«Το ασημένιο αστεράκι λαμπυρίζει ακόμα και στο σκοτάδι και διακρίνεται ευκρινέστατα  από οποιοδήποτε σημείο της τραπεζαρίας» Χούλιο Καρτ Όταν χωρίζουμε με τον άνεμο κάθομαι στο μπαλκόνι μου και κοιτάζω τ’ αστέρια. Εκατομμύρια χρωματιστά αστέρια σ’ όλα τα μεγέθη...

Στο κομμάτι του εαυτού μας που το ονομάζουμε Ευτυχία Όταν χωρίζουμε με τον άνεμο κάθομαι στο μπαλκόνι μου και κοιτάζω τ’ αστέρια. Εκατομμύρια χρωματιστά αστέρια σ’ όλα τα μεγέθη και σ’ όλες τις ηλικίες, σεργιανούν στον ατέλειωτο ουρανό. Εκεί, λοιπόν, μες το...

Λένε ότι τα μαθηματικά και η φιλοσοφία γεννήθηκαν στην Ελλάδα γιατί οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ανάγει την συζήτηση σε επιστήμη. Aκόμα κι όταν ανήκαν σε μια σχολή οι Έλληνες ήταν μεμονωμένοι διανοητές, κοινωνική θέση που εμφανίζεται πρώτη φορά στην Ιστορία. Άτομα που...

Σήμερα το πρωί ξύπνησα στις 8. Έπρεπε να ‘μαι στη δουλειά μου, μα εγώ ήμουν ακόμη στο κρεβάτι μου. Δεν προλάβαινα να πλύνω ούτε το πρόσωπό μου. Έβαλα γρήγορα τα ρούχα μου και βγήκα στο δρόμο. Αλλά… τι παράξενο! Όλα ήτανε θλιμμένα μπλε. Τα αυτοκίνητα, οι άνθρωποι,...

Μια υπόθεση μοιχείας το καλοκαίρι δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί και οι λόγοι είναι οφθαλμοφανείς. Εραστές της μπάλας, όπως εγώ, σε περιόδους που τα πρωταθλήματα και τα κύπελλα έχουν πια τερματίσει, είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν όταν βλέπουν...

  -Είμαι ένας άνθρωπος της παρακμής. Παιδί ενός πολιτισμού που γέρασε πολύ. Πιστεύω σ’ αυτό το μύθο. Δεν υπάρχει τρόπος να πιστέψω σε κάτι άλλο. Έζησα έτσι όλη μου τη ζωή. Προσπάθησα, ειλικρινά, ν’ αλλάξω δρόμο, αλλά στάθηκε αδύνατο. Ήταν κάτι πάνω απ’ τις δυνάμεις...

Νίκησες κι εγώ πεθαίνω. Ήμουν η ύπαρξη σου και θανατώνοντας με… δες το σ΄ αυτή την εικόνα, που είναι η δική σου εικόνα, πόσο ολοκληρωτικά σκότωσες τον εαυτό σου’’. Edgar Allan Poe -Καφέ ή κάτι πιο δυνατό; Τζιν, ας πούμε. -Καφέ, ευχαριστώ. Είναι ακόμα νωρίς για να...

Ξεφύλλιζα ένα διαφημιστικό της Μanos που κάποιος έριξε κάτω απ’ την πόρτα στο γραφείο μου. Φτηνές κρουαζιέρες για όλα σχεδόν τα μέρη του κόσμου. Όχι και πολύ φτηνές εδώ που τα λέμε, τουλάχιστον για την τσέπη μου. Βέβαια, δεν μου άρεσαν ιδιαιτέρως οι μετακινήσεις,...

Ο Χρόνος είναι μια περίεργη υπόθεση, ειδικά όταν δεν έχεις πώς να περάσεις την ώρα σου, γιατί τότε είναι που δεν περνάει με τίποτα. Μοιάζει με ένα κενό γεμάτο σάπια αναμονή που, σαν κινούμενη άμμος, σε ρουφάει αργά σε μια παραλυτική χαύνωση. Η αναδουλειά με φέρνει...

Όχι ότι με ξάφνιασε το γεγονός. Αργά ή γρήγορα κάθε ντετέκτιβ βρίσκει την πόρτα του γραφείου του σπασμένη κι όλα τα πράγματα πεταμένα στο πάτωμα. Δεν κάνει καν τον κόπο να κοιτάξει τι λείπει. Αυτό όμως που σίγουρα λείπει είναι σχεδόν πάντα το όπλο του. Ειδοποιεί...

Το ποτάμι κύλαγε πάντα χαμογελαστό και παιχνιδιάρικο. Το νερό του διάφανο έτρεχε τραγουδώντας από δω κι από κει, χαρούμενο. Κάθε στιγμή κι άλλο τραγούδι. Κι έτσι κάποτε έφτανε και χυνόταν όλο μαζί στην ατέλειωτη θάλασσα που το ‘παιρνε αγκαλιά και το νανούριζε. Όμως...

Κάποιος με χτυπούσε με μια βαριά στο κεφάλι. Προσπάθησα να το αποφύγω αλλά δεν μπορούσα να κουνηθώ. Ήμουν δεμένος σαν τον εσταυρωμένο σ’ ένα καλοριφέρ με δυο ζευγάρια χειροπέδες, ένα σε κάθε χέρι. Από τα παράθυρα του τεράστιου χώρου έμπαινε φως παρ’ όλο που τα...

«Γιατί ο μηχανισμός του χρόνου  είναι υπερβολικός  για την απλοϊκότητα των ανθρώπων»   ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ: Παράφραση φράσης από τη ''Κόλαση 1.32' Συχνά, όπως κι ο Έρωτας, παιχνίδια ο Χρόνος μας σκαρώνει Κι ενώ στους χρυσοκίτρινους αμμόλοφους το Σίσυφο αφήνει να...

O ιδιωτικός ντετέκτιβ είναι ένα πρόσωπο ολιγαρκές. Από ανάγκη. Μπορεί να έχει και όνειρα, αλλά τελικά δεν είναι παρά ένα χαμένο κορμί κατά το ελληνικότερο ή ένας loser κατά το αμερικανικότερο. Tο να απαιτεί, λοιπόν, να απολαμβάνει στο μίζερο γραφείο του το κομφόρ...

Ποτέ δεν χάνουμε την ευκαιρία να διασκεδάζουμε με την ιστορία του Τρύφωνα, όταν βρισκόμαστε παρέα, οι τέσσερις παιδικοί φίλοι. Ήταν παραμονές Χριστουγέννων. Ο Τρύφων, μετά από υπερβολική κατανάλωση ‘’ξυδιού’’ και ‘’λουλουδικού’’ σε γνωστό σκυλάδικο που του...