Internet cafe

Δημοσίευση: 24.08.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

“Τέρας! Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις...”, έλεγε η μάνα στην κόρη. Το κινητό κολλημένο στο ιδρωμένο, ευτραφές αυτί. Δίπλα της ο πατέρας καθησυχαστικός, έψαχνε στην οθόνη για φθηνό εισιτήριο, χαϊδεύοντας το πληκτρολόγιο εδώ και μία περίπου ώρα. “Τίποτα δεν της κάνει! Τίποτα...”, ξεφυσούσε εκείνη, “νομίζει ακόμα πως έχω το μαγαζί”. “Έλα, πουλάκι μου!”, πήρε σειρά εκείνος, “Δε βρήκα κάτι για Δευτέρα, δυστυχώς. Η μαμά σου έχει δίκιο, καλύτερα να μείνεις εκεί. Κοίτα, μη μου στενοχωριέσαι, έτσι; Ένα γλυκό γλυκό φιλί! Θα σε σκεφτόμαστε”.

 

_

γράφει ο Ντέμης Κωνσταντινίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Routine

Routine

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά...

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Mimozas

Mimozas

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε γεννηθεί απότομα πολλά χρόνια πριν το καταλάβει. Η ζωή του έμοιαζε με αρχαία τραγωδία, παιδί αγνώστων θεών, ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί στο βωμό της διαφορετικότητας για να μπορέσει να ζήσει. Τον είχαν προικίσει όμως οι θεοί με...

Dream

Dream

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Η Πολυξένη κάθε πρωί άφηνε τον κουρασμένο της πόθο να κοιμηθεί ήσυχα ήσυχα πάνω στο μαξιλάρι της. Μπροστά στον καθρέφτη ζωγράφιζε την ιδανική της εικόνα, κοκκίνιζε τα χείλη της κι ονειρευόταν για όσο διαρκούσε η καθημερινότητα έναν...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. drmakspy

    Αχ…. Δεν φαντάζεσαι ποια παλιά χορδή χτύπησες μέσα μου… ποια παλιά πληγή αιμορράγησε… Σύντομο αλλά τόσο μα τόσο γεμάτο συναίσθημα και αντιθέσεις… Όμορφο…

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Καλό…. θα μπορούσε να συνεχίσει πιο πολύ αυτή η σκηνή αλλά νομίζω πως ο σκοπός σας ήταν αυτός. Κειμένο μικρό σχεδόν αθόρυβο… Σα σφαίρα.

    Απάντηση
  3. demis

    drmakspy, σας ευχαριστώ.
    Κα Τζουγανάκη, επίσης. Μακάρι να ‘ναι κι εύστοχη.

    Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Μπράβο σου Ντέμη!!

    Απάντηση
  5. demis

    Ευχαριστώ. Ευχές για το καλύτερο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου