Το παρακάτω ποίημα είναι γραμμένο σε έμμετρο ιαμβικό επτασύλλαβο στίχο στο περιθωριακό ιδίωμα των τοξικομανών και μελοποιήθηκε ως ρεμπέτικο.
Κιμπάρης
Κιμπάρης λέω είμαι εγώ
και πρώτος στο κουρμπέτι
πάντα πλερώνω παγκουί
αμέτι- μοχαμέτι.
_._
Άκρες, σταλό έχω πολλά
τους πάντες τους λαδώνω
κι αν με μαγκώσουν ψάχνομαι
μια μπούκα και τελειώνω.
_._
Γκισντάν, ψειρού τα έμαθα
σχολειό ήταν μεγάλο
μα απ’ ότι κουσουμάρησα
τσάγια δεν πάει άλλο.
_
γράφει ο Κώστας Παρδάλης
_______
Λεξιλόγιο
Κιμπάρης = Άνθρωπος εμπιστοσύνης.
Κουρμπέτι = Αγορά.
Παγκουί = Τοις μετρητοίς.
Αμέτι-μοχαμέτι = Σώνει και καλά ή οπωσδήποτε.
Άκρες = Γνωριμίες.
Σταλό = Χρήματα.
Μαγκώσουν = Συλλάβουν.
Μπούκα = Διάρρηξη.
Ψάχνομαι = Τριγυρνάω, ψάχνω.
Γκισντάν = Κρατητήριο.
Ψειρού = Φυλακή.
Κουσουμάρησα = Αντιλήφθηκα.
Τσάγια = Γεια σας, αποχωρώ.
Μιας άλλης εποχής αυτό το ποίημα σου Κώστα! Σαν παλιά ασπρόμαυρη ελληνική ταινία. Μου άρεσε πολύ!