SOS

4.11.2016

love-couple

Σε δίλημμα βρίσκεται μεγάλο, είναι γονιός το δίχως άλλο. Να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, ποιανού το μέρος να κρατήσει; SOS. Μάνα βρίσκεται ανάμεσα σε κόρη και σύζυγο. Η μικρή της παρέας τα έμπλεξε με ένα πολύ καλό παιδί ξένης καταγωγής. Η μάνα, πιο συναισθηματική, επεσήμανε με το δικό της τον τρόπο, ότι τα αισθήματα δεν έχουν τόπο καταγωγής. Ο πατέρας πυρ και μανία, συντηρητικός και παλαιών αρχών, υποστήριζε το γνωστό “παπούτσι από τον τόπο σου και ας είναι μπαλωμένο”. Με αυτό το σκεπτικό, άνοιξε την πόρτα και έδειξε την έξοδο στη μικρή. Όχι, δεν έπρεπε να γίνει έτσι. Η μικρή τα μάζεψε και έφυγε. Η μάνα μαράζωσε, ο πατέρας ανένδοτος. Η μικρή, μια ωραία μέρα, ζήτησε ακρόαση από την οικογένειά της. Θα έφερνε στον κόσμο μια καινούρια ζωή και θα παντρευόταν τον αγαπημένο της. Η είδηση του χαρμόσυνου γεγονότος άγγιξε τους δικούς της και τώρα είναι όλοι μες στην τρελή χαρά και τρέχουν για να φέρουν εις πέρας τις διαδικασίες του γάμου.

-

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

Ο Ντόγκυ

Ο Ντόγκυ

Ο Δημητράκης ήταν ένα μοναχικό αγόρι επτά χρόνων. Δεν ήταν αυτό που λέμε ’’μονόχνοτος,’’ παρά ταύτα δεν  έκανε  παρέες και φίλους, ούτε εύκολα ούτε δύσκολα. Στα διαλείμματα του σχολείου, ναι μεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια των συμμαθητών του, μα μόλις ακουγόταν...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο και ανθρώπινο, Βάσω.Μέσα σε λίγες σειρές έδωσες το μέγεθος του προβλήματος και το ευτυχισμένο τέλος! Μπράβο.

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε Μάρθα. Να είσαι καλά. Καλό Σ.Κ.

      Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Με άλλα λόγια ό, τι δεν κατάφεραν οι μεγάλοι το κατάφερε ένα μωρό και μάλιστα αγέννητο ακόμα Είναι και αυτές οι παραδόσεις μας όμως που είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μας Και όχι τίποτα αλλά αν σού το γράφει η Μοίρα σου το ”παπούτσι από τον τόπο σου ”πάμπολλες φορές γίνεται αρβύλα που σου κτυποάει το κεφάλι΄και τραυματίζει θανάσιμα την Οικογένεια όλη .Βάσω ωραία μας τα είπες μπας και αλλάξουμε νοοτροπία κάποια στιγμή αλλά δεν το βλέπω.

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Η όλη κατάσταση σε βάζει σε μεγάλο δίλημμα. Δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουμε εάν δε το βιώσουμε εμείς οι ίδιοι. Τουλάχιστον ας έχει ευχάριστο τέλος η ιστορία. Καλό σου βράδυ, Λένα.

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Όμορφη η ιστορία σου Βάσω μου και αρκετά καθημερινή θα τολμούσα να πω, τουλάχιστον εδώ στην επαρχία. Νομίζω όμως ότι οι μικροί άγγελοι κάνουν στο τέλος πάντα το θαύμα τους!!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι ψυχούλες και μας αλλάζουν την καθημερινότητα και βλέπουμε με άλλα μάτια τον κόσμο. Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιό σου, Σοφία μου. Καλό βράδυ.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Χιλιάδες ίδιες τέτοιες ιστορίες. Ευτυχώς από εκείνες με το αίσιο τέλος… Πάλι καλά…

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Αφού είπαμε να γράψω και κάτι αισιόδοξο . . . αλλιώς το τέλος θα ήταν φρικτό.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου