SOS

4.11.2016

love-couple

Σε δίλημμα βρίσκεται μεγάλο, είναι γονιός το δίχως άλλο. Να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, ποιανού το μέρος να κρατήσει; SOS. Μάνα βρίσκεται ανάμεσα σε κόρη και σύζυγο. Η μικρή της παρέας τα έμπλεξε με ένα πολύ καλό παιδί ξένης καταγωγής. Η μάνα, πιο συναισθηματική, επεσήμανε με το δικό της τον τρόπο, ότι τα αισθήματα δεν έχουν τόπο καταγωγής. Ο πατέρας πυρ και μανία, συντηρητικός και παλαιών αρχών, υποστήριζε το γνωστό “παπούτσι από τον τόπο σου και ας είναι μπαλωμένο”. Με αυτό το σκεπτικό, άνοιξε την πόρτα και έδειξε την έξοδο στη μικρή. Όχι, δεν έπρεπε να γίνει έτσι. Η μικρή τα μάζεψε και έφυγε. Η μάνα μαράζωσε, ο πατέρας ανένδοτος. Η μικρή, μια ωραία μέρα, ζήτησε ακρόαση από την οικογένειά της. Θα έφερνε στον κόσμο μια καινούρια ζωή και θα παντρευόταν τον αγαπημένο της. Η είδηση του χαρμόσυνου γεγονότος άγγιξε τους δικούς της και τώρα είναι όλοι μες στην τρελή χαρά και τρέχουν για να φέρουν εις πέρας τις διαδικασίες του γάμου.

-

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Γιατρός στον τόπο του

Γιατρός στον τόπο του

Τον γιατρό τον γνώρισα σε κάποιο «μακρινό» παρελθόν, τότε που προσποριζόμουν τα προς το ζην ως επαρχιακός δημοσιογράφος. Γιατρός με την απόλυτη Ιπποκράτεια έννοια. Καρδιολόγος στο τοπικό Νοσοκομείο, εξαίρετος ως επιστήμονας και ως άνθρωπος. Κάποιος φίλος νοσηλευτής...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Βανίλια

Βανίλια

Μια πόρτα άνοιξε πίσω της. Ένιωσε τον βαρύ ίσκιο του να απλώνεται στο χώρο. Άκουσε την παλιά ψάθινη καρέκλα να τρίζει. Η αναπνοή της έμεινε να αφουγκράζεται. Ένα σούρσιμο κι ένα απαλό ρυθμικό χτύπημα των δακτύλων του στο τραπέζι. Έκανε να κινηθεί, μα τα πόδια της δεν...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο και ανθρώπινο, Βάσω.Μέσα σε λίγες σειρές έδωσες το μέγεθος του προβλήματος και το ευτυχισμένο τέλος! Μπράβο.

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε Μάρθα. Να είσαι καλά. Καλό Σ.Κ.

      Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Με άλλα λόγια ό, τι δεν κατάφεραν οι μεγάλοι το κατάφερε ένα μωρό και μάλιστα αγέννητο ακόμα Είναι και αυτές οι παραδόσεις μας όμως που είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μας Και όχι τίποτα αλλά αν σού το γράφει η Μοίρα σου το ”παπούτσι από τον τόπο σου ”πάμπολλες φορές γίνεται αρβύλα που σου κτυποάει το κεφάλι΄και τραυματίζει θανάσιμα την Οικογένεια όλη .Βάσω ωραία μας τα είπες μπας και αλλάξουμε νοοτροπία κάποια στιγμή αλλά δεν το βλέπω.

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Η όλη κατάσταση σε βάζει σε μεγάλο δίλημμα. Δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουμε εάν δε το βιώσουμε εμείς οι ίδιοι. Τουλάχιστον ας έχει ευχάριστο τέλος η ιστορία. Καλό σου βράδυ, Λένα.

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Όμορφη η ιστορία σου Βάσω μου και αρκετά καθημερινή θα τολμούσα να πω, τουλάχιστον εδώ στην επαρχία. Νομίζω όμως ότι οι μικροί άγγελοι κάνουν στο τέλος πάντα το θαύμα τους!!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι ψυχούλες και μας αλλάζουν την καθημερινότητα και βλέπουμε με άλλα μάτια τον κόσμο. Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιό σου, Σοφία μου. Καλό βράδυ.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Χιλιάδες ίδιες τέτοιες ιστορίες. Ευτυχώς από εκείνες με το αίσιο τέλος… Πάλι καλά…

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Αφού είπαμε να γράψω και κάτι αισιόδοξο . . . αλλιώς το τέλος θα ήταν φρικτό.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου