Τι κρίμα να βλέπεις τον δάσκαλο σου, να στέκει μοναχός  σε τούτο το κελί  κατάδικος, αθώος.  Ο άλλοτε σοφός, δίκαιος και αγαπητός  να φυλακίζεται σαν κλέφτης στυγερός. Που ο κόσμος έπινε νερό  σαν να άκουγε το όνομα αυτό  και έτρεχε να δει, να μάθει και να ακούσει ...

Ημέρες νηνεμίας πριν την καταστροφή … Μια αστραπή πριν την καταιγίδα Με συνοδεία μιας απόκοσμης βροντής Που κάνει την πλάση να ησυχάσει Ανθρώπους, ζώα τα τρομάζει Οιωνός προοιωνίζει τα μελλούμενα Δημιουργώντας σκέψεις για τα γενόμενα … Άραγε μπορεί κανείς να...

Τρένα περνούν και χάνονται  Άνθρωποι πολλοί που ψάχνονται  Μα σαν τον συρμό ξαναγυρνούν  Συνήθως όταν απογοητευτούν  Ανθραπάμαξες νέες και παλιές  Σε παράλληλες τροχιές  Με στάσεις πολλές, όχι πάντα φωτεινές  Άλλοτε βρώμικες κι άλλοτε καθαρές …  Δρομολόγιο συνήθως...

Σύντροφος πιστός σε κρύο και χαλάζι  Να περιμένει να γυρίσω  Το χώμα τούτο να ξαναπατήσω  Στέκει ακίνητος εκεί    Ώρες, μέρες, χρόνια περνάνε απανωτά  Μα δε κουνάει ρούπι Ακίνητο κουλούκι  Να γυρίσω απ΄ την ξενιτιά    Κι όμως μια μέρα απλή Που φάνηκε εν...

Ποιο ήταν το πάθημα του Λαοκόων,  Σαν πήγε να ξεσκεπάσει το τέχνασμα των Αχαιών; Πως η διορατικότητα ενός ανθρώπου Κατάφερε και έγινε η φούρκα του Θεού Και φίδια ζοφερά, που τα χαρακτηρίσανε ιερά,  Έπνιξαν αυτόν και τα δόλια του παιδιά;    " Γιατί έπληξε το...

«Άτομα της ίδιας τύχης, Γόνοι μιας μάνας απ’ την Θήβα  Που θέλησε να παίξει η μαύρη μοίρα  Το θέατρο της φρίκης…    Ζοφερά κοράκια πετάξανε σαν να γεννηθήκαν  Γιατί του Δία τούτος ο οιωνός  Δεν ήτανε τυχαίος  Μα κάτι άλλο άγγελος θέλησε να ήταν…»   Ήταν...

Κόρη με ξέπλεκους βοστρύχους  Να κάθεται κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους  Το χαμόγελο του ήλιου να μην της χαμογελάει Το άγγιγμα του αέρα να μην την ακουμπάει  Μονάχα το έρεβος να την αγκαλιάζει  Και να χτυπιέται από το βαρύ αγιάζι  Αλλοτινά έτρεχε στα πράσινα...

Της Αρτέμιδος εσύ γλυκιά νύμφη,  Που στα δάση με την κυρά σου τριγυρνάς  Και γίνεσαι πόθος της καρδιάς  Όλων όσων πηγαίνουνε στην γάργαρη πηγή.   Κρυμμένη από ανθρώπου όψη  Να δροσίζεις τον άσπρο σου λαιμό  Με το κρύο και καθάριο νερό Και να λούζεις την όμορφη...

Ακούστηκε βοή μεγάλη, ξημερώματα πρωί  “Το Σούλι πάει, οι άντρες έχουνε σφαχτεί!”  Τ΄ ακούνε οι γυναίκες και τρέχουν να κρυφτούν  Μήτε δούλες, μήτε ερωμένες του Τούρκου να γινούν. Αρπάζουν τα παιδιά τους,στο Ζάλογγο τραβούν  Ακούνε φωνές πολλές, στο διάβα να...

Σαν κρασί μεθυστικό, μεθάς τα όνειρα μου Και κάνεις τον εύθραυστο καρπό, Που κάποιοι ονομάζουνε καρδιά, Να χτυπάει μόνο για σένα, Να δίνεις ανάσα, πνεύμα και ζωή Στον φορέα αυτού που στέκει κι αναπολεί. Αιθεροβάμων ζει, κινείται και μιλά, Αφού πλέον η καρδιά τον...

Ακόμη και στον θάνατο άτυχος και φτωχός, Να καρτερείς μια αιωνιότητα της τύχης σου το φως, Μήπως κάποιος λυπηθεί την έρημη ψυχή, Που χρόνους πολλούς ο βαρκάρης περιμένει Για να πάρει τα ναύλα για το νησί των νεκρών. Εκεί που οδηγούνται οι ψυχές ολονών… Εκεί που...

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...