Το μελάνι ποτέ δεν με συγχωρεί
Ένα σημάδι που λιώνει μες τα σύννεφα, ένα μακρινό δάκρυ
Που αγαπά την τελειότητα της μουσικής και την αλήθεια
Νερό διάφανο σαν οι προθέσεις ενός γλάρου …
Αρχική › Δημιουργοί › Π › Στρατής Παρέλης
Δημιουργός
Ένα σημάδι που λιώνει μες τα σύννεφα, ένα μακρινό δάκρυ
Που αγαπά την τελειότητα της μουσικής και την αλήθεια
Νερό διάφανο σαν οι προθέσεις ενός γλάρου …
Η γη είναι μια εικασία του Θεού.
Πάνω της επιχειρούν μικρά ανθρωπάκια
Και των ζώων οι αγέλες εκείνες που αγαπούν …
σκιές θλιμμένες του εαυτού τους
κι ένας πόλος,
σαν ο θετικός, κρατημένος …
Τι σημασία έχουν οι φωνές που τώρα λείπουν;
Εσύ έρχεσαι κατευθείαν από το μέλλον ενός θαυμαστικού,
εκεί που η τάξη είναι κυρίαρχη και ο λόγος ασφυκτιά …
Αόρατα πουλιά κι αόρατα λόγια
Κι αόρατες μουσικές καθώς η μέρα χαράζει
Και είναι επιφανής ο πόνος και η πόλη …
Κι ανατριχιάζει κάπου η ραχοκοκαλιά μου·
Γίνονται οι γεωγραφίες του κορμιού ευανάγνωστες, κάθε
Λέξη νικά τα περίχωρα των νοημάτων και στον καθρέφτη …
Χρειαζόμαστε εξηγήσεις αλλά
μην κλαις από αδυναμία- ζήσε
τις ευγένειες της συνείδησης- δεν θα χαθούμε …
Αν κλείσω τα μάτια η ζάλη μ’ ακολουθεί:
λευκή διάφανη σαν μια ουτοπική πεταλούδα.
Βγαίνω από τον ύπνο ζωσμένος φως …
Αγγίζω τα κρύα φύλλα της φτέρης κι ανακαλύπτω
τα ίχνη ενός γατιού που ελαφροπάτησε
στο χώμα του δρόμου …
Η σιωπή είναι μια άσκηση· κάπου εκεί που ψάχνεις φως μες το σκοτάδι και ο άνθρωπος
που είσαι αναζητά να κατακτήσει, εχέφρων, συνείδηση.
Κοίτα πώς εννοούν οι θάλασσες τα ακρογιάλια και πώς …
Ο γραφικός μου χαρακτήρας επαναστατεί·
το λάμδα πολεμά το έψιλον και γίνεται
ένας παράξενος εμφύλιος πριν έρθει μια λέξη και υποτάξει τα πάντα στην περιώνυμη ταξιαρχίας της. …
Καμιά σπουδή πάνω στον άνεμο·
οι ρίζες του φωτός δίνουν
την πλουραλιστική δίψα τους …
Ξεκολλούν οι μέρες από της εβδομάδας το κορμί αλλά δύσκολες είναι
για τους πολλούς. Η εποχή σκληραίνει.
Τι κι αν πόλεμος δεν υπάρχει-όλα γύρω μας πολεμούν. …
Κάνει κρύο το πρωί, να φοράς
ζεστά ρούχα
και να δοξάζεις την Ανατολή. …
Να ζεις κάτω από ευρεία βροχή, μέσα
Στο φως της μέρας που υπερβαίνει τα δέντρα και στοχεύει
στον γκριζωπό ορίζοντα …
Ταξιδεύουν τα μάτια μας αλλά οι καρδιές μένουν ριζωμένες εκεί...
Πατρίδα που σε κουβαλάμε όπως φυλαχτό μέσα απ' το μπλουζάκι.
Κι η γιαγιά μου …
ζεστό νερό που ακμάζεις επάνω μου
φέρε πίσω τις αισθήσεις μου
φίμωσε τον πόνο, φώναξε μέσα μου …
Μπουρίνια μεθυστικά, είσαι μέσα στις έννοιες μου,
ξεσπαθώνω κάποτε ξεσπαθώνω,
μανίζω με τον εαυτό μου ακόμα, σπάζω τη διάθεσή μου κομματάκια, …
Όπου λαλεί ηλιαχτίδα ο κόσμος γελά και συμμορφώνεται - κι αν δεις
Δεν έχει ανάγκη τις φρικτές πανοπλίες· έφυγα κατά τον ύπνο:
Τα όνειρα σκηνοθετούν παραμύθι, …
Χάντρες γυμνές και λέγοντας κι εκείνα
που δεν λέγονται,
Μετρώ τις συλλαβές, …