Άνθρωπε άκου τη σιωπή μου…
Άνθρωπε άκου τη σιωπή μου. Μην κοιτάς τα σφραγισμένα χείλη μου, τη θολή όρασή μου. Η μνήμη μου είναι κοφτερό μαχαίρι, οι εικόνες ανατριχιαστικές, μου κόβουν την ανάσα. Δε μπορώ να πολεμήσω πια, οι στράτες της ζωής έκλεισαν για μένα, η ελπίδα σβήστηκε στα σκοτάδια...







