Το παρακάτω ποίημα είναι γραμμένο σε έμμετρο ιαμβικό επτασύλλαβο στίχο στο περιθωριακό ιδίωμα των τοξικομανών και μελοποιήθηκε ως ρεμπέτικο. Κιμπάρης Κιμπάρης λέω είμαι εγώ και πρώτος στο κουρμπέτι πάντα πλερώνω παγκουί αμέτι- μοχαμέτι. _._ Άκρες, σταλό έχω πολλά...

Και η μνήμη ξεθωριάζει αργά-αργά σαν ο χρόνος περνά Και σκηνές μαγικές και εικόνες σιωπής προσπερνά, Υποσχέσεις μιας άγραφης τιμής που ο γιαλός κρατούσε άφθαρτες μέχρι τώρα τις παίρνει μαζί της η πλημμυρίδα και τις παρασέρνει η άμπωτης μέσα στο άπειρο. Με ένα κύμα...

Νομίζεις ότι την ψυχή κρατάς φυλακισμένη; Η ψυχή δεν φυλακίζεται γιατί το σώμα είναι γυάλινο, χωρίς πλαίσια αλλά προπαντός χωρίς εμπόδια. Και αυτή φτερουγίζει δοκιμάζει την αντίσταση του αέρα, σαν τα μικρά πουλιά στο πρώτο πέταγμα. Κρυφοκοιτάει, αναστενάζει και...