Lost & Found

Δημοσίευση: 7.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Θα ήσουν ο Bob.
Ε
γώ θα ήμουν η Charlotte.

Θα είμασταν εκείνοι. Χαμένοι στην πόλη μας. Ανάμεσα στους ανθρώπους της. Να μην ξέρουμε τίποτα. Χαμένοι στις λέξεις. Στις ιδέες. Στα όνειρα. Θα λέγαμε το χτες αύριο. Θα γράφαμε στο τζάμι τα ερωτηματικά κι ύστερα ένα ένα, ξανά και ξανά, θα τα αχνίζαμε για να τα αλλάξουμε με θαυμαστικά. Θα ενώναμε τις ψυχές μας σαν παλάμες. Θα λογαριάζαμε μαζί όσα δεν έχουμε λογαριάσει ποτέ. Ανάποδα. Από την αρχή. Ή κι από το τέλος. Χωρίς χρόνο. Χωρίς χώρο. Χωρίς τίποτα. Θα γελάγαμε μέχρι δακρύων για εκείνο το αστείο που δε γέλασε ποτέ κανείς, παρά μόνο εμείς, κι ύστερα σε μια αγκαλιά παρθένα θα κλαίγαμε με λυγμούς.

Εμείς ανάμεσα στους πολλούς, σαν άσπρες κουκκίδες μέσα σε έναν μαύρο ουρανό και σαν μαύρες σε έναν άσπρο ουρανό. Αταίριαστα ταιριασμένοι. Με κανένα κριτήριο που να δένει ή να λύνει τις μορφές μας. Στο κάτω κάτω τι νόημα θα είχε. Μια ατυχής προσπάθεια μετάφρασης ενός αμετάφραστου κειμένου. Εκείνου που δεν γράψαμε και όμως μιλάμε. Εκείνου που δεν είπαμε και όμως ακούμε.

Εκεί στο ενδιάμεσο και στο ανάμεσο οι άμεσοι και οι διάμεσοι. Αμετάφραστα μεταφρασμένοι και χαραγμένοι μοναχά από τη γεωμετρία των ονείρων μας.

 

 

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    το γνωστό γοητευτικό σου παιχνίδισμα των λέξεων με αυτό των εννοιών,που μας κάνει πάντα να σού λέμε μπράβο

    Απάντηση
  2. Ασημινα

    Θαυμασιο το γραφημα σου!!!!!!!!!!
    Καλο σαββατοκυριακο Μαχη!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιωτη

    Χωρίς χώρο .. χωρίς χρόνο .. χωρίς τίποτα … Χαραγμένοι μονάχα από τη γεωμετρία των ονείρων…. Πόσο όμορφο τι άλλο να πω!!! Καλημέρα!!!

    Απάντηση
  4. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Μια ακόμη ανάγνωση μιας όμορφης, στοχαστικής δημιουργίας. Ένα ακόμα εύγε!

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Θα γελάγαμε μέχρι δακρύων για εκείνο το αστείο που δε γέλασε ποτέ κανείς – Θα γράφαμε στο τζάμι τα ερωτηματικά – για να τα αλλάξουμε με θαυμαστικά. Τι ωραίες φράσεις, η μία καλύτερη από την άλλη. Πολύ όμορφο Μάχη!!!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Εσύ παίζεις, παιδεύεις, πλανεύεις με τις λέξεις σου…και μεις πως αλλιώς; Μαγευόμαστε❤️!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου