Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Μαίρη Μοσχονά
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Κάποτε ήμασταν παιδιά! Το τρένο κυλούσε στις ράγες με ταχύτητα. Το τοπίο είχε αρχίσει να γίνεται γνώριμο πια. Γυρνούσε στον τόπο του, έπειτα από είκοσι χρόνια ξενιτιάς. Έφυγε παιδί αμούστακο που λένε, για να δουλέψει. Πού δουλειές στην πατρίδα! Όταν γεννιέσαι φτωχός, δεν έχεις πολλές επιλογές. Φτωχό το σπιτικό, πολλά τα…
Διαβάστε →‘’Αν έχετε εις την κατοχήν σας, δύον οπώρας, και πλησίον σας ευρίσκεται εις, εκ των συμμαθητών σας, που είναι άπορος, τι θα κάμνετε;’’
Ήταν ακόμα μια βροχερή μέρα. Την τελευταία εβδομάδα έβρεχε συνεχώς και τα πάντα ήταν νοτισμένα και ποτισμένα υγρασία. Νόμιζες ότι δεν υπήρχε στεγνό μέρος πουθενά. Έτσι τουλάχιστον φαινόταν στο κορμί…
Στα χέρια της κρατούσε το ανοικτό γράμμα της μητέρας της. Ήταν το ύστατο αντίο, η εκμυστήρευση, που δεν είχε τολμήσει να γίνει πρόσωπο με πρόσωπο. Διάβαζε σαν χαμένη το κομμάτι χαρτιού που κρατούσε,…
Το κουδούνι χτύπησε και πήγα αργά να ανοίξω. Ήξερα ποιος θα ήταν. Ο Βαγγέλης ερχόταν κάθε πρωί και πίναμε μαζί καφέ. Συνταξιούχοι βλέπεις και οι δύο. Ήταν το καθημερινό μου ραντεβού. Χρόνια φίλοι,…
Κάθομαι στο παράθυρο μου και κοιτάζω τον έρημο δρόμο. Νοιώθω μια προσμονή μέσα μου. Ξέρω ότι σε λίγο θα φανεί. Είναι η ώρα του!
