Scientia potestas est (Τύχην στέργε)

7.10.2016

alone_sad

Πάει καιρός τώρα που μαζεύω ψαροκόκκαλα
και λοιπά λεκτικά απορρίμματα ανθρώπων
για να ταΐσω την πεινασμένη αγριόγατα της ύπαρξής μου.
Στοιβάζω οικειοθελώς τα τσαλακωμένα όνειρά μου
μέσα σε σκουριασμένες κονσέρβες με σκουμπρί,
αλλά και πάλι δεν χωράνε.
Σκεπάζομαι όπως-όπως με πεταμένα φύλλα εφημερίδων
που τα σκόρπισε άτακτα ο βοριάς του αμοραλισμού.
Ένα αρρωστημένο, κίτρινο χρώμα αήθους προπαγάνδας
διοχετεύει μέσα από τα ακροδάχτυλά μου
τοξικά απόβλητα στην προβλήτα του μυαλού μου.
Ήδη σήμανε συναγερμός νυχτιάτικα
και τα λευκά αιμοσφαίρια της ακτοφυλακής μου
ορμούν στους λοιμογόνους εισβολείς της αντίληψής μου
με αγιονέρι και φτερωτές ξιφολόγχες γνώσης.
Μεγαλογράμματο SOS ματώνει τις σπασμένες οθόνες
της τηλεοπτικής θολούρας
της ανοργάνωτα οργανωμένης κοινωνίας μας.
Μουδιασμένοι τηλεθεατές-αναπαυμένα zombies
αράζουν σαν σαπισμένα ατμόπλοια
πάνω σε σαρκοβόρους καναπέδες.
Βουλώνουν τα αυτιά τους
με το λίπος από τις «οπιούχες πίτσες»
που τους σερβίρουν πληρωμένοι σαλτιμπάγκοι,
γελωτοποιοί του ξεπεσμένου βασιλιά.
Αντίδραση: μηδέν.
Αποτέλεσμα: μηδέν από μηδέν,
ένα μεγάλο μηδέν που ανοίγει διάπλατα
το στόμα του και καταπίνει λαίμαργα τα σύγχρονα έλλογα όντα
που υπολείπονται λογικής και αρετής.
«Άλλαξε κανάλι!», φωνάζει με την αγριοφωνάρα της η ξιπασμένη γειτόνισσα.
«Έχει διαφημίσεις!»
«Τύχην στέργε» άξαφνα φώτισε την οθόνη του κινητού μου αναπάντεχο sms,
την ώρα που χάιδευα με νοσταλγία το tattoo στο δεξί μου πήχη:
Scientia potestas est

-

γράφει ο Μιγκέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου