Rota Fortunae

9.01.2016

wheel-of-fortune

Έφερες τη ραγισματιά στο απατηλό κοιμητήρι, άυλε εδώ,

κι επίστεψα σε χώρες και σε χώρους όπου δεν έζησα

και μοναχά μου όρμαγα από καρτίνι σε καρτίνι,

πριν ολίγο να ξυπνήσουνε οι φόβοι στ' όνειρό μου -

ξυπνώ κι εγώ και χάνονται - ξυπνάω και κοιμούνται -

πόσες χιλιάδες χρόνους τσακισμένους μέσα μου -

έκφραση του καλώς προετοιμασμένου απροσδόκητου

 

Στον πράσινο προθάλαμο εγκλωβίστηκα στην ψύχρα -

ψύχρα ο ουρανός και στάζει και σπάζει η προσμονή

κι η πνιγμονή συνορεύει με τους κύκλους του χρόνου,

ατενίζοντας το λαγαρό, το γαλανό φεγγάρι,

που σημαίνει ανακάλυψη του μαύρου ουρανού -

βραχύς επίλογος

 

Πόσοι άνθρωποι παίρνουν

ο ένας πίσω από τον άλλον

τη σκυτάλη του λεπτοδείκτη

και πώς όλοι είναι μονάχα ένας, ο ίδιος,

και πώς το υποφέρουνε

και πούθε να κατάγονται όλες οι παρδαλές του γνώμες;

 

Πώς να τα κρύψεις όλ’ αυτά;

Αλλά και πώς ν' ανοίξεις, να τα πεις;

 

_

γράφει ο Βασίλης Πανδής

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου