψής κανονικότητας
και της τυχαίας εμφάνισης, έκδηλο γέμισμα.

Όσα ουράνια δίχτυα και ν’ απλώσεις,
θα ΄ναι χαμένη πεταλούδα – ατίθαση.

Του παιδικού μας πόθου το ταξίδεμα, η ονειρική πατρίδα.
Κόρη μυαλού στερνή όμοια καταιγίδας.

Και σαν απλώσεις χέρια το «ψηλότερα» ν’ αγγίξεις,
είναι η λύτρωση συγκριτικού βαθμού – επίστρωση;

Πέρα απ’ τις κόρες των ματιών και των δακτύλων τα πατήματα.

Έκκληση κακοπαθημένων, δακρύων κέντημα.
Πολλάκις άχαρη και άχρωμη.
Ανόητη, ανώνυμη και διόλου προσιτή.
Μπερδεμένης γνώσης ακούραστη ποσόστωση.

Πολύπλευρη και άστατα αντικειμενική.
Κατοχυρωμένης άφεσης αμαρτιών – δημόσια διαπόμπευση.

_

γράφει η Αλεξάνδρα Στελλάκη

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου